tag:blogger.com,1999:blog-20239603429607284922012-01-31T22:23:06.680+02:00zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.comBlogger1561100tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-57453588264764475392011-12-22T10:14:00.000+02:002011-12-22T10:14:08.764+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Η ιστορία ξεκινάει τρία χρόνια πριν, όταν βρέθηκα για δουλειά στο Παρίσι, για δύο εβδομάδες... Σίγουρα δύο από τις καλύτερες εβδομάδες της επαγγελματικής μου ζωής... Στο διάστημα που ήμουν εκεί συγκατοικούσα με μια γραφίστρια, που δουλεύει στην αντίστοιχη με εμένα έκδοση της Ολλανδίας, πιο μικρή από μένα, σαφώς πιο μαζεμένη από μένα (όντας βορειοευρωπαία), με απίστευτη όρεξη να εξερευνήσει όλο το Παρίσι στις 3 ώρες που είχαμε ελέυθερες κάθε μέρα... Μου έβγαλε το λάδι...<br /> <br /> Από τότε, κρατήσαμε επαφή μέσω mail και blog, όπου η μία παινεύει την άλλη για τα κατορθώματά της. Η Eefje που λες, είναι ένας εξαιρετικά καλλιτεχνικός άνθρωπος. Δεν έχει αφήσει craft για craft τα τελευταία δύο χρόνια. Ξεκίνησε με σχέδιο και πέρασε χωρίς φόβο και πάθος στην ραπτική και το βελονάκι (εγώ ακόμα το προσπαθώ το τελευταίο).<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-Ruq2hMWh64k/TvLmHwsWVDI/AAAAAAAACOk/68nHpfto-Ps/s1600/eef.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://4.bp.blogspot.com/-Ruq2hMWh64k/TvLmHwsWVDI/AAAAAAAACOk/68nHpfto-Ps/s400/eef.jpg" width="400" />&nbsp;</a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="font-size: x-small;">To An abundance of Katherines του John Green στην αγγλική και ολλανδική εκδοσή του και ο σελιδοδείκτης που δημιούργησε η Eefje...&nbsp; </span></div> <br /> <br /> Το τελευταίο της εγχείρημα το βρήκα εξαιρετικό! Ονομάζεται <b>"I found a bookmark"</b> και ιδέα είναι απλή. Είσαι μέλος μιας δανειστικής βιβλιοθήκης (προφανώς το εξωτερικό που ιδέα είναι απίστευτα διαδεδομένη), παίρνεις ένα βιβλίο σπίτι σου να διαβάσεις. Όταν το τελειώσεις, παίρνεις μια λευκή κάρτα ή ένα κομμάτι λευκό χαρτόνι σε διαστάσεις σελιδοδείκτη, και σκετσάρεις, ζωγραφίζεις κλπ κάτι, κάτι που σου ενέπνευσε το βιβλίο που διάβασες. Πριν παραδόσεις το βιβλίο πίσω στην βιβλιοθήκη, παραχώνεις τον σελιδοδείκτη σου στις σελίδες του βιβλίου, αφού το φωτογραφίσεις ή σκανάρεις και το ανεβάζεις στο site <a href="http://ifoundabookmark.wordpress.com/">I found a bookmark.&nbsp;</a><br /> <br /> Άραγε οι βιβιλιοθηκάριοι θα αφήσουν μέσα τους σελιδοδείκτες για να τους δει ο επόμενος που θα δανειστεί το βιβλίο; Οι άνθρωποι που θα τον βρουν θα θέλουν να τον κρατήσουν, θα τον πετάξουν ή θα τον αφήσουν μέσα για τον επόμενο αναγνώστη; Θα τους εξάψει την περιέργια να μπουν στο site και να δουν τι ακριβώς γίνεται ή το project θα ξεχαστεί πριν ακόμα ξεκινήσει; Θα καταφέρει το <b>I found a bookmark</b> να γίνει ένα παγκόσμιο project ή θα πατώσει;<br /> <br /> Μπορεί στην Ελλάδα οι δανειστικές βιβλιοθήκες να μην είναι διαδεδομένες, αν και σε πολλές από αυτές γίνεται καταπλητική δουλειά από ορισμένους από τους ανθρώπους που δουλεύουν εκεί, όμως είναι ευκαιρία, τώρα και με την κρίση, αν δεν μπορούμε να αγοράσουμε ένα βιβλίο να το δανειστούμε από την βιβλιοθήκη του δήμου μας... Ίσως η ιδέα της Eefje, να καταφέρει να αναβιώσει την έννοια και τη σημασία του δανεισμού ενός βιβλίου...<br /> <br /> &nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5745358826476447539?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-34644362299812897352011-12-14T12:55:00.003+02:002011-12-14T13:30:20.867+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Καιρό έχω να γράψω. Ο χρόνος περνά πολύ γρήγορα όταν κάνεις κάτι που σου αρέσει τόσο πολύ και δεν μπορώ να πιστέψω πως έφτασαν τόσο γρήγορα και τα Χριστούγεννα. Από το πολύ ράψιμο ξέχασα αυτό εδώ το blog, όχι πως δεν το παρακολουθώ, απλώς δεν είχα χρόνο να ασχοληθώ μαζί του...<br /> <br /> Στα νέα της μέρας, ένα σκυλάκι αδέσποτο βρήκε σπίτι, αφού φιλοξενήθηκε για λίγο στο δικό μας σπίτι. Ενα μωρό, ούτε ενός έτους, μαύρο κοκεράκι, μας πήρε από πίσω στην βόλτα μας με τη Νίλα και ούτε λίγο, ούτε πολύ, και κυρίως επειδή εγώ είναι να μην πετύχω αδέσποτο στο δρόμο, βρήκε καινούργια οικογένεια. Αφού η παλιά του το παράτησε ή της έφυγε... Όμως ούτε στοιχεία είχε πάνω του, ούτε τίποτα. Έτσι η καινούργια του μαμά, η κτηνίατρος της δική μας σκυλίτσας, το πήρε με χαρά και το πρόσθεσε στη δική της οικογένεια. Τέλος καλό θέλω να πιστεύω...<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-cCcUGqV8BWM/Tuh-OEawpFI/AAAAAAAACM8/hTOIuNb0cYc/s1600/dog1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-cCcUGqV8BWM/Tuh-OEawpFI/AAAAAAAACM8/hTOIuNb0cYc/s400/dog1.jpg" width="300" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: x-small;">Ο κούκλος ξαπλάρει στο χαλί της κουζίνας... </span></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> Σε ακόμα περισσότερα νέα της μέρας, ή για την ακρίβεια της χθεσινής βραδιάς, γίναμε μάρτυρες απίστευτου γιουχαρίσματος ενός ακόμα πολιτικού προσώπου. Εκεί που είχαμε πάει να δούμε στο Ίδρυμα Ευγενίδου την παρουσίαση του ντοκιμαντέρ του Πιέρ Υβ Κουστώ (γιού του Ζακ Υβ Κουστώ) για την διάσωση της Μεσογείου (ναι, όταν είσαι άνεργη βρίσκεις χρόνο ακόμα και για τη διάσωση της θαλάσσιας χελώνας που λέει ο λόγος), ανεβαίνει στο πόντιουμ να μιλήσει η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Δικαίου, Επιστήμης και Τεχνολογίας, Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, άρχισε να πέφτει το απίστευτο κράξιμο από τον κόσμο που βρέθηκε για να παρακολουθήσει την προβολή. Η κυρία είναι μέλος της Ομάδας Δράσης «Ωκεανοί» που έχει δημιουργήσει ο γιός του Κουστώ και με το που άνοιξε το μικρόφωνο άρχισε και ο πανικός. Αν με ρωτήσεις δεν ήταν αδικαιολόγητος. Η συμπεριφορά της απέναντι στον κόσμο ήταν απαράδεκτη κι όταν κάποιος της φώναξε πως "εδώ ο κόσμος πεινάει", εκείνη με ένα μιδίασμα απάντησε, "να περάσετε έξω και να σταματήσετε να φωνάζετε"...&nbsp;</div> <div style="text-align: left;"> Ελπίζω η κυρία να μην θεωρεί πως το χειροκρότημα που ακολούθησε και συνόδεψε ολόκληρη την ομιλία της πως ήταν για να την επευφημίσουν, αλλά να κατάλαβε πως ήταν ο τρόπος του κοινού να την διακόψουν... </div> <br /> Για όποιον ενδιαφέρεται πάντως, το ντοκιμαντέρ τιτλοφορείται "Τα μυστικά της Μεσογείου" και δημιουργήθηκε από τον Πιέρ-Υβ Κουστώ σε συνεργασία με τον υδροβιολόγο Enric Sala για το κανάλι National Geopraphic, εκατό χρόνια από τη γέννηση του θρυλικού θαλάσσιου εξερευνητή Ζακ-Υβ Κουστώ.<br /> <br /> Και εις άλλα με υγεία και Καλά μας Χριστούγεννα... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-3464436229981289735?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-7401118521620018992011-11-05T12:42:00.003+02:002011-11-05T12:43:13.617+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Δεν είμαι από τους ανθρώπους που μετράνε τις μέρες και τις ώρες, αλλά τυχαίνει (αλήθεια) κάθε φορά που λέω να γράψω κάτι εδώ, να έχει περάσει ακόμα ένας μήνας από την απόλυση.<br /> <br /> Η χαρτούρα μόλις τελείωσε σε ταμεία, ιατροφαρμακευτικούς οργανισμούς και δημόσιες υπηρεσίες και έχω πέσει κυριολεκτικά με τα μούτρα στο ράψιμο. Μην το γελάς, εγώ τουλάχιστον, δεν μπορώ να βρω καλύτερο τρόπο αποτοξίνωσης... Ράβω σαν να μην υπάρχει αύριο. Το σπίτι μας είναι γεμάτο χνούδια από υφάσματα, ρετάλια και κλωστές. Το σκυλί τρέχει και από το μουσούδι της κρέμονται κλωστές κι εγώ τρέχω από πίσω να τις μαζέψω.