Το συναυλιακό καλοκαίρι άρχισε με το Primavera και τελείωσε με τον Rufus και το Synch. Αυτό. Υπολογίζω πως πρέπει το φετινό να είναι το πιο φτωχό μουσικά καλοκαίρι. Για μένα πάντα. Γιατί γενικά πράγματα γίνονται, αλλά όχι φίλε μου, εγώ ούτε στους Αέροσμιθ πήγα, ούτε στον Μπίλι, ούτε τη Μαλακάσα επισκέφτηκα. Καμία όρεξη δεν είχα. Μόνο να δω τους Faith No More ήθελα, που πέρυσι τους είχα χάσει (διακοπές στη Σαμοθράκη - συναυλία στην Αθήνα σημειώσατε 1), αλλά δεν μου αλλάζουν τη ριμάδα την βάρδια, οπότε θα μείνω με τη γλύκα. Να μου πείτε τι έγινε, ε; Κι εγώ θα σας απαντήσω κατά Σεπτέμβρη μεριά, γιατί το κλείνω το μαγαζάκι για κάνα μήνα. No money, no honey, no concerts, no posts. Απλά πράγματα. Άντε λοιπόν, να περάσετε καλά και να μαυρίσετε, να κάνετε πολλά πολλά μπάνια, να φάτε τον κώλο σας (μεταφορικά), να πιείτε τα άντερά σας (επίσης) και τα λέμε με τις δροσές του φθινοπώρου.
... watch "Frequently Asked Questions About Time Travel"...
Hell YEAH!!!!!!!!!!!
Σκέφτεσαι τίποτα καλύτερο; Εκατό χιλιάδες εκατομμύρια φορές καλύτερο από το Hitchhiker's Guide to the Galaxy (ναι είμαι βλάσφημη, το ξέρω και το διασκεδάζω απίστευτα). Bonus: ο Chris O'Dowd, o πρωταγωνιστής, είναι ο Roy του IT Crowd aka "Are you from the past?" Καλύτερη ατάκα στην ταινία: "Little bit weird, but ummm... turns out everybody in the future, is American".
106 posts μετά.
Τι άλλαξε μέσα σε έναν χρόνο;
Πολλά. Ο, τι δεν μπορούσα να γράψω στην εφημερίδα βρήκαν στέγη εδώ.
Και έτσι θα συνεχίσει να είναι.
Να τα χιλιάσουμε τα posts βρε!
Κι αν και συνηθίζεται στα γενέθλια να σου κάνουν δώρα, εγώ θα κάνω.
Μια ταινία.
Μια πολύ παλιά ταινιά.
Του 1945 που έτυχε να δω χθες.
Παίζει να είναι και η πιο ρομαντική ταινία που έχω δει ποτέ. Εκεί που τα λόγια περιττεύουν και η πιο απλή κίνηση, ένα άγγιγμα στον ώμο μπορεί να σημάνει το τέλος μιας σχέσης.
Α Βrief Encounter (1945) του David Lean με την Celia Johnson και τον Trevor Howard.
Παίζεται μέχρι σήμερα στην Αθηναία στο Κολωνάκι. Αν προλάβεις πήγαινε. Άλλο πράγμα να τη βλέπεις στο πανί κι άλλο στο σπίτι.
Δεν φταίω εγώ!
Ο λαός μίλησε!!! Αύριο το βράδυ στο 6 D.O.G.S. (Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι) live με τους Τango with Lions, My Wet Calvin και Leon.
Ώρα: 10.00
είσοδος δωρέαν.
be there.
Βαρέθηκες;
Κακώς, γιατί τώρα αρχίζουν τα ωραία.
Για μένα το Verba Time είναι ό,τι καλύτερο έχω ακούσει αυτή τη χρονιά. Δυνατό, μεστό, χωρίς κενά, χωρίς κοιλιές, χωρίς φανφάρες.
Απλό.
Γεμάτο
λέξεις
συναισθήματα
εικόνες
μνήμες.
Καπνός από τσιγάρο.
