απομακρύνσου

νεύρα.
μια παραγγελία που ήρθε λειψή.
αλλή μία που έρχεται λειψή (αυτή από δικό μου λάθος)
μια άδεια που αργεί ακόμα να έρθει.
ένα σαββατοκύριακο που τελείωσε με βροχή
μια εβδομάδα που αρχίζει με επίσκεψη στην εφορία
μερικές δεκάδες κείμενα να γραφτούν
μια συνέντευξη που περιμένει απομαγνητοφώνηση
μπόλικη γκρίνια
βαθιά ανάσα και αυτό... (βλ. κάτω)
καλή εβδομάδα...

Πήγα που λες στο Σύνταγμα χθες...

... αναλύσεις για τη μεγαλύτερη μη κομματική συγκέντρωση στην Αθήνα, που οργανώθηκε μέσω fb και twitter, τις αφήνω σε άλλους πιο "ειδικούς". Εγώ είχα φωτογραφική μαζί μου και να τι είδα...

νωρίς, κατά τις 8 και...

το πανό της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ που στήθηκε απέναντι από το υπουργείο Οικονομικών έγραφε "Δεν πουλάω και δεν πουλιέμαι". Σε έκταση παίζει να έφτανε να σκεπάσει όλους τους άστεγους της Αθήνας...

πιο αργά το βράδυ... κατά τις 10 και...

Πλατεία Συντάγματος: η Γιορτή της Μουσικής συναντά τις απεργιακές διαδηλώσεις, χωρίς συναυλίες και χωρίς χημικά από τα ΜΑΤ... you get the feeling...

 Μας κάνατε Μνημόνιο, σας κάνουμε Μνημόσυνο.#epic

LIKE!!!

κατά τις 12 το βράδυ...

Να παρατηρήσω μόνο κάπου εδώ, πως είδα παιδάκια (μωρά) να κυνηγιούνται ανάμεσα στα ΜΑΤ (έπρεπε να έχω βγάλει φωτογραφία), είδα μαμάδες και μπαμπάδες με καρότσια, έναν παπά, είδα παππούδες και γιαγιάδες να κάνουν βόλτες στην κατάμεστη πλατεία, χαμένους τουρίστες να κοιτούν αποσβολωμένοι, σκυλιά με λουριά, ζευγάρια που φιλιόντουσαν. Ένιωσα λίγη χαρά μεταξύ μας, λίγη αισιόδοξία, λίγη ελευθερία.

υ.γ. Ξέμειναν από μπύρες τα περίπτερα της Αθήνας #fact
υ.γ.1 Δεν είχε σήμα στην πλατεία ούτε για πλάκα. Μετα βίας κατάφερα να πάρω ένα τηλέφωνο από το κινητό μου.
υ.γ.2. Για wi-fi δεν το συζητώ καν. Δεν έχω internet στο κινητό μου μάνα μου, γιατί δεν έχω λεφτά να πληρώνω την Cosmote...



ΔΙΑΒΑΣΕ:
http://www.thepressproject.gr/index.php?l=4728

http://dilated2.wordpress.com/2011/05/26/%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1-2552011/

ΜΕ ΑΥΤΟ ΓΕΛΑΣΑ ΠΟΛΥ
http://www.theblob.gr/eidhseis/koinwnia/item/970-Aganaktismenoi-hipsters.html?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter

MORE PHOTOS HERE
http://www.lifo.gr/lifoland/view/3060

A, ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΧΟΡΟ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ!!!
http://www.youtube.com/watch?v=aNi8nfds2-g

ετοιμάζω βαλίτσα από τώρα (part 1. the book sessions)

Αν περίμενα να ηρεμήσω και να ξεκουραστώ, θα έγραφα πάλι εδώ τον Αύγουστο, που κανείς δεν θα ήταν εδώ να το διαβάσει...
Ναι οκ, να λες πάλι καλά που έχεις δουλειά κλπ κλπ κλπ, αλλά περισσότερο τώρα από ποτέ ονειρεύομαι στον ξύπνιο μου παραλίες, θάλασσα, ζέστη, frozen margaritas, μπύρες, Καρτελά, Sunset και μυρωδιά αντιηλιακού. Νομίζω είναι από τις λίγες φορές που τις χρειάζομαι τις ριμαδιασμένες τις διακοπές πιο πολύ από ποτέ.