<br /> <br /> Συχνά (όχι τόσο όσο θα ήθελα) το σπίτι μυρίζει φαγητό σπιτίσιο και τα τηγάνια τα πρωινά του Σαββάτου παίρνουν φωτιά, καθώς φιλοξενούν πάνω τους χυλούς από pancakes.<br /> <br /> Στους δύο μήνες που έχουν περάσει, δεν έχω σκεφτεί ούτε μία στιγμή πως θα ήταν να ξαναγύριζα πίσω. Ναι, το έχω ξαναπεί πως αγχώνομαι με τα χρήματα, αλλά είναι κάτι που έρχεται και φεύγει... Έρχεται όταν σκάνε λογαριασμοί και φεύγουν όταν τους πληρώνω (όσο μπορώ ακόμα)...<br /> <br /> Στα καλά της υπόθεσης είναι πως επανέκτησα τη δημιουργηκότητά μου η οποία μάλλον τόσο καιρό κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου. Τώρα βγαίνει στην επιφάνεια και κάνει καθημερινό πάρτυ. Η αισιοδοξία μου παρά τη μαυρίλα επιμένει να μου κάνει παρέα και η καλή διάθεση καλά κρατεί ακόμα.<br /> <br /> Παράλληλα, μπορώ καθημερινά να διαβάζω και να "γνωρίζω" καινούργιους ανθρώπους μέσα από ενδιαφέροντα blog που και εκείνοι επιμένουν να ζουν τα "αμερικάνικα" όνειρά τους μέσα στην κακομοιριά αυτής της ταλαιπωρημένης χώρας. Αυτό να δεις πόσο το χαίρομαι! Πάντα πίστευα, κι ελπίζω ποτέ να μην σταματήσω, πως όταν πιάνεις πάτο, το επόμενο βήμα είναι μια γερή κλωτσιά στον πυθμένα για να αρχίσεις να ξανανεβαίνεις στην επιφάνεια. Κι όσο κι αν ακόμα υπάρχουν βαρίδια δεμένα στα πόδια μας που μας βουλιάζουν μέρα με την ημλερα, όλοι με κάποιον τρόπο, θα βρούμε την άκρη, να ελευθερωθούμε από τα "δεσμά" και να φτάσουμε αργά ή γρήγορα στην επιφάνεια... <br /> <br /> <br /> <br /> <div style="text-align: right;"> <span style="font-size: xx-small;">(αφιερωμένο σε δύο ανθρώπους που γνωρίζω ελάχιστα και μόνο διαδικτυακά που ζουν τον βούρκο της καθημερινότητας, αλλά φροντίζουν να καλοπερνούν με τα παιδιά τους και τα σκυλιά τους και τα εκατομμύρια καλά που η κοινή τους ζωή τους προσφέρει και μας κάνουν κι εμάς να αισθανόμαστε πως δεν είμαστε τα μοναδικά ούφο αυτής της χώρας που διατηρούν ακόμα κάποια ψήγματα αισιοδοξίας) </span></div> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-740111852162001899?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-54926040429672876942011-10-13T10:22:00.005+03:002011-10-13T10:24:13.743+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> και η ζωή συνεχίζεται... Μέσα σε αυτόν τον μήνα κατάφερα με τεράστια επιτυχία να κανονίσω τα της ανεργίας μου και το κυριότερο, να επανακτήσω την ηρεμία μου και να γίνω κανονικός άνθρωπος και πάλι. Ένας κανονικός άνθρωπος που σε λίγους μήνες δεν θα έχει λεφτά, αλλά δεν γαμιέται; Και να είχα, θα έπρεπε να τα δώσω...<br /> <br /> Αν το σκεφτείς λίγο χιουμοριστικά το θέμα, γιατί πολύ μαυρίλα έχει πέσει, η ανεργία σε επαναφέρει σε μια κατάσταση που είχες από καιρό ξεχάσει πως είναι... Απολαμβάνεις περισσότερο το σπίτι σου, βρίσκεις πιο διασκεδαστικούς τρόπους να ξεφύγεις από την καθημερινότητά σου, πας στην λαϊκή γιατί μπορείς (!), χαζεύεις τις μουστάρδες στο σουπερμάρκετ με τις ώρες γιατί δεν έχεις και τίποτε άλλο να κάνεις και το κυριότερο, είσαι σε κατάσταση ζεν.<br /> <br /> Στο μεταξύ, έχεις αποφασίσει πως θα <strike>κάνεις</strike> προσπαθήσεις να κάνεις το χόμπι σου επάγγελμα, που ξέρεις ότι δεν θα σου αποδώσει στην αρχή τουλάχιστον πολλά, αλλά άμα δεν το προσπαθήσεις δεν θα μάθεις ποτέ! Παράλληλα βρίσκεις τρόπους να φάς με τρόπο την αποζημίωση, πριν στην φάει η εφορία και κανονίζεις ταξίδια για του χρόνου, γιατί μπορείς ρε, και ούτε άδειες έχεις να ζητήσεις ούτε τίποτα από κανέναν!<br /> <br /> Μου δίνω ένα δίμηνο ακόμα μέχρι να αρχίσω να φρικάρω που ο μισθός δεν μπαίνει κάθε μήνα πλέον και που τα έτοιμα έχουν αρχίσει να πιάνουν πάτο, αλλά στο μυαλό μου υπάρχει μόνο ένα πράγμα: η απόλυτη αίσθηση ελευθερίας μακριά από κάθε μαλάκα και κάθε γραφείο που με έκανε να αποκτήσω υπερμετροπία στα 25, ψυχοσωματικά στα 30 και ψυχολογικά στα 34. Ουστ! <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5492604042967287694?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-26980112245682682302011-09-02T00:30:00.000+03:002011-09-02T00:30:56.531+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> ...<br /> καλό μήνα...<br /> αν έτυχε να περάσεις χθες από την Κηφισίας στην άνοδο κατά τις 3 το μεσημέρι και σιχτίριζες που είχε κίνηση εκεί στο Ψυχικό, φταίω, το παραδέχομαι... Αλλά τι να σε κάνω μάνα μου που έμεινε το ριμάδι από μπαταρία...<br /> Θερμά ευχαριστώ στον μοναδικό φορτηγατζή που βγήκε από το φορτηγό του να με βοηθήσει να το πάω στη δεξιά λωρίδα, χίλιες κατάρες και μούτζες στον τύπο με το μηχανάκι που φώναξε "βενζίνη θέλει" (γελοίε) και άλλα τόσα ευχαριστώ στον αστυνόμο που έσκασε επειδή προφανέστατα είχα προξενήσει κυκλοφοριακό χάος και με βοήθησε να το πάω μέχρι τον παράδρομο, χωρίς παρακαλώ πολύ να μου κόψει κλήση επειδή παρακωλούσα την κυκλοφορία...<br /> Πριν από το συγκεκριμένο συμβάν είχαμε ακόμα τέσσερις απολύσεις και μια αβεβαιότητα να πλανιέται πηχτή σαν την βλακεία που μας δέρνει...<br /> Τι καλά...<br /> καλό μήνα...<br /> <br /></div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2698011224568268230?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-8236632289602468292011-07-15T09:42:00.002+03:002011-07-15T09:42:56.217+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-dN1hzue3NQ4/Th_gzeytrYI/AAAAAAAABrI/oa3ABXnODF8/s1600/missing+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-dN1hzue3NQ4/Th_gzeytrYI/AAAAAAAABrI/oa3ABXnODF8/s400/missing+2.jpg" width="361" /></a></div> <br /> Το πήρε καινούργιο, δώρο ήταν, το έκανε βόλτες, το χάρηκε λίγο, το πήγε στη δουλειά και της το κλέψανε, αν και ήταν δεμένο και κλειδωμένο πάνω στη Βασιλίσσης Σοφίας μέρα-μεσημέρι. Τώρα η Χρύσα μας έχει μαραζώσει και ψάχνει να βρει το ποδήλατό της! Σας παρακαλώ, το ξέρουμε πως είναι σαν να ψάχνουμε ψύλλους στα άχυρα, άλλα αν το πάρει το μάτι σας, ρίξτε ένα τηλέφωνο!<br /> Ευχαριστούμε!<br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-823663228960246829?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-86927347320731100682011-06-26T23:39:00.001+03:002011-06-26T23:42:03.486+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">νεύρα.<br /> μια παραγγελία που ήρθε λειψή.<br /> αλλή μία που έρχεται λειψή (αυτή από δικό μου λάθος)<br /> μια άδεια που αργεί ακόμα να έρθει.<br /> ένα σαββατοκύριακο που τελείωσε με βροχή <br /> μια εβδομάδα που αρχίζει με επίσκεψη στην εφορία<br /> μερικές δεκάδες κείμενα να γραφτούν<br /> μια συνέντευξη που περιμένει απομαγνητοφώνηση<br /> μπόλικη γκρίνια<br /> βαθιά ανάσα και αυτό... (βλ. κάτω)<br /> καλή εβδομάδα...<br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-B3KdnwpHlyw/TgeYu7koFII/AAAAAAAABp8/FWymR2KcAvQ/s1600/agiannakis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-B3KdnwpHlyw/TgeYu7koFII/AAAAAAAABp8/FWymR2KcAvQ/s400/agiannakis.jpg" width="400" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8692734732073110068?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-3293292892442241922011-05-26T10:23:00.005+03:002011-05-26T11:17:26.255+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">... αναλύσεις για τη μεγαλύτερη μη κομματική συγκέντρωση στην Αθήνα, που οργανώθηκε μέσω fb και twitter, τις αφήνω σε άλλους πιο "ειδικούς". Εγώ είχα φωτογραφική μαζί μου και να τι είδα...<br /> <br /> <span style="font-size: x-small;">νωρίς, κατά τις 8 και...