Μελωδίες από κιθάρες, πιάνο και βιολί.
Σκοτεινό.
Χαρούμενο.
Ρομαντικό.
Βίαιο.
Φωνή απαλή.
Γνώριμη.
Την ξέρεις. Από τους My Wet Calvin. Οχι σαν τραγουδίστρια. Σαν μπασίστρια. Και μετά έφυγε (;) Κι ευτυχώς ήρθαν οι Tango with lions. Ευτυχώς.
Όσα κι αν ακόμα θέλω να γράψω, περιέργως δεν βγαίνουν, γιατί πως να περιγράψεις με λέξεις κάτι που σε βουτάει από τον λαιμό και με βία σε τραβάει στον ουρανό για να ξεκολλήσεις από την μιζέρια του καιρού που ζεις; Μόνο μια λέξη αξίζει να πεις: Μπράβο.
Αν επρεπε να διαλέξω ένα κομμάτι θα ήταν... όλα.
Αν με πίεζες να διαλέξω μόνο ένα θα ήταν τα House on Fire, In a Bar, Pilgrim Said, Policeman, On the Floor, Right From the Start, Black, Red and Yellow Rooms, Underskin, Sad Big Blue Eyes, Angel's arms, Prayers.
Aν με χτυπούσες και απαιτούσες μόνο ένα να σου πω, αυτό θα ήταν το House on Fire, το In a Bar, το Pilgrim Said, το Policeman, το On the Floor, το Right
From the Start, το Black, το Red and Yellow Rooms, το Underskin, το Sad Big Blue
Eyes, το Angel's arms, το Prayers.
Aν μου έβαζες το όπλο στον κρόταφο και ούρλιαζες πως θα μου τινάξεις τα μυαλά στον αέρα έαν δεν διαλέξω μόνο ένα θα σου έλεγα... Verba Time.
Info: Tango With Lions - Verba Time (Inner Ear)
Music and lyrics: Caterina Papachristou.
Τango with lions are: Caterina Papachristou, Stavros Parginos, Yiannis Maniatis, Ntana Papachristou.
p.s. ποτέ μα ποτέ δεν ήμουν καλή στο να γράφω κριτικές δίσκων. Κι ας είναι ουσιαστικά δουλειά μου. Κι ενώ έχουν περάσει από τα χέρια μου και τα αυτιά μου πολλά άλμπουμ φέτος, κανένα δεν με έκανε να "κολλήσω" έτσι. Για αυτό και γράφω για αυτό. Παίζει να το έχω ακούσει πάνω από δέκα φορές από χθες που το πήρα. Στο αυτοκίνητο αργά το βράδυ μετά th Γιορτή της Μουσικής. Το πρωί στο σπίτι με καφέ. Πάλι το μεσημέρι στο αυτοκίνητο. Και τώρα στο γραφείο. Και το βράδυ που θα γυρνάω σπίτι από το γραφείο.
Και το artwork; To cover του Nick Gentry και οι κάρτες που βρεις ανοίγοντας το CD εμπνευσμένες από αυτό από τον db.
και έπεται και συνέχεια...
Κόλλημα σου λέω με τους Tango with Lions.
Eίδα και το video clip που σκηνοθέτησαν ο Ανδρέας Λαμπρόπουλος με τον Ανδρέα Μητρέλη και το καταχάρηκα! Γιατί το video clip ταιριάζει ΑΠΟΛΥΤΑ στο κομμάτι, γιατί είναι τόσο ωραία γυρισμένο, γιατί, γιατί, γιατί. Χίλια γιατί μπορώ να βρω να γράψω, αλλά δεν θα τα γράψω τώρα. Θέλω πρώτα να ακούσω όλο το άλμπουμ τους και μετά. Για τώρα σε αφήνω με το Right From The Start.
"Right From the Start" video clip from Tango With Lions debut album "Verba Time" (Inner Ear 2010)
Directed, shot, edited by Andreas Lampropoulos Co-directed by Andreas Mitrelis
