Πάει, πέρασε κι αυτό...

Τέλος Ιουλίου
Τρεις προορισμοί κι ένας σφήνα (δίπλα ήταν, να μην πάμε;;;)
Ένα χωριό που θέλω να μείνω όταν γεράσω (με την προοπτική ότι θα είναι το ίδιο με τώρα, call me Ζαγορά)
Mια κωμόπολη που πρέπει να γκρεμιστεί και να ξαναχτιστεί άμεσα (Ουρανούπολη Χαλκιδικής)
Ένα νησάκι με παραλίες χειρότερες κι από της Λούτσας (Αμμουλιανή)
Ενα μέρος που δεν πρέπει να αλλάξει ποτέ (Κυπαρισσία)
Μια παραλία που σου κάνει το χατίρι να έχει τέλεια νερά μόνο τη μέρα που φεύγεις για Αθήνα (Καρτελάς, Κυπαρισσία)
Μια παραλία που πρέπει επειγόντως να εκκενωθεί από όλα τα τροχόσπιτα και τις σκηνές (Αρμενιστής)
Ένας κρυμμένος παράδεισος (Πυργαδίκια Σιθωνίας)
Τριστινίκα
Πολλά χιλιόμετρα
Πολλά διόδια
Μια στάση Θεσσαλονίκη που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό
Λιγη βενζίνη κι αυτή νοθευμένη
Πρόβλημα στη μηχανή του αυτοκινήτου
Τσίπουρα στον Θεολόγο (Μακρινίτσα)
Πολύ φαί
Πολύ ούζο
Κανά δύο τσακωμοί για να ανάψουν τα αίματα
Πολλές μπύρες
Ξανά-μανά πολύ φαί
Γαλακτομπούρεκο στον Κρίνο στην Πύλο
Μουσακάς, σουτζουκάκια και κρεμμυδοκεφτέδες στην Κληματαριά στην Μεθώνη
Γουρνοπούλα (αλήθεια λέω, έτσι την λένε) στην Κυπαρισσία
Μπύρες στο Κάστρο
Scrabble στην παραλία
Κανά δυό κιλά παραπάνω για να έχεις να ασχολείσαι με δίαιτες μέσα στον χειμώνα
Μια ωτίτιδα έτσι για σπάσιμο
Δέκατα και λαιμός
Κουνάβια που βολτάρουν
Σκυλιά που παίζουν στην παραλία
Γατιά που γουργουρίζουν
Μια χελώνα που ακούει στο όνομα Hello-na
Τέσσερα βιβλία μέσα σε ένα μήνα (Κόκκινη Μασσαλία του Μaurice Attia, Juliet, Naked - Nick Hornby, Without Feathers - Woody Allen και Stories we could tell - Tony Parsons)
Τέλος Αυγούστου
Επιστροφή στο γραφείο
Ξενέρωμα...

Έλα να φεύγουμε σιγά-σιγά...

Το συναυλιακό καλοκαίρι άρχισε με το Primavera και τελείωσε με τον Rufus και το Synch. Αυτό. Υπολογίζω πως πρέπει το φετινό να είναι το πιο φτωχό μουσικά καλοκαίρι. Για μένα πάντα. Γιατί γενικά πράγματα γίνονται, αλλά όχι φίλε μου, εγώ ούτε στους Αέροσμιθ πήγα, ούτε στον Μπίλι, ούτε τη Μαλακάσα επισκέφτηκα. Καμία όρεξη δεν είχα. Μόνο να δω τους Faith No More ήθελα, που πέρυσι τους είχα χάσει (διακοπές στη Σαμοθράκη - συναυλία στην Αθήνα σημειώσατε 1), αλλά δεν μου αλλάζουν τη ριμάδα την βάρδια, οπότε θα μείνω με τη γλύκα. Να μου πείτε τι έγινε, ε; Κι εγώ θα σας απαντήσω κατά Σεπτέμβρη μεριά, γιατί το κλείνω το μαγαζάκι για κάνα μήνα. No money, no honey, no concerts, no posts. Απλά πράγματα. Άντε λοιπόν, να περάσετε καλά και να μαυρίσετε, να κάνετε πολλά πολλά μπάνια, να φάτε τον κώλο σας (μεταφορικά), να πιείτε τα άντερά σας (επίσης) και τα λέμε με τις δροσές του φθινοπώρου.

xx

What to do on a lazy Sunday night...

 ... watch "Frequently Asked Questions About Time Travel"... 

Hell YEAH!!!!!!!!!!!

Σκέφτεσαι τίποτα καλύτερο; Εκατό χιλιάδες εκατομμύρια φορές καλύτερο από το Hitchhiker's Guide to the Galaxy (ναι είμαι βλάσφημη, το ξέρω και το διασκεδάζω απίστευτα).
Bonus: ο Chris O'Dowd, o πρωταγωνιστής, είναι ο Roy του IT Crowd aka "Are you from the past?"
Καλύτερη ατάκα στην ταινία: "Little bit weird, but ummm... turns out everybody in the future, is American".

365 μέρες

106 posts μετά.
Τι άλλαξε μέσα σε έναν χρόνο;
Πολλά. Ο, τι δεν μπορούσα να γράψω στην εφημερίδα βρήκαν στέγη εδώ.
Και έτσι θα συνεχίσει να είναι.
Να τα χιλιάσουμε τα posts βρε!

Κι αν και συνηθίζεται στα γενέθλια να σου κάνουν δώρα, εγώ θα κάνω.
Μια ταινία.
Μια πολύ παλιά ταινιά.
Του 1945 που έτυχε να δω χθες.
Παίζει να είναι και η πιο ρομαντική ταινία που έχω δει ποτέ. Εκεί που τα λόγια περιττεύουν και η πιο απλή κίνηση, ένα άγγιγμα στον ώμο μπορεί να σημάνει το τέλος μιας σχέσης.

Α Βrief Encounter (1945) του David Lean με την Celia Johnson και τον Trevor Howard.
Παίζεται μέχρι σήμερα στην Αθηναία στο Κολωνάκι. Αν προλάβεις πήγαινε. Άλλο πράγμα να τη βλέπεις στο πανί κι άλλο στο σπίτι.

Cancelation

Έμαθα πριν λίγο, από την Ιnner Ear, ότι το αυριανό live των Tango with lions, Leon και My Wet Calvin ακυρώθηκε... :(

Tango with lions part. 12.345.641.546.530

Δεν φταίω εγώ!
Ο λαός μίλησε!!!
Αύριο το βράδυ στο 6 D.O.G.S. (Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι) live με τους Τango with Lions, My Wet Calvin και Leon.
Ώρα: 10.00
είσοδος δωρέαν.
be there.

http://www.myspace.com/kaschialoveslions

Tango with lions part. 12.345.641.546.529

Βαρέθηκες;
Κακώς, γιατί τώρα αρχίζουν τα ωραία.
Για μένα το Verba Time είναι ό,τι καλύτερο έχω ακούσει αυτή τη χρονιά.
Δυνατό, μεστό, χωρίς κενά, χωρίς κοιλιές, χωρίς φανφάρες. 

Απλό.

Γεμάτο
λέξεις
συναισθήματα
εικόνες
μνήμες.

Καπνός από τσιγάρο.

Μελωδίες από κιθάρες, πιάνο και βιολί.


Σκοτεινό.
Χαρούμενο.
Ρομαντικό.
Βίαιο.

Φωνή απαλή.
Γνώριμη.
Την ξέρεις. Από τους My Wet Calvin. Οχι σαν τραγουδίστρια. Σαν μπασίστρια. Και μετά έφυγε (;) Κι ευτυχώς ήρθαν οι Tango with lions. Ευτυχώς.

Όσα κι αν ακόμα θέλω να γράψω, περιέργως δεν βγαίνουν, γιατί πως να περιγράψεις με λέξεις κάτι που σε βουτάει από τον λαιμό και με βία σε τραβάει στον ουρανό για να ξεκολλήσεις από την μιζέρια του καιρού που ζεις; Μόνο μια λέξη αξίζει να πεις: Μπράβο.

Αν επρεπε να διαλέξω ένα κομμάτι θα ήταν... όλα.
Αν με πίεζες να διαλέξω μόνο ένα θα ήταν τα House on Fire, In a Bar, Pilgrim Said, Policeman, On the Floor, Right From the Start, Black, Red and Yellow Rooms, Underskin, Sad Big Blue Eyes, Angel's arms, Prayers.
Aν με χτυπούσες και απαιτούσες μόνο ένα να σου πω, αυτό θα ήταν το House on Fire, το In a Bar, το Pilgrim Said, το Policeman, το On the Floor, το Right From the Start, το Black, το Red and Yellow Rooms, το Underskin, το Sad Big Blue Eyes, το Angel's arms, το Prayers.
Aν μου έβαζες το όπλο στον κρόταφο και ούρλιαζες πως θα μου τινάξεις τα μυαλά στον αέρα έαν δεν διαλέξω μόνο ένα θα σου έλεγα... Verba Time.


Info: Tango With Lions - Verba Time (Inner Ear)
Music and lyrics: Caterina Papachristou.
Τango with lions are: Caterina Papachristou, Stavros Parginos, Yiannis Maniatis, Ntana Papachristou.



p.s. ποτέ μα ποτέ δεν ήμουν καλή στο να γράφω κριτικές δίσκων. Κι ας είναι ουσιαστικά δουλειά μου. Κι ενώ έχουν περάσει από τα χέρια μου και τα αυτιά μου πολλά άλμπουμ φέτος, κανένα δεν με έκανε να "κολλήσω" έτσι. Για αυτό και γράφω για αυτό. Παίζει να το έχω ακούσει πάνω από δέκα φορές από χθες που το πήρα. Στο αυτοκίνητο αργά το βράδυ μετά th Γιορτή της Μουσικής. Το πρωί στο σπίτι με καφέ. Πάλι το μεσημέρι στο αυτοκίνητο. Και τώρα στο γραφείο. Και το βράδυ που θα γυρνάω σπίτι από το γραφείο.


Και το artwork; To cover του Nick Gentry και οι κάρτες που βρεις ανοίγοντας το CD εμπνευσμένες από αυτό από τον db.