Αυτό, το να φαντάζομαι και να ονειρεύομαι τις διακοπές το έκανα πολύ μικρή, όταν ήμουν ακόμα στο δημοτικό (αιώνες πίσω, ναι). Θυμάμαι πως ξεκινούσα να φτιάχνω την βαλιτσούλα με τα παιχνίδια μου και τις "Χαρούμενες Διακοπές" τον Απρίλιο για ένα ταξίδι που ξεκινούσε συνήθως τέλος Ιουνίου... Και την άφηνα σε μια ντουλάπα μέσα, και μέχρι να φτάσει η ώρα να φορτώσουμε το αυτοκινήτο για να φύγουμε για Ακράτα είχα βγάλει κι είχα ξαναβάλει τα βιβλία μου και τα παιχνίδια μου καμιά εκατοστή φορά.

Αυτή τη φορά δεν θα φτιάξω βαλίτσα, αλλά μια λίστα θα την κάνω. Για να μπω σε mood διακοπών, κι ας ξέρω ότι έχω μπροστά μου ακόμα 74 μέρες (give or take), οπότε στάνταρ στη λίστα θα διαγραφούν και θα γραφτούν πολλά καινούργια....

Βιβλία
(όσα και να πάρεις ποτέ δεν είναι αρκετά)...
-Never Let me go - Kazuo Ishiguro (όχι γιατί βγήκε σε ταινία, αλλά επειδή μια ψυχή μου είπε πως το λάτρεψε και το πρότεινε ασυζητητί). Toυλάχιστον αν δεν μου αρέσει - χλωμό- αυτήν θα πλακώσω στα χαστούκια. Not.
- Βοοκ of Clouds - Cloe Aridjis. Ακόμα το παλεύω, αλλά μιλάει για το Βερολίνο που αγαπώ, τι να το κάνω το ριμάδι; Να το παρατήσω; Ποτέ.
-Neil Gaiman - Graveyard Book. Αγαπώ Neil Gaiman οπότε και την υπέρτατη παπάρα να έχει γράψει θα το διαβάσω και θα πω κι ένα τραγούδι.
- Πέθανε ο σκύλος, κατα τ' άλλα όλα καλά - Ray Bradbury. Δώρο κολλητής & Σία, που αν ξεπεράσεις τον τίτλο (και το γεγονός ότι έχω σκύλο), ήρθε highly recommended.
- Σχέδιο διαφυγής - Αδόλφο Μπιόυ Κασάρες. Δώρο κολλητού κι αυτό που αγοράστηκε επειδή στο εξώφυλλο γράφει "Το αριστούργημα του Κασάρες" και παραδόθηκε με την ατάκα "Σου πήρα ένα αριστούργημα". "Α, το έχεις διαβάσει;" "Όχι, αλλά είναι αριστούργημα..." You get the point...
-Τζόναθαν Κόου - Το σπίτι του ύπνου. Δώρο ετερης κολλητής, ξανά μανά. Από τις αγαπημένες μου εκδόσεις "Πόλις". Αγαπώ Άντζι.
- Κυριακή - Αλέξης Σταμάτης. Μετά το "Μπαρ Φλωμπέρ" και την "Βίλα Κορμπέ" που διαβάστηκαν απνευστί κάποιο καλοκαίρι λίγα χρόνια πριν στην Άνδρο, πήρα την Κυριακή. Δυσκολεύομαι, αλλά που θα πάει. Θα μου κάτσει κι αυτό.
- Κινηματογραφική Λέσχη - David Gilmour. Μπαμπάς βάζει γιο που παρατάει το σχολείο να βλέπει τρεις φορές την εβδομάδα ταινίες που εκείνος διαλέγει. Αυτός που το διαβάζει τώρα το ξεκίνησε πριν λίγες ημέρες και το τελειώνει... Nough said. Στην βαλίτσα κι αυτό.
-Τζόνι και Λούλου - Βάσια Τζανακάρη. Αυτήν την ξέρω. Και ξέρω πάνω-κάτω και τι τράβηξε για να το γράψει. Για την ακρίβεια όσο το έγραφε μιλούσαμε και γκρινιάζαμε η μία στην άλλη. Μετά γκρίνιαζε εκείνη και την άκουγα εγώ. Είναι από αυτές τις γνωριμίες, που αν και τον ξέρεις τον άλλο χρόνια, αλλά έλεγες μόνο ένα "γειά" στις συναυλίες που τον πετύχαινες, τώρα βγάζεις τα σώψυχά σου online. Άλλο level επικοινωνίας. Βγήκε προχθές. Ετοιμάζομαι να το αποκτήσω.

Μέχρι τον Αύγουστο να ξέρεις ότι θα σου πω και για άλλα βιβλία. Αν και με τους ρυθμούς που διαβάζω τώρα (δυο σελίδες την ώρα που θα πέσω για ύπνο και μετά - γκντουπ- το βιβλίο στη μούρη και... ροχαλητό) με βλέπω τα παραπάνω να μου φτάνουν μέχρι και τα Χριστούγεννα...

Το πιο περίεργο πράγμα είναι που...

... οι μέρες περνούν σαν νερό. Ούτε που κατάλαβα πότε έφυγε και το Πάσχα, πάει και η άδεια και η αργία του Αγίου Πνεύματος μοιάζει τόσο κοντά... Είναι ίδιον της ηλικίας; Να βάλω τις φωνές και να φρικάρω; Μπα...

Πάντως να ξέρεις πως μέσα στην περασμένη εβδομάδα ήθελα πολλά να γράψω. Αλλά αποφάσισα να βγω έξω από το σπίτι, κάτι που δεν το συνηθίζω, ειδικά μέσα στον χειμώνα. Ελα όμως που άνοιξε ο καιρός και ξεπόρτισα κι εγώ... Τώρα με τη δουλειά μπλόκαρε το μυαλό και δεν θυμάμαι καν τι ήθελα να γράψω.

Μόνο για την Pina Bausch να σου πω, να πας να την δεις. Κι ας είναι 3D που εμένα με κουράζει. Αξίζει.

Klein Mein

Το Σάββατο 9 Απριλίου στο Quilombo Centro Cultural η κινηματογραφική ομάδα Klein Mein θα προβάλει τρεις μικρού μήκους ταινίες τους, τις "Oedipus", "Against" και "Altera Pars" καθώς και το πρώτο τους επεισόδιο της νέας τηλεοπτικής σειράς ντοκιμαντέρ «Mammifères Européens» στο οποίο συμμετέχουν και οι Quilombo. Μια καινούργια τηλεοπτική πρόταση που παρουσιάζει σε κάθε επεισόδιο μία διαφορετική Ευρωπαϊκή πόλη, παρατηρώντας την συμπεριφορά των κατοίκων της προβάλλοντας ένα ντόπιο μουσικό σχήμα και φιλοξενώντας έναν γνωστό καλλιτέχνη που ζει και εργάζεται στην πόλη. Στο πρώτο επεισόδιο παρατηρούμε τον τρόπο μετακίνησης των ανθρώπων στην Αθήνα, παρουσιάζουμε ένα απροσδόκητο live από τους Quilombo στην μέση του δρόμου και μας μιλάει ο Γιάννης Οικονομίδης, σκηνοθέτης του "Μαχαιροβγάλτη", "Η ψυχή στο στόμα" και "Σπιρτόκουτο".
Αφηγήτρια η Κατερίνα Διδασκάλου.

Μετά τις προβολές θα ακολουθήσει live από τους QUILOMBO και πάρτι με swinging
house επιλογές από τον DJ ERF (KLEIN MEIN). Έναρξη προβολών 10:30 μμ . 

Είσοδος Ελεύθερη

Quilombo Centro Cultural
Σερβίων 10 & Λεωφ. Αθηνών, Ακαδημία Πλάτωνος 

Debtocracy

Έχεις διαβάσει για αυτό. Ξέρεις πάνω κάτω τί είναι και πως δημιουργήθηκε. Διάβασε και τι είπε ο ένας εκ των δημιουργών, ο Άρης Χατζηστεφάνου.

 Κατερίνα Κιτίδη - Άρης Χατζηστεφάνου

 

Debtocracy: Ένα μεγάλο πείραμα με μεγάλο ρίσκο

Χωρίς χορηγούς, χωρίς μεγάλες εταιρείες από πίσω, με μοναδική οικονομική στήριξη από την τεράστια ανταπόκριση του κοινού, που απάντησε στην πρόσκλησή τους για συμμετοχή, ο Άρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη δημιούργησαν το «Debtocracy - Χρεοκρατία».
Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ που τολμά να ψάξει και να αναλύσει τους λόγους και τις αιτίες που οδήγησαν στην οικονομική κρίση του σήμερα. Το «Debtocracy» βγαίνει στον αέρα απόψε (μέσα από το www.debtocracy.gr και το www.xreokratia.gr) και αποτελεί το πρώτο ντοκιμαντέρ στην ιστορία της Ελλάδας που δημιουργήθηκε από τον κόσμο για τον κόσμο, από δύο δημοσιογράφους που τόλμησαν να τα βάλουν με το «σύστημα» και να σπάσουν το τηλεοπτικό και κινηματογραφικό κατεστημένο, που θέλει να απαιτούνται τεράστια χρηματικά ποσά για τη δημιουργία ενός τόσο μεγάλου project.

Με μακρά πορεία στο χώρο της δημοσιογραφίας και οι δύο [o Άρης Χατζηστεφάνου είναι δημιουργός του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού Infowar και αρχισυντάκτης στο The Press Project (www.thepressproject.gr) και η Κατερίνα Κιτίδη αρχισυντάκτρια στο www.tvxs.gr], παραθέτουν μια ανάλυση του προβλήματος και προτείνουν λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Λίγες ώρες πριν το Debtocracy «βγει στον αέρα», ο Άρης Χατζηστεφάνου μίλησε για το ντοκιμαντέρ που πολλοί περιμένουν με αγωνία να δουν.


Τι είναι καταρχήν το «Debtocracy»;
Είναι το πρώτο ντοκιμαντέρ με τέτοιο μέγεθος παραγωγής που βγαίνει στην Ελλάδα, με αποκλειστικά όλο το κόστος παραγωγής να έχει καλυφθεί από τον κόσμο που μας έστειλε χρήματα, κι ίσως ένα από τα πρώτα τέτοιου μεγέθους που μοιράζεται δωρεάν, χωρίς κανένα δικαίωμα χρήσης ή αναμετάδοσης. Μπορεί δηλαδή να το πάρει όποιος θέλει και να το προβάλει, είτε είναι μια διοργάνωση, είτε ένα μεγάλο κανάλι, όποιος θέλει.
Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ για το χρέος, αλλά πιάνει και θέματα για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας και της ευρωπαϊκής κρίσης πριν φτάσει στην Ελλάδα, με έναν εναλλακτικό τρόπο. Και για αυτόν το λόγο απευθυνθήκαμε και σε ορισμένους από τις «κορυφές» των λεγόμενων μη ορθόδοξων οικονομικών, όπως o Σαμίρ Αμίν ο οικονομολόγος, o Ντέιβιντ Χάρβεϊ ή ο Κώστας Λαπαβίτσας, αλλά και σε φιλόσοφους όπως ο Αλέν Μπαντιού. Παράλληλα απευθυνθήκαμε σε αυτούς στον Ισημερινό που έστησαν την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου.
Μέσα από αυτό οι άνθρωποι που ήταν υπεύθυνοι για αυτήν την επιτροπή είπαν πως αυτά που καλείται να πληρώσει ο κόσμος, ένα μεγάλο μέρος αυτού του χρέους, είναι παράνομο ή είναι απεχθές, όπως λέγεται, ή μη νομιμοποιημένο. Εν ολίγοις, πως δεν οφείλει ο κόσμος να το πληρώσει. Και έφτιαξαν αυτήν την επιτροπή, άνοιξαν τα λογιστικά βιβλία και είδαν πως αυτό κι αυτό είναι παράνομο και άρα δεν το πληρώνουμε.
Μια τέτοια επιτροπή ή μάλλον μια πρωτοβουλία για να φτιαχτεί μια τέτοια επιτροπή υπάρχει ήδη και στην Ελλάδα, με γνωστά ονόματα από πίσω, όπως ο καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας, μια πρωτοβουλία που έχει και τη στήριξη από εκατοντάδες άτομα και προσωπικότητες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Εμείς παρακολουθούμε την πορεία αυτής της πρωτοβουλίας, παράλληλα με την πορεία της κρίσης.

Για ποιους λόγους αποφασίσατε να δημιουργήσετε ένα τέτοιο project χωρίς τη συμβολή κάποιου χορηγού ή παραγωγού και στραφήκατε στον κόσμο;
Θέλαμε να αποφύγουμε δεσμεύσεις, οικονομικές ή πολιτικές. Το να έχεις χορηγό μια μεγάλη εταιρεία ή ακόμα και μια πολιτική παράταξη σημαίνει ότι μπορεί να θελήσει άμεσα ή έμμεσα να παρέμβει στο έργο σου. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί με την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου, αλλά να σου λέει μην ασκήσεις κριτική στην ευρωζώνη ή σε ξένες εταιρείες. Αυτό πιστεύαμε πως δεν μπορούσε να γίνει. Κάναμε ένα μεγάλο πείραμα με μεγάλο ρίσκο.
Το «Debtocracy» το ξεκινήσαμε πριν καν το πούμε στον κόσμο και είχαμε ήδη φτάσει να βάλουμε 5.000 ευρώ από την τσέπη μας. Από τη στιγμή όμως που το ανακοινώσαμε, το κόστος παραγωγής καλύφθηκε από το κοινό μέσα σε μία εβδομάδα, κάτι απίστευτο, και μάλιστα δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε τον κόσμο να δίνει χρήματα όταν είχαμε ήδη ενημερώσει ότι το βασικό κόστος έχει καλυφθεί και ότι τώρα καλύπτουμε τα έξοδα διανομής. Ήταν απίστευτη η ανταπόκριση.

Έχουν περισσέψει δηλαδή χρήματα;
Όταν μιλάμε για διανομή, δεν μπορούμε να λέμε πως μας έχουν περισσέψει χρήματα. Κι αυτό γιατί όσα λεφτά και να πάρεις, αυτά θα διατεθούν σε αφίσες, σε διαφημίσεις, σε προώθηση, να κοπούν DVD για ανθρώπους που δεν έχουν τη δυνατότητα να το δουν στο Ίντερνετ.
Παρ’ όλα αυτά σκεφτόμαστε μήπως τελικά θα πρέπει να υπάρξει κι ένα επόμενο βήμα. Να πούμε δηλαδή πως η ομάδα σκοπεύει να κάνει κάτι στο μέλλον, αυτοί που δώσατε ήδη ή αν επιθυμείτε να συνεχίσετε να ενισχύετε, τα χρήματα θα πάνε σε μια επόμενη παραγωγή κι αν δεν συμφωνείτε με αυτήν την παραγωγή, θα σας τα επιστρέψουμε.

Συναντήσατε εμπόδια κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων;
Καταρχήν βρέθηκαν άνθρωποι στην ομάδα που έκαναν κι άλλες δουλειές να πρέπει να δουλεύουν παράλληλα και για το «Debtocracy», και αυτό τεχνικά σου βγάζει διάφορα προβλήματα στη φόρα.
Παρ’ όλα αυτά υπήρχαν επαγγελματίες, όπως ο μοντέρ ο Άρης Τριανταφύλλου, η BitsnBytes του Κώστα Εφήμερου, η εταιρεία που ανέλαβε να βοηθήσει στην παραγωγή, άνθρωποι που είχαν δουλέψει και στο παρελθόν σε ανάλογα projects κι έτσι καταφέραμε, ενώ δεν υπήρχε τίποτα έτοιμο, να το ετοιμάσουμε, ξεπερνώντας όλοι τους εαυτούς μας και κάνοντας όλοι πράγματα που δεν γνωρίζαμε, όπως εγώ να κάνω κάμερα ή να φτιάχνω το φωτισμό...
Αν τώρα εννοείς και σε πολιτικές, δεν υπήρχε κάτι άμεσο. Αυτό που μπορώ να πω εγώ και μόνο βάσει αίσθησης είναι ότι έχει ήδη ενοχλήσει πριν καν κυκλοφορήσει.

Τι κερδίσατε και τι χάσατε κάνοντας το «Debtocracy»;
Νομίζω πως νικήσαμε το φόβο πως μια τέτοια παραγωγή χρειάζεται από πίσω μεγάλες εταιρείες παραγωγής ή χρηματοδότες και καταλάβαμε ότι μπορούμε να παίρνουμε μια κάμερα και να γυρνάμε τον κόσμο και να βγάζουμε κάτι αξιοπρεπές και αισθητικά. Το μόνο που χάσαμε ήταν εβδομάδες ύπνου...

Fail Forever

Ή αλλιώς When Saints Go Machine. Είναι Δανοί, τέσσερις, αλλά εγώ έκοβα το χέρι μου ότι στα φωνητικά ήταν ο Antony Hegarty. Δεν είναι τελικά. Κι ας τους να λένε ότι μοιάζουν με τους Empire of the sun που μοιάζουν με τους MGMT. Καμία σχέση. Εν αναμονή του πρώτου τους LP Konkylie, κάνε κλικ στο λινκ από κάτω και άκου τρία κομμάτια τους.

Άκου περισσότερα εδώ