</span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pJrBD35thpQ/Td3-XgI0nqI/AAAAAAAABog/9z86uRKrIlk/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-pJrBD35thpQ/Td3-XgI0nqI/AAAAAAAABog/9z86uRKrIlk/s400/1.jpg" width="400" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-EBAcavLo4sE/Td3-Zrgx-0I/AAAAAAAABok/vZyWUdUfGyQ/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-EBAcavLo4sE/Td3-Zrgx-0I/AAAAAAAABok/vZyWUdUfGyQ/s400/2.jpg" width="300" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xhJl6pyiRs0/Td3-bflC3qI/AAAAAAAABoo/arzLLapbNyk/s1600/3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-xhJl6pyiRs0/Td3-bflC3qI/AAAAAAAABoo/arzLLapbNyk/s400/3.jpg" width="300" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-NJKreC7P5NA/Td3-cfPdWPI/AAAAAAAABos/PhI13ur9UZ8/s1600/4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-NJKreC7P5NA/Td3-cfPdWPI/AAAAAAAABos/PhI13ur9UZ8/s400/4.jpg" width="300" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">το πανό της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ που στήθηκε απέναντι από το υπουργείο Οικονομικών έγραφε "Δεν πουλάω και δεν πουλιέμαι". Σε έκταση παίζει να έφτανε να σκεπάσει όλους τους άστεγους της Αθήνας... </span></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: x-small;">πιο αργά το βράδυ... κατά τις 10 και...</span></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-zld7Ev54WyU/Td3-4DVmnoI/AAAAAAAABow/ufL633eKfL8/s1600/5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-zld7Ev54WyU/Td3-4DVmnoI/AAAAAAAABow/ufL633eKfL8/s400/5.jpg" width="300" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">Πλατεία Συντάγματος: η Γιορτή της Μουσικής συναντά τις απεργιακές διαδηλώσεις, χωρίς συναυλίες και χωρίς χημικά από τα ΜΑΤ... you get the feeling... </span></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3Ute5uFCBRY/Td3-5uu_5MI/AAAAAAAABo0/5AnhwBB2Pfk/s1600/6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-3Ute5uFCBRY/Td3-5uu_5MI/AAAAAAAABo0/5AnhwBB2Pfk/s400/6.jpg" width="300" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Ag1ExrW6Ce8/Td3-7CwcTYI/AAAAAAAABo4/cwfQmgljDwM/s1600/7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-Ag1ExrW6Ce8/Td3-7CwcTYI/AAAAAAAABo4/cwfQmgljDwM/s400/7.jpg" width="300" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">&nbsp;Μας κάνατε Μνημόνιο, σας κάνουμε Μνημόσυνο.#epic</span></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-giiP_Dol0B4/Td3-8YkVIWI/AAAAAAAABo8/udn3U9gubQQ/s1600/8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-giiP_Dol0B4/Td3-8YkVIWI/AAAAAAAABo8/udn3U9gubQQ/s400/8.jpg" width="300" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">LIKE!!! </span></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: x-small;">κατά τις 12 το βράδυ... </span></div><div style="text-align: left;"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-N4ejjPDOCQ4/Td3_wznLFhI/AAAAAAAABpA/MqSXnKLSzFA/s1600/9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-N4ejjPDOCQ4/Td3_wznLFhI/AAAAAAAABpA/MqSXnKLSzFA/s400/9.jpg" width="300" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-KXr3cY65hLg/Td3_yKh44_I/AAAAAAAABpE/8hI3pG9NZ0c/s1600/10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-KXr3cY65hLg/Td3_yKh44_I/AAAAAAAABpE/8hI3pG9NZ0c/s400/10.jpg" width="300" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-nD5vOGi0qOo/Td3_zmYVvtI/AAAAAAAABpI/CN8nw6HkJh0/s1600/11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-nD5vOGi0qOo/Td3_zmYVvtI/AAAAAAAABpI/CN8nw6HkJh0/s400/11.jpg" width="300" /></a></div><div style="text-align: left;"><br /> Να παρατηρήσω μόνο κάπου εδώ, πως είδα παιδάκια (μωρά) να κυνηγιούνται ανάμεσα στα ΜΑΤ (έπρεπε να έχω βγάλει φωτογραφία), είδα μαμάδες και μπαμπάδες με καρότσια, έναν παπά, είδα παππούδες και γιαγιάδες να κάνουν βόλτες στην κατάμεστη πλατεία, χαμένους τουρίστες να κοιτούν αποσβολωμένοι, σκυλιά με λουριά, ζευγάρια που φιλιόντουσαν. Ένιωσα λίγη χαρά μεταξύ μας, λίγη αισιόδοξία, λίγη ελευθερία.<br /> <br /> <b>υ.γ.</b> Ξέμειναν από μπύρες τα περίπτερα της Αθήνας #fact<br /> <b>υ.γ.1</b> Δεν είχε σήμα στην πλατεία ούτε για πλάκα. Μετα βίας κατάφερα να πάρω ένα τηλέφωνο από το κινητό μου.<br /> <b>υ.γ.2</b>. Για wi-fi δεν το συζητώ καν. Δεν έχω internet στο κινητό μου μάνα μου, γιατί δεν έχω λεφτά να πληρώνω την Cosmote...<br /> <br /> <br /> <br /> <b>ΔΙΑΒΑΣΕ:</b><br /> http://www.thepressproject.gr/index.php?l=4728<br /> <br /> http://dilated2.wordpress.com/2011/05/26/%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1-2552011/ <br /> <br /> <b>ΜΕ ΑΥΤΟ ΓΕΛΑΣΑ ΠΟΛΥ</b><br /> http://www.theblob.gr/eidhseis/koinwnia/item/970-Aganaktismenoi-hipsters.html?utm_source=twitterfeed&amp;utm_medium=twitter<br /> <br /> <b>MORE PHOTOS HERE</b><br /> http://www.lifo.gr/lifoland/view/3060<br /> <br /> <b>A, ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΧΟΡΟ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ!!!</b><br /> http://www.youtube.com/watch?v=aNi8nfds2-g</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-329329289244224192?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-9264215607740134292011-05-18T10:32:00.000+03:002011-05-18T10:32:03.582+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Αν περίμενα να ηρεμήσω και να ξεκουραστώ, θα έγραφα πάλι εδώ τον Αύγουστο, που κανείς δεν θα ήταν εδώ να το διαβάσει...<br /> Ναι οκ, να λες πάλι καλά που έχεις δουλειά κλπ κλπ κλπ, αλλά περισσότερο τώρα από ποτέ ονειρεύομαι στον ξύπνιο μου <b>παραλίες, θάλασσα, ζέστη, frozen margaritas, μπύρες, Καρτελά, Sunset και μυρωδιά αντιηλιακού</b>. Νομίζω είναι από τις λίγες φορές που τις χρειάζομαι τις ριμαδιασμένες τις διακοπές πιο πολύ από ποτέ.<br /> <br /> Αυτό, το να φαντάζομαι και να ονειρεύομαι τις διακοπές το έκανα πολύ μικρή, όταν ήμουν ακόμα στο δημοτικό (αιώνες πίσω, ναι). Θυμάμαι πως ξεκινούσα να φτιάχνω την βαλιτσούλα με τα παιχνίδια μου και τις "Χαρούμενες Διακοπές" τον Απρίλιο για ένα ταξίδι που ξεκινούσε συνήθως τέλος Ιουνίου... Και την άφηνα σε μια ντουλάπα μέσα, και μέχρι να φτάσει η ώρα να φορτώσουμε το αυτοκινήτο για να φύγουμε για Ακράτα είχα βγάλει κι είχα ξαναβάλει τα βιβλία μου και τα παιχνίδια μου καμιά εκατοστή φορά.<br /> <br /> Αυτή τη φορά δεν θα φτιάξω βαλίτσα, αλλά μια λίστα θα την κάνω. Για να μπω σε mood διακοπών, κι ας ξέρω ότι έχω μπροστά μου ακόμα 74 μέρες (give or take), οπότε στάνταρ στη λίστα θα διαγραφούν και θα γραφτούν πολλά καινούργια....<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--NBt0Hps0Ns/TdN1leqOhHI/AAAAAAAABoI/SuZSEQwwb_s/s1600/books.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/--NBt0Hps0Ns/TdN1leqOhHI/AAAAAAAABoI/SuZSEQwwb_s/s400/books.jpg" width="400" /></a></div><br /> <br /> <b>Βιβλία</b><br /> (όσα και να πάρεις ποτέ δεν είναι αρκετά)...<br /> <b>-Never Let me go - Kazuo Ishiguro </b>(όχι γιατί βγήκε σε ταινία, αλλά επειδή μια <a href="http://turnoffthebrightlight.blogspot.com/">ψυχή</a> μου είπε πως το λάτρεψε και το πρότεινε ασυζητητί). Toυλάχιστον αν δεν μου αρέσει - <b>χλωμό</b>- αυτήν θα πλακώσω στα χαστούκια. Not.<br /> <b>- Βοοκ of Clouds - Cloe Aridjis</b>. Ακόμα το παλεύω, αλλά μιλάει για το Βερολίνο που αγαπώ, τι να το κάνω το ριμάδι; Να το παρατήσω; Ποτέ.<br /> <b>-Neil Gaiman - Graveyard Book</b>. Αγαπώ Neil Gaiman οπότε και την υπέρτατη παπάρα να έχει γράψει θα το διαβάσω και θα πω κι ένα τραγούδι. <br /> <b>- Πέθανε ο σκύλος, κατα τ' άλλα όλα καλά - Ray Bradbury</b>. Δώρο κολλητής &amp; Σία, που αν ξεπεράσεις τον τίτλο (και το γεγονός ότι έχω σκύλο), ήρθε highly recommended.<br /> <b>- Σχέδιο διαφυγής - Αδόλφο Μπιόυ Κασάρες.</b> Δώρο κολλητού κι αυτό που αγοράστηκε επειδή στο εξώφυλλο γράφει "Το αριστούργημα του Κασάρες" και παραδόθηκε με την ατάκα "Σου πήρα ένα αριστούργημα". "Α, το έχεις διαβάσει;" "Όχι, αλλά είναι αριστούργημα..." You get the point...<br /> -<b>Τζόναθαν Κόου - Το σπίτι του ύπνου</b>. Δώρο ετερης κολλητής, ξανά μανά. Από τις αγαπημένες μου εκδόσεις "Πόλις". Αγαπώ Άντζι.<br /> <b>- Κυριακή - Αλέξης Σταμάτης</b>. Μετά το "Μπαρ Φλωμπέρ" και την "Βίλα Κορμπέ" που διαβάστηκαν απνευστί κάποιο καλοκαίρι λίγα χρόνια πριν στην Άνδρο, πήρα την Κυριακή. Δυσκολεύομαι, αλλά που θα πάει. Θα μου κάτσει κι αυτό.<br /> <b>- Κινηματογραφική Λέσχη - David Gilmour</b>. Μπαμπάς βάζει γιο που παρατάει το σχολείο να βλέπει τρεις φορές την εβδομάδα ταινίες που εκείνος διαλέγει. Αυτός που το διαβάζει τώρα το ξεκίνησε πριν λίγες ημέρες και το τελειώνει... Nough said. Στην βαλίτσα κι αυτό. <br /> <b>-Τζόνι και Λούλου - Βάσια Τζανακάρη</b>. Αυτήν την ξέρω. Και ξέρω πάνω-κάτω και τι τράβηξε για να το γράψει. Για την ακρίβεια όσο το έγραφε μιλούσαμε και γκρινιάζαμε η μία στην άλλη. Μετά γκρίνιαζε εκείνη και την άκουγα εγώ. Είναι από αυτές τις γνωριμίες, που αν και τον ξέρεις τον άλλο χρόνια, αλλά έλεγες μόνο ένα "γειά" στις συναυλίες που τον πετύχαινες, τώρα βγάζεις τα σώψυχά σου online. Άλλο level επικοινωνίας. Βγήκε προχθές. Ετοιμάζομαι να το αποκτήσω.<br /> <br /> Μέχρι τον Αύγουστο να ξέρεις ότι θα σου πω και για άλλα βιβλία. Αν και με τους ρυθμούς που διαβάζω τώρα (δυο σελίδες την ώρα που θα πέσω για ύπνο και μετά - γκντουπ- το βιβλίο στη μούρη και... ροχαλητό) με βλέπω τα παραπάνω να μου φτάνουν μέχρι και τα Χριστούγεννα... <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-926421560774013429?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-72814606447939207922011-05-02T11:18:00.000+03:002011-05-02T11:18:57.204+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">... οι μέρες περνούν σαν νερό. Ούτε που κατάλαβα πότε έφυγε και το Πάσχα, πάει και η άδεια και η αργία του Αγίου Πνεύματος μοιάζει τόσο κοντά... Είναι ίδιον της ηλικίας; Να βάλω τις φωνές και να φρικάρω; Μπα... <br /> <br /> Πάντως να ξέρεις πως μέσα στην περασμένη εβδομάδα ήθελα πολλά να γράψω. Αλλά αποφάσισα να βγω έξω από το σπίτι, κάτι που δεν το συνηθίζω, ειδικά μέσα στον χειμώνα. Ελα όμως που άνοιξε ο καιρός και ξεπόρτισα κι εγώ... Τώρα με τη δουλειά μπλόκαρε το μυαλό και δεν θυμάμαι καν τι ήθελα να γράψω.<br /> <br /> Μόνο για την Pina Bausch να σου πω, να πας να την δεις. Κι ας είναι 3D που εμένα με κουράζει. Αξίζει.<br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/LGKzXUWAjnI" width="640"></iframe> <br /> <br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-7281460644793920792?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-78636159007626903102011-04-06T19:05:00.000+03:002011-04-06T19:05:38.527+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-hdXepdo5Iwo/TZyPPCsOuII/AAAAAAAABmI/vcpzWD2NE6I/s1600/QUILOMBO+POSTER+-+NEW-small.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="298" src="http://1.bp.blogspot.com/-hdXepdo5Iwo/TZyPPCsOuII/AAAAAAAABmI/vcpzWD2NE6I/s400/QUILOMBO+POSTER+-+NEW-small.jpg" width="400" /></a></div><br /> <br /> <br /> Το Σάββατο 9 Απριλίου στο Quilombo Centro Cultural η κινηματογραφική ομάδα Klein Mein θα προβάλει τρεις μικρού μήκους ταινίες τους, τις "Oedipus", "Against" και "Altera Pars" καθώς και το πρώτο τους επεισόδιο της νέας τηλεοπτικής σειράς ντοκιμαντέρ «Mammifères Européens» στο οποίο συμμετέχουν και οι Quilombo. Μια καινούργια τηλεοπτική πρόταση που παρουσιάζει σε κάθε επεισόδιο μία διαφορετική Ευρωπαϊκή πόλη, παρατηρώντας την συμπεριφορά των κατοίκων της προβάλλοντας ένα ντόπιο μουσικό σχήμα και φιλοξενώντας έναν γνωστό καλλιτέχνη που ζει και εργάζεται στην πόλη. Στο πρώτο επεισόδιο παρατηρούμε τον τρόπο μετακίνησης των ανθρώπων στην Αθήνα, παρουσιάζουμε ένα απροσδόκητο live από τους Quilombo στην μέση του δρόμου και μας μιλάει ο Γιάννης Οικονομίδης, σκηνοθέτης του "Μαχαιροβγάλτη", "Η ψυχή στο στόμα" και "Σπιρτόκουτο".<br /> Αφηγήτρια η Κατερίνα Διδασκάλου.<br /> <br /> Μετά τις προβολές θα ακολουθήσει live από τους QUILOMBO και πάρτι με swinging <br /> house επιλογές από τον DJ ERF (KLEIN MEIN). Έναρξη προβολών 10:30 μμ .&nbsp;<br /> <br /> Είσοδος Ελεύθερη
 <br /> Quilombo Centro Cultural<br /> Σερβίων 10 &amp; Λεωφ. Αθηνών, Ακαδημία Πλάτωνος&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-7863615900762690310?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-21039124681449831312011-04-06T09:16:00.001+03:002011-04-06T09:17:31.295+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><h2 style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: normal;">Έχεις διαβάσει για αυτό. Ξέρεις πάνω κάτω τί είναι και πως δημιουργήθηκε. Διάβασε και τι είπε ο ένας εκ των δημιουργών, ο Άρης Χατζηστεφάνου.</span></span></h2><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7MAyGd14mn0/TZwFA8usmAI/AAAAAAAABmE/VkIadW0NJnc/s1600/kitidou-xstefanou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="263" src="http://2.bp.blogspot.com/-7MAyGd14mn0/TZwFA8usmAI/AAAAAAAABmE/VkIadW0NJnc/s400/kitidou-xstefanou.jpg" width="400" /></a></div><h2 style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-weight: normal;">&nbsp;Κατερίνα Κιτίδη - Άρης Χατζηστεφάνου</span></span></span></h2><h2 style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-weight: normal;">&nbsp;</span></span></span></h2><h2 style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Debtocracy: Ένα μεγάλο πείραμα με μεγάλο ρίσκο </span></h2><div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Χωρίς χορηγούς, χωρίς μεγάλες εταιρείες από πίσω, με μοναδική οικονομική στήριξη από την τεράστια ανταπόκριση του κοινού, που απάντησε στην πρόσκλησή τους για συμμετοχή, ο Άρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη δημιούργησαν το «Debtocracy - Χρεοκρατία». <br /> Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ που τολμά να ψάξει και να αναλύσει τους λόγους και τις αιτίες που οδήγησαν στην οικονομική κρίση του σήμερα. Το «Debtocracy» βγαίνει στον αέρα απόψε (μέσα από το <a href="http://www.debtocracy.gr/">www.debtocracy.gr</a> και το <a href="http://www.xreokratia.gr/">www.xreokratia.gr</a>) και αποτελεί το πρώτο ντοκιμαντέρ στην ιστορία της Ελλάδας που δημιουργήθηκε από τον κόσμο για τον κόσμο, από δύο δημοσιογράφους που τόλμησαν να τα βάλουν με το «σύστημα» και να σπάσουν το τηλεοπτικό και κινηματογραφικό κατεστημένο, που θέλει να απαιτούνται τεράστια χρηματικά ποσά για τη δημιουργία ενός τόσο μεγάλου project. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Με μακρά πορεία στο χώρο της δημοσιογραφίας και οι δύο [o Άρης Χατζηστεφάνου είναι δημιουργός του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού Infowar και αρχισυντάκτης στο The Press Project (www.thepressproject.gr) και η Κατερίνα Κιτίδη αρχισυντάκτρια στο www.tvxs.gr], παραθέτουν μια ανάλυση του προβλήματος και προτείνουν λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Λίγες ώρες πριν το Debtocracy «βγει στον αέρα», ο Άρης Χατζηστεφάνου μίλησε για το ντοκιμαντέρ που πολλοί περιμένουν με αγωνία να δουν. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <b><br /> </b><br /> <b>Τι είναι καταρχήν το «Debtocracy»; <br /> </b>Είναι το πρώτο ντοκιμαντέρ με τέτοιο μέγεθος παραγωγής που βγαίνει στην Ελλάδα, με αποκλειστικά όλο το κόστος παραγωγής να έχει καλυφθεί από τον κόσμο που μας έστειλε χρήματα, κι ίσως ένα από τα πρώτα τέτοιου μεγέθους που μοιράζεται δωρεάν, χωρίς κανένα δικαίωμα χρήσης ή αναμετάδοσης. Μπορεί δηλαδή να το πάρει όποιος θέλει και να το προβάλει, είτε είναι μια διοργάνωση, είτε ένα μεγάλο κανάλι, όποιος θέλει. </span> <span style="font-size: small;"><br /> Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ για το χρέος, αλλά πιάνει και θέματα για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας και της ευρωπαϊκής κρίσης πριν φτάσει στην Ελλάδα, με έναν εναλλακτικό τρόπο. Και για αυτόν το λόγο απευθυνθήκαμε και σε ορισμένους από τις «κορυφές» των λεγόμενων μη ορθόδοξων οικονομικών, όπως o Σαμίρ Αμίν ο οικονομολόγος, o Ντέιβιντ Χάρβεϊ ή ο Κώστας Λαπαβίτσας, αλλά και σε φιλόσοφους όπως ο Αλέν Μπαντιού. Παράλληλα απευθυνθήκαμε σε αυτούς στον Ισημερινό που έστησαν την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου. </span> <span style="font-size: small;"><br /> Μέσα από αυτό οι άνθρωποι που ήταν υπεύθυνοι για αυτήν την επιτροπή είπαν πως αυτά που καλείται να πληρώσει ο κόσμος, ένα μεγάλο μέρος αυτού του χρέους, είναι παράνομο ή είναι απεχθές, όπως λέγεται, ή μη νομιμοποιημένο. Εν ολίγοις, πως δεν οφείλει ο κόσμος να το πληρώσει. Και έφτιαξαν αυτήν την επιτροπή, άνοιξαν τα λογιστικά βιβλία και είδαν πως αυτό κι αυτό είναι παράνομο και άρα δεν το πληρώνουμε. </span> <span style="font-size: small;"><br /> Μια τέτοια επιτροπή ή μάλλον μια πρωτοβουλία για να φτιαχτεί μια τέτοια επιτροπή υπάρχει ήδη και στην Ελλάδα, με γνωστά ονόματα από πίσω, όπως ο καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας, μια πρωτοβουλία που έχει και τη στήριξη από εκατοντάδες άτομα και προσωπικότητες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Εμείς παρακολουθούμε την πορεία αυτής της πρωτοβουλίας, παράλληλα με την πορεία της κρίσης. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> <b>Για ποιους λόγους αποφασίσατε να δημιουργήσετε ένα τέτοιο project χωρίς τη συμβολή κάποιου χορηγού ή παραγωγού και στραφήκατε στον κόσμο; <br /> </b>Θέλαμε να αποφύγουμε δεσμεύσεις, οικονομικές ή πολιτικές. Το να έχεις χορηγό μια μεγάλη εταιρεία ή ακόμα και μια πολιτική παράταξη σημαίνει ότι μπορεί να θελήσει άμεσα ή έμμεσα να παρέμβει στο έργο σου. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί με την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου, αλλά να σου λέει μην ασκήσεις κριτική στην ευρωζώνη ή σε ξένες εταιρείες. Αυτό πιστεύαμε πως δεν μπορούσε να γίνει. Κάναμε ένα μεγάλο πείραμα με μεγάλο ρίσκο. </span> <span style="font-size: small;"><br /> Το «Debtocracy» το ξεκινήσαμε πριν καν το πούμε στον κόσμο και είχαμε ήδη φτάσει να βάλουμε 5.000 ευρώ από την τσέπη μας. Από τη στιγμή όμως που το ανακοινώσαμε, το κόστος παραγωγής καλύφθηκε από το κοινό μέσα σε μία εβδομάδα, κάτι απίστευτο, και μάλιστα δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε τον κόσμο να δίνει χρήματα όταν είχαμε ήδη ενημερώσει ότι το βασικό κόστος έχει καλυφθεί και ότι τώρα καλύπτουμε τα έξοδα διανομής. Ήταν απίστευτη η ανταπόκριση. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> <b>Έχουν περισσέψει δηλαδή χρήματα; <br /> </b>Όταν μιλάμε για διανομή, δεν μπορούμε να λέμε πως μας έχουν περισσέψει χρήματα. Κι αυτό γιατί όσα λεφτά και να πάρεις, αυτά θα διατεθούν σε αφίσες, σε διαφημίσεις, σε προώθηση, να κοπούν DVD για ανθρώπους που δεν έχουν τη δυνατότητα να το δουν στο Ίντερνετ. </span> <span style="font-size: small;"><br /> Παρ’ όλα αυτά σκεφτόμαστε μήπως τελικά θα πρέπει να υπάρξει κι ένα επόμενο βήμα. Να πούμε δηλαδή πως η ομάδα σκοπεύει να κάνει κάτι στο μέλλον, αυτοί που δώσατε ήδη ή αν επιθυμείτε να συνεχίσετε να ενισχύετε, τα χρήματα θα πάνε σε μια επόμενη παραγωγή κι αν δεν συμφωνείτε με αυτήν την παραγωγή, θα σας τα επιστρέψουμε. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> <b>Συναντήσατε εμπόδια κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων; <br /> </b>Καταρχήν βρέθηκαν άνθρωποι στην ομάδα που έκαναν κι άλλες δουλειές να πρέπει να δουλεύουν παράλληλα και για το «Debtocracy», και αυτό τεχνικά σου βγάζει διάφορα προβλήματα στη φόρα. </span> <span style="font-size: small;"><br /> Παρ’ όλα αυτά υπήρχαν επαγγελματίες, όπως ο μοντέρ ο Άρης Τριανταφύλλου, η BitsnBytes του Κώστα Εφήμερου, η εταιρεία που ανέλαβε να βοηθήσει στην παραγωγή, άνθρωποι που είχαν δουλέψει και στο παρελθόν σε ανάλογα projects κι έτσι καταφέραμε, ενώ δεν υπήρχε τίποτα έτοιμο, να το ετοιμάσουμε, ξεπερνώντας όλοι τους εαυτούς μας και κάνοντας όλοι πράγματα που δεν γνωρίζαμε, όπως εγώ να κάνω κάμερα ή να φτιάχνω το φωτισμό... </span> <span style="font-size: small;"><br /> Αν τώρα εννοείς και σε πολιτικές, δεν υπήρχε κάτι άμεσο. Αυτό που μπορώ να πω εγώ και μόνο βάσει αίσθησης είναι ότι έχει ήδη ενοχλήσει πριν καν κυκλοφορήσει. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> <b>Τι κερδίσατε και τι χάσατε κάνοντας το «Debtocracy»; <br /> </b>Νομίζω πως νικήσαμε το φόβο πως μια τέτοια παραγωγή χρειάζεται από πίσω μεγάλες εταιρείες παραγωγής ή χρηματοδότες και καταλάβαμε ότι μπορούμε να παίρνουμε μια κάμερα και να γυρνάμε τον κόσμο και να βγάζουμε κάτι αξιοπρεπές και αισθητικά. Το μόνο που χάσαμε ήταν εβδομάδες ύπνου... </span> <span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;"></span></div><div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;"><br /> </span> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2103912468144983131?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-58813913380340996672011-03-14T15:43:00.001+02:002011-03-14T15:43:55.473+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/EhzcJIRHlNc" title="YouTube video player" width="640"></iframe><br /> <br /> Ή αλλιώς <b>When Saints Go Machine</b>. Είναι Δανοί, τέσσερις, αλλά εγώ έκοβα το χέρι μου ότι στα φωνητικά ήταν ο Antony Hegarty. Δεν είναι τελικά. Κι ας τους να λένε ότι μοιάζουν με τους Empire of the sun που μοιάζουν με τους MGMT. Καμία σχέση. Εν αναμονή του πρώτου τους LP Konkylie, κάνε κλικ στο λινκ από κάτω και άκου τρία κομμάτια τους. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh6.googleusercontent.com/-2ungzF9u1Uk/TX4a10i4R6I/AAAAAAAABkM/M1Xf_1-gKDk/s1600/When+Saints+Go+Machine.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="287" src="https://lh6.googleusercontent.com/-2ungzF9u1Uk/TX4a10i4R6I/AAAAAAAABkM/M1Xf_1-gKDk/s400/When+Saints+Go+Machine.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /> </div><br /> <br /> Άκου περισσότερα <a href="http://soundcloud.com/when-saints-go-machine">εδώ</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5881391338034099667?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-5290445017922839772011-03-14T10:24:00.001+02:002011-03-14T10:26:10.691+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μέχρι πριν λίγο καιρό σιχαινόμουν τις Κυριακές. Κι αυτό γιατί το δικο μου Σαββατοκύριακο άρχιζε την Παρασκευή και τελειώνε το Σάββατο. Κάποτε δούλευα τις Κυριακές και με το που άνοιγα τα μάτια μου το πρωί βλαστημούσα την ώρα και τη στιγμή που έφτανε. Κάποτε θεωρούσα πως η Κυριακή είναι η πιο άχρηστη μέρα, γιατί μετά ξεκινούσε η εβδομάδα κι άντε πάλι από την αρχή. Άχρηστη μέρα. Τελευταία έχω αλλάξει γνώμη. Κι αυτό γιατί πλέον δεν δουλεύω τις Κυριακές. Κι όσο ανοίγει ο καιρός μαθαίνω να την αγαπώ. Γιατί μπορώ να κάνω πράγματα που δεν μπορώ να κάνω μέσα στην εβδομάδα. Να βγω έξω ας πούμε να πιω έναν καφέ στον ήλιο. Να πάρω κι εφημερίδες μαζί να διαβάσω, να χαζέψω λίγο χωρίς να σκέφτομαι ότι την επόμενη είναι Δευτέρα και ξεκινάει πάλι η μιζέρια. Προσπαθώ γενικώς να εκμεταλλευτώ όλες τις ελεύθερες ώρες μου. Ακόμα και τις καθημερινές μεταξύ δουλειάς και επιστροφής στο σπίτι. Δέκα χρόνια μετά την πρώτη ημέρα που προσελήφθησα, προσπαθώ να μην σκέφτομαι τη δουλειά, την αντιμετωπίζω σαν κάτι που πρέπει να κάνω και δεν με αφορά. Με το που τελειώσω, θέλω απλώς να γυρίσω σπίτι, να κάτσω να φάω και να μιλήσω με τον άνθρωπο που με ανέχεται καιρό τώρα. Που εκείνος έχει γυρίσει ώρα πριν στο σπίτι. Έστω κι αυτή η μία ώρα πριν κοιμηθούμε είναι πολύ πιο πολύτιμη από τις 8 ώρες στο γραφείο. Κι όταν φτάνει η Παρασκευή είναι όλα διαφορετικά. Κι όσο σου λέω ανοίγει ο καιρός, θα είναι ακόμα καλύτερα τα πράγματα. Γιατί μια βόλτα στα Πετράλωνα την Κυριακή το μεσημέρι και ένα απρογραμμάτιστο φαγητό έξω με φίλους σου γεμίζει τις μπαταρίες για να μπορέσεις να περάσεις την γαμημένη εβδομάδα σου. Και δεν είναι γκρίνια όλο αυτό. Είναι διαπίστωση. Αργά το κατάλαβα, αλλά το κατάλαβα. Περνούν οι ώρες και τσουπ σε ένα μήνα μπαίνω στα 34 (ήθελα τόσο να γράψω 24, σε αυτό το πλήκτρο πήγε το χέρι ασυναίσθητα, άλλωστε) και διαπιστώνω ότι το πιο σημαντικό πράγμα δεν είναι ούτε η δουλειά, ούτε η επαγγελματική ανέλιξη, ούτε τίποτα. Το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι να εκμεταλλεύεσαι μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο τις ελεύθερες ώρες σου κι ας έχεις γίνει ένας weekender που κάποτε σιχαινόσουν.<br /> <br /> Δεν πειράζει.<br /> Το πιο σημαντικό είναι οι μικρές λεπτομέριες.<br /> Ένας καφές.<br /> Μια βόλτα.<br /> Μια αγκαλιά.<br /> Ένα φιλί.<br /> Το ξεβιδωμένο κούνημα της ουράς του σκύλου σου. <br /> Το γέλιο.<br /> Σχέδια για ταξίδια και διακοπές, που είναι κι ανέξοδα.<br /> Κι άλλες βόλτες.<br /> Ποδήλατα. <br /> Ποτά με φίλους το Σάββατο το βράδυ.<br /> Κι άλλα σχέδια.<br /> Κι άλλες διακοπές.<br /> <br /> Και δεν πειράζει που ήρθε η Δευτέρα, θα φύγει κι αυτή και θα έρθει πάλι η Παρασκευή και θα έχεις όλο το χρόνο να κάνεις πάλι σχέδια.<br /> <br /> Καλή εβδομάδα ;) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-529044501792283977?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-18696893838770058622011-03-12T01:33:00.000+02:002011-03-12T01:33:32.649+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-1k0v3y9WgE0/TXqvO9zLC8I/AAAAAAAABjo/4-daTpjCUgc/s1600/poster.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://lh5.googleusercontent.com/-1k0v3y9WgE0/TXqvO9zLC8I/AAAAAAAABjo/4-daTpjCUgc/s400/poster.jpg" width="280" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">όλες οι φωτογραφίες εδώ είναι κλεμμένες από τη σελίδα της ταινίας στο <a href="http://www.facebook.com/people/WastedYouth-Movie/100001163278954#%21/profile.php?id=100001163278954">facebook</a>. </span></div><br /> Ή πως να περάσεις το πρωινό της Παρασκευής πριν πας γραφείο. Στο Ιντεάλ στην Πανεπιστημίου ήταν μαζεμένοι από νωρίς κριτικοί κινηματογράφου για τις (καθιερωμένες) πρωινές δημοσιογραφικές προβολές. Δεν είμαι κριτικός κινηματογράφου και για να πάω σινεμά πρέπει να με σύρεις και να μου υποσχεθείς και τον ουρανό με τ' άστρα. Δεν ξέρω γιατί. Πάντως βρέθηκα σε "σκοτεινή αίθουσα" μετά από πολύ καιρό κι αυτό για δουλειά. Μια συνέντευξη με τον έναν εκ των δύο σκηνοθετών του "<b>Wasted Youth</b>", της ελληνικής ταινίας των <b>Jan Vogel και Αργύρη Παπαδημητρόπουλου</b> που άνοιξε το φετινό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρότερνταμ.<br /> <br /> <b>Απορία Νο.1</b>: γιατί κανείς δεν το πήρε χαμπάρι στην Ελλάδα (και με το κανείς εννοώ το ευρύ κοινό) πιο νωρίς και<br /> <b>Απορία Νο.2</b>: γιατί κανείς (οκ, βαρύ, έστω λίγοι) δεν ανέφερε - έγραψε κάτι για την ταινία πριν αυτή βρεθεί στο Ρότερνταμ ή έστω μετά; <br /> <br /> Κι εγώ το πήρα χαμπάρι εντελώς κατά τύχη λίγες ημέρες πριν παίξει εκεί (στο Ρότερνταμ) και έγραψα το κατιτίς μου κυρίως γιατί θεώρησα πως και μάπα να είναι η ταινία, της αξίζει μια αναφορά. Τόσα χιλιόμετρα έκανε αν μη τι άλλο. <br /> <br /> Και πήγα και την είδα. Και έχω από το μεσημέρι έναν κόμπο στο στομάχι που δεν περιγράφεται. Κι αν κάπου στη μέση βαρέθηκα (θεωρώ ότι το τραβάνε λίγο και κάνει "κοιλιά"), το τέλος με ισοπέδωσε.<br /> <br /> Ενας γνωστός μου (κριτικός κινηματογράφου και μπαμπάς - έχει σημασία αυτό) στο τέλος της ταινίας βγήκε από το σινεμά βρίζοντας. Στην ερώτηση "<i>Πως σου φάνηκε</i>" μου απάντησε "Αρχίδια μου φάνηκε. Είναι τόσο διδακτική, σου κουνάει το δάκτυλο και σου λέει Μείνε σπίτι σου αν δεν θες να πάθεις τίποτα".<br /> <br /> Δεν έχει άδικο μεταξύ μας... θα σου πω στη συνέχεια γιατί.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-NH1-5h2VUcY/TXqw81E1KSI/AAAAAAAABjs/vzm65Rqsew4/s1600/wasted.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="https://lh3.googleusercontent.com/-NH1-5h2VUcY/TXqw81E1KSI/AAAAAAAABjs/vzm65Rqsew4/s400/wasted.jpg" width="400" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /> </div><br /> <b>Η υπόθεση: </b>πιστιρικάς σκεϊτάς, ετών 16, με φίλους σκεϊτάδες αλωνίζουν την πόλη, ένα καλοκαίρι με καύσωνα.&nbsp; Στην ίδια πόλη, την Αθήνα που ζεματάει, πατέρας-μπάτσος προσπαθεί να τα φέρει βόλτα για αυτόν και την οικογένειά του. Κάπου προς το τέλος αυτές οι δύο ιστορίες που καθόλη τη διάρκεια της ταινίας ούτε καν που "συναντιούνται", ενώνονται βίαια. Γροθιά στο στομάχι. Σφίξιμο. Και μετά εμετός. Η ιστορία είναι - σύμφωνα με τους τίτλους τέλους - εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα, αλλά παραμένει μια ταινία μυθοπλασίας. Το δικό σου το μυαλό πάει κατευθείαν σε κάποια γεγονότα που έζησες πριν δύο χρόνια, έναν Δεκέμβρη. <br /> <br /> Την ερχόμενη Πέμπτη βγαίνει στα σινεμά. Λίγο πριν βγει, θα έχω τη συνέντευξη του Jan Vogel, ενός εκ των δύο σκηνοθετών και σεναριογράφων και θα στην ποστάρω εδώ. Μέχρι τότε, θα προσπαθώ να αναλύσω γιατί αυτή η ταινία με "ενόχλησε" τόσο πολύ, γιατί μέσα σε δύο ώρες αποφάσισα πως δεν θέλω να κάνω παιδιά και πως αν κάνω θα τα κλείσω σε γυάλα και γιατί ο γνωστός μου - πατέρας/κριτικός κινηματογράφου τα πήρε τόσο πολύ στο κρανίο.<br /> <br /> Μέχρι τότε, πάρε το trailer. Και να προσέχεις παιδί μου...<br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/iq1sPdSptYk" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /> <br /> <br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-1869689383877005862?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-7940065774668839752011-03-02T18:51:00.000+02:002011-03-02T18:51:04.364+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-wEJv8ibf-0k/TW5zBbcDsTI/AAAAAAAABic/cwmr8klTANg/s1600/zebra.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://lh3.googleusercontent.com/-wEJv8ibf-0k/TW5zBbcDsTI/AAAAAAAABic/cwmr8klTANg/s400/zebra.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: xx-small;">&nbsp;H φωτογραφία τους μου ήρθε στο mail mου. Είναι του Theo Vrana (δες <a href="http://theovranas.com/">εδώ</a>)</span></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><br /> Καινούργιο <b>Ζebra Tracks</b>.<br /> Η μάλλον καινούργια.<br /> <b>Δύο</b>.<br /> Το <b>Bicycles</b> και το <b>Ιsabelle Creeps</b>.<br /> Λατρεύω το <span style="font-size: large;">Bicycles</span>.<br /> Μπες <a href="http://soundcloud.com/zebratracks/zebra-tracks-bicycles">εδώ</a> κι <a href="http://soundcloud.com/zebratracks/zebra-tracks-isabelle-creeps">εδώ</a> για να τα ακούσεις. <b>Μπες <a href="http://zebratracksmusic.blogspot.com/">εδώ</a> για να μάθες κι άλλα. Τώρα</b>. <br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-0hR8IAZFhNA/TW50c3jvh-I/AAAAAAAABig/lvIW6LJoTT8/s1600/Cover.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://lh5.googleusercontent.com/-0hR8IAZFhNA/TW50c3jvh-I/AAAAAAAABig/lvIW6LJoTT8/s400/Cover.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: xx-small;">Kαι το artwork τα σπάει όπως πάντα.&nbsp;</span></div><br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-794006577466883975?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-84915267984988157912011-03-01T22:09:00.001+02:002011-03-02T10:15:10.042+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh6.googleusercontent.com/-OaXmkprsIhQ/TW1PlI9USZI/AAAAAAAABiY/WNc6mJueYzs/s1600/brave.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="222" src="https://lh6.googleusercontent.com/-OaXmkprsIhQ/TW1PlI9USZI/AAAAAAAABiY/WNc6mJueYzs/s400/brave.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">&nbsp;{via <a href="http://www.someecards.com/">some e-cards</a>}</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">το είχα βρει σε μια lifo πριν καιρό και το έχω κόψει και κολλήσει στον υπολογιστή μου γραφείο, μαζί με ένα άλλο που λέει "I get sexually excited by telling people my salary" - μετά τη μισθολογική μου μείωση.&nbsp;</span><br /> <span style="font-size: x-small;"><br /> </span></div><br /> <b>Πέντε</b> ημέρες, τρία πακέτα <b>χαρτομάντηλα</b>, 10 λίτρα νερό, πολλά κιλά πορτοκάλια, <b>39 και κάτι- κατά μέσο όρο - θερμοκρασία σώματος</b> τις τρεις πρώτες ημέρες, μια χούφτα παραισθήσεις, τρεις εφιάλτες με θέμα τη δουλειά, επτά μακώ μπλουζάκια ύπνου, αμέτρητα λίτρα ιδρώτα, μια γαμάτη κοτόσουπα (που κάποιος την λέει απλό ζωμό κότας, ενώ ήταν σούπα σου λέω), μια παρατεταμένη <b>ζαλάδα</b>, ένας πονοκέφαλος χωρίς τέλος, μία ντοματόσουπα, πολλά δέκατα, κουβάδες βήχα, πέντε <b>ντεπόν</b> κανονικά, δύο μάξιμουμ, ένα σωτήριο <b>πονστάν</b> (πόσα ευχαριστώ να πει κανείς;;;), μπόλικη <b>αντιβίωση</b>, πολλές ανάποδες αγκαλιές γιατί σέρνονται και μικρόβια, πολύ τρασίλα στην τηλόραση, ένα σκυλί που δεν έφυγε από δίπλα μου και μια λιγούρα για <b>γαλακτομπούρεκο</b>. <br /> <br /> Ή<br /> <br /> Πως περνάω τις μέρες μου άρρωστη και γριπωμένη. Καταρχήν να ξεκαθαρίσω πως τις προηγούμενες μέρες δεν είχα κουράγιο όχι να γράψω, ούτε καν να σκεφτώ. Η πιο συνηθισμένη διαδρομή ήταν και παραμένει το "κρεββάτι-καναπές-κρεββάτι" και θα μείνει έτσι από ό,τι φαίνεται για κάποιες ημέρες ακόμα.<br /> <br /> Ακόμα δεν έχω καταλάβει αν είχα ΤΗΝ γρίπη ή γρίπη. Σε μερικούς που είπα ότι είμαι άρρωστη μέρες με ρώτησαν αν έχω H1N1 και αν με έχουν βάλει σε καραντίνα. Είμαι σίγουρη πως με φαντάζονται κλεισμένη σε τέντα κάπου στην έρημο της Νεβάδα, όπου η ΝΑΣΑ με εξετάζει μπας κι ανακαλύψει στο αίμα μου εξωγήινους.<br /> <br /> Επίσης πρέπει να αναφέρω ότι δεν τα πάω καλά με τους γιατρούς, κάτι που νομίζω πως έχω ξαναναφέρει, αλλά τόσες μέρες πυρετό είχα, σχώρα με κι εσύ, είναι λες κι ο εγκέφαλος έχει κάνει ολικο φορμάτ. Ντιλίτ. Τι καλά που θα ήταν όμως, ε; Ναι, γιατρός. Μμμ... δεν με πάνε, δεν τους πάω, τέλος. Επίσης, κάντε μου την χάρη σας παρακαλώ πολύ και μην μου τσαμπουνάτε ως καταπληκτικά-σούπερ-ντούπερ-γουάου τα φάρμακα που σας σπρώχνουν οι φαρμακοβιομηχανίες. Εγώ αυτό το σιρόπι ξηρών φύλλων κίσσου, που βρωμοκοπάει πέντε μίλια μακριά δεν το πίνω μάνα μου. Χάρη σου κάνω που καταπίνω δυο - δυο τα χαπάκια της αντιβίωσης. Μέχρι εκεί. Μετά θα κάνω τα δικά μου τα γιατροσόφια (βλ. τζακ κόλα)<br /> <br /> <i>(η γκρίνια δεν σταμάει)</i><br /> <br /> Τη μοναδική ημέρα που τόλμησα να βγω από το σπίτι για να πάω στον γιατρό, πέτυχα στο ταμείο που υπάγομαι τρελό παππού, σε έξαλη κατάσταση, να φωνάζει πως δεν μπορεί να περιμένει στην ΟΥΡΑ (! ! !) να του γράψει ο γιατρός τα φάρμακα και ότι εκείνος δεν θα πάρει τη σειρά ΚΑΝΕΝΟΣ στην ουρά (του μιλούσε τόσο γλυκά η προϊσταμένη να πάει στον αρχίατρο, τίίίίίποτα αυτός), και τσουυυυυπ ο σκατόγερος, μου τρώει τη σειρά... Στο έχω φυλαγμένο μπάρμπα, γιατί καλή-καλή, αλλά μην μου πατήσεις τον κάλο μόνο. Kαι για τα πρακτικά, η ουρά ήταν ΤΡΙΑ (! ! !) άτομα.<br /> <br /> (η γκρίνια συνεχίζεται...)<br /> <br /> Με ένα τηλεφώνημα από το γραφείο, άρρωστος άνθρωπος γίνεσαι τούρμπο και μετά πέφτεις σε λήθαργο για να ξεχάσεις αυτό που άκουσες. Ούτε ένα μολυσμένο και γριπωμένο σαλάκι μου δεν αξίζει. Ουρτ!<br /> <br /> Μ' αυτά και μ' αυτά έχω να καπνίσω από την περασμένη Τετάρτη, έχω χάσει δύο κιλά, κι έχω δεί τόση τρασίλα στην τηλεόραση που δεν το πιστεύω...<br /> <br /> Αυτά που λες!<br /> <br /> Σε φιλώ από μακριά<br /> άντε και περαστικά μας</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8491526798498815791?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-23933096515879735972011-02-10T12:58:00.000+02:002011-02-10T12:58:51.751+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-k73opskegzc/TVPEmYlvYuI/AAAAAAAABgc/dGzWFOy8O44/s1600/adespota3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-k73opskegzc/TVPEmYlvYuI/AAAAAAAABgc/dGzWFOy8O44/s1600/adespota3.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /> <br /> Μέρες τώρα προσπαθώ να κατεβάσω ιδέες για να γράψω ένα άρθρο, για το οποίο φυσικά δεν θα πληρωθώ (<b>παράλογο</b>). Σκέφτομαι από εδώ, σκέφτομαι από εκεί, διαβάζω διάφορα αριστερά και δεξιά, βλέπω τι παίζει, πίνω καφέ, κάνω τσιγάρο, ξανάκανω τσιγάρο, ξύνω το κεφάλι μου μπας και με ευλογίσει το Άγιο Πνεύμα, ξανασκέφτομαι, ξανακάνω τσιγάρο και μου έρχεται η φαεινή να γράψω για κάτι που το ζω καθημερινά εδώ και σχεδόν τρία χρόνια. <b>Τον σκύλο μου</b>. Ναι, ρε φίλε, τον σκύλο μου. Όχι για αυτόν συγκεκριμένα, αλλά για όλα τα τετράποδα.<br /> <br /> Τέλος πάντων, μιας και είμαστε μαζί αρκετό καιρό, ξέρω πράγματα, έχω ενημερωθεί, έχω μιλήσει με γιατρούς, δικηγόρους, φιλοζωικές οργανώσεις, τρελούς που νομίζουν πως έχουν φιλοζωικές οργανώσεις, άλλους σκυλάνθρωπους και γατάνθρωπους, έχω δει βίντεο για βασανισμούς ζώων (κι έχω ξεράσει και πατήσει τα κλάματα την ίδια στιγμή), έχω γίνει η τρελή της γειτονιάς που σκούζει για τα κατοικίδια και τα αδέσποτα, τέλος πάντων για να μην μακρυγορούμε έχω γίνει <b>γραφική</b>... (παράλογο;)<br /> <br /> Ξεκινάω που λες να γράψω το κομμάτι, γράφω, γράφω, γράφω για τα δικαιώματά τους και τις υποχρεώσεις μας, τα "<b>πρέπει</b>" και τα "<b>μην</b>", κι αφού τελειώνω περιχαρής το άρθρο που πρέπει να παραδώσω σε καμιά ώρα, βλέπω <a href="http://www.adespoto.gr/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=1740%3A2011-02-10-09-51-46&amp;catid=35%3Ageneralnews&amp;Itemid=67">αυτό</a>... (<b>ΠΑΡΑΛΟΓΟΟΟΟΟΟΟ</b>!)<br /> <br /> Με τις υγείες κύριε Δήμαρχε. Εγώ πάντως ντρέπομαι και θλίβομαι... Και μου δίνεται κι ένας παραπάνω λόγος να σκεφτώ να μετοικίσω... Με τον σκύλο μου μαζί.<br /> <br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2393309651587973597?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-49702197285766219302011-02-08T10:50:00.001+02:002011-02-08T10:52:01.575+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Τέλειωσε η άδεια, πέρασαν οι μέρες κι από εκεί που περίμενα το ταξίδι για Βερολίνο πως και πως εδώ και τρεις μήνες, τέλειωσε κι αυτό χωρίς να το καταλάβω και γυρίσα στην Αθήνα με διάθεση "<i>άντε να έρθει η άνοιξη τώρα και το καλοκαίρι και κάνα φεστιβάλ</i>".<br /> <br /> Είναι που είχε και σκατόκαιρο εκεί και οι θερμοκρασίες της Αθήνας μου θυμίζουν άνοιξη. Δεν φταίω εγώ. Θέλω να αποθηκεύσω τα χειμωνιάτικα και τα πουλόβερ σε μεγάλες σακούλες, να βάλω μέσα λεβάντα, να τα κρύψω καλά - καλά στο πίσω μέρος της ντουλάπας, να φέρω μπροστά τα καλοκαιρινά και να κυκλοφορώ με ανοιξιάτικα ρούχα κάτω από το παλτό. Τα έχουμε ξαναπεί αυτά, έτσι κάνω κάθε φορά. <br /> <br /> Στο Βερολίνο ψώνισα καλοκαιρινά ρούχα, χωνόμουν στα μαγαζιά κι έψαχνα να βρω τι να πάρω. Τι κι αν τα χειμωνιάτικα είχαν έκπτωση σχεδόν 100%, εγώ στις καινούργιες συλλογές πήγαινα. Κι ας φορούσα κάτω από το παλτό πουλόβερ-μακριμάνικο-τιραντάκι και από πάνω κασκόλ-σκουφί-γάντια. Και με το που πάτησα το πόδι στο Ελλάντα, έβγαλα από την τσάντα τα γυαλιά ηλίου, το παλτό και την μάλλινη ζακέτα και κάθισα για μερικά δευτερόλεπτα να ρουφήξω ήλιο και να στεγνώσω από την υγρασία του Βερολίνου. Μετά κρύωσα κι έβαλα πάλι τη ζακέτα...<br /> <br /> Πέρασαν οι μέρες και ούτε που κατάλαβα πως έφυγε κι ο Γενάρης. Τώρα κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή προσπαθώντας να κατεβάσει η κούτρα μου κάνα θέμα που πρέπει να παραδώσω την Πέμπτη. Και δεν μου έρχεται τίποτα. Κενό. Σκατά. Και να είχα διάθεση να το γράψω καλά θα ήταν. Έλα όμως που δεν έχω. Έχω διάθεση να πάρω το <b>ποδήλατο</b> και να κατέβω την Κηφισίας, να βρεθώ στο κέντρο για κανένα καφέ, να αράξω στον <b>ήλιο</b>, να ρουφήξω θερμότητα και να γυρίσω μετά σπίτι. Οχι για να γράψω πάντως. Κι αύριο πάλι το ίδιο. Ίσως να πάω παραλία που μου έχει λείψει. Ίσως να κατέβω στους γονείς μου που επίσης μου έχουν λείψει. Ίσως να πάρω το ποδήλατο και να κάνω καμιά βόλτα εκεί. Να φτιάξω λίγο και το σπίτι μου που το έχω παρατήσει από τον Αύγουστο και πάω μόνο για να πάρω πράγματα. Να ανοίξω λίγο τα παράθυρα να μπει καθαρός αέρας. Κλειρούρα μυρίζει εκεί μέσα... Να βγω να καθαρίσω την βεράντα, να ποτίσω τα φυτά και να κάτσω στον ήλιο με τη Νίλα αγκαλιά και να πιω έναν καφέ...Μου έχει λείψει το σκατόσπιτο...<br /> <br /> Και μέσα σε όλα να στριφογυρίζει στο κεφάλι μου η ιδέα: αν παρατήσω αυτό που κάνω τώρα, μπορεί το <a href="http://stripes-buttons.blogspot.com/">άλλο</a> που έχω ξεκινήσει να με ζήσει; Ρίσκο. Η φωνή της λογικής (που είναι καλά κρυμμένη) λέει "δεν είναι καιρός για ρίσκα". Οι άλλες φωνές (γιατί είναι και αρκετές) λένε "κάντο". <b>Κοντός ψαλμός αλληλούια</b>... <br /> <br /> <br /> <br /> <span style="font-size: x-small;"><b>M83-We own the sky</b></span><br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="295" src="http://www.youtube.com/embed/Bzge5vY72hE?fs=1" width="480"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-4970219728576621930?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-3111315107742930602011-01-29T11:19:00.000+02:002011-01-29T11:19:38.542+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TUPbbjooawI/AAAAAAAABdU/S_474qlW3LQ/s1600/the-dears-degeneration-street-300x300.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TUPbbjooawI/AAAAAAAABdU/S_474qlW3LQ/s1600/the-dears-degeneration-street-300x300.jpg" /></a></div><br /> <br /> Μόλις συνειδητοποίησα ότι έχω να γράψω για μουσική πολύ καιρό. Θες γιατί δεν έβρισκα κάτι άξιο λόγου... Ποιός ξέρει. Είναι κι αυτή η άρνηση, που επειδή η δουλειά μου συνδέεται με τη μουσική, τα παίρνει όλα σβάρνα κι είναι λες κι έχω μπει σε safe mode και δεν έχω όρεξη να γράψω κάτι. Έλα όμως που φίλος με πληροφόρησε για το καινούργιο album των <b>The Dears</b> κι από την Τρίτη δεν ακούω τίποτε άλλο, παρά το <b>Degeneration Street</b> και στα καπάκια όλη τους τη δισκογραφία...<br /> <br /> Από το Οmega Dog μέχρι το Degeneration Street, και τα δεκατέσσερα κομμάτια είναι απλώς επικά. Και μπορεί να είμαι υπερβολική αλλά τι να κάνω μάνα μου, μια αγάπη έχω κι εγώ (υπερβολές)... Αν δεν τους έχεις ακούσει ποτέ ξεκίνα να κατεβάζεις και μετά να αγοράζεις. Είναι από τα album (όλα τους) που δεν θα πεις "φτου πέταξα τα λεφτά μου". Ειδικά στο Degenaration Street υπάρχει επανεμφάνιση των Patrick Krief, Rob Benvie and Roberto Arquila, που στο Μissiles του 2008 δεν συμμετείχαν. Αγαπώ το 5 Chords και το Τiny Man. Βασικά όλα τα αγαπώ, είναι κόλλημα αυτό το album...<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TUPbjuWoBfI/AAAAAAAABdY/VYID7DrewWE/s1600/foivos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="305" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TUPbjuWoBfI/AAAAAAAABdY/VYID7DrewWE/s320/foivos.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> Στα ελληνικά τώρα, από τα album που περίμενα καιρό να ακούσω ήταν το καινούργιο του <b>Φοίβου Δεληβοριά</b>. Κι ήταν μια έκπληξη. Γιατί αυτός ο άνθρωπος- πέρα από το γεγονός ότι φαίνεται συμπαθέστατος (και για μένα και τα κολλήματά μου μετράει πολύ αυτό) - κατάφερε στον <b>"Αόρατο Άνθρωπο"</b> που κυκλοφορεί από την <a href="http://www.inner-ear.gr/">Ιnner Ear</a> (Εξώστης) να ξεφύγει λίγο από τα κλασικά του και να το πάει το πράγμα λίγο πιο πέρα. H συνεργασία με την Αρλέτα στο "Ωροσκόπειο", η καταπληκτική φωνή της Ρένα Μόρφη, το "Αποκηρυγμένο" (το πρώτο κομμάτι που ακούστηκε από το album), οι στίχοι του Φοίβου, οι μελωδίες από το theremin, συνθέτουν ένα καταπληκτικό CD, σίγουρα, μία από τις καλύτερες δουλειές του μέχρι τώρα. <br /> <br /> Από την ίδια εταιρεία και το label της "Eξώστης" περιμένω και το καινούργιο album του Θανάση Παπακωνσταντίνου, το "Ο Ελάχιστος Εαυτός μου", που αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στον Φεβρουάριο. <br /> <br /> <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Degeneration_Street#cite_note-exclaim-0"><span></span></a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-311131510774293060?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-88492165760357749692011-01-28T10:24:00.001+02:002011-01-28T10:35:02.896+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Παρακολουθώντας τόσες μέρες το θέμα των μεταναστών και την κατάληψη της νομικής, ακούγοντας διάφορα σχόλια αριστερά και δεξιά, διαβάζοντας διάφορα κείμενα, αναλύσεις και απόψεις από εδώ κι από εκεί, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είμαστε μεγάλα καθίκια. Τώρα το κατάλαβες θα μου πεις; Όχι ρε παιδί μου, απλώς, ξέρεις, για ακόμα μία φορά απογοητεύεσαι.<br /> <br /> Σου έχω πει για τον ενοχλητικό που κάθεται πίσω μου στο γραφείο. Με αυτόν λοιπόν τσακωνόμαστε για διαφορα θέματα, θες γιατί ανοίγει το παράθυρο χειμωνιάτικα και με πλευριτώνει, θες γιατί καλή ταινία για αυτόν σημαίνει πως παίζει η Megan Fox (δεν λέω, καλό γκομενάκι, αλλά όταν η συζήτηση γυρνάει γύρω από τον Κυνόδοντα και τα Όσκαρ η Megan είναι λίγο άσχετη στην όλη υπόθεση), θες γιατί ίνδαλμά του είναι η Λαμπίρη, θες γιατί γενικώς είναι ενοχλητικός, ε, δεν θέλει και πολύ.<br /> <br /> Την προηγούμενη φορά είχαμε τσακωθεί για τους μετανάστες που προσευχόντουσαν στην Πλατεία Αττικής. Χθες κόντεψα να τον πιάσω από το τσουλούφι (και να του το ξεριζώσω) όταν άρχισαν τα "ρεπορταζ" στην τηλεόραση για την κατάληψη της νομικής. Δεν χρειάζεται να σου πω ακριβώς τι ειπώθηκε, αρκεί ότι εγώ έγινα έξαλλη. Με αυτόν και τις φασιστικές και ρατσιστικές του αντιλήψεις, και με μένα που εκεί που πρέπει δένεται η γλώσσα κόμπος και δεν βγαίνει λέξη. Λες και το κάνει επίτηδες ο εγκέφαλος και βραχικυκλώνει την ώρα που πρέπει να πετάξει έναν διάολο και να τον πάρει και να τον σηκώσει. Το πρόβλημά μου ότι δεν ξέρω να μιλάω εκεί που πρέπει κι όπως πρέπει το ξέρω. Αγχώνομαι, φουντώνω, τα παίρνω και στο τέλος βγαίνει ένα "ουγκ". Κάπως έτσι έγινε και χθές.<br /> <br /> Δεν έχω πρόβλημα με την κατάληψη, δεν με προσβάλλει, και σιγά τα μαθήματα που κάνουν στο κτίριο, αφού σε μια υπό ανακαίνηση αίθουσα βρίσκονται, άσε που η νομική και γενικά τα πανεπιστήμια βρίσκονται σε κατάσταση κατάληψης κάνα εξάμηνο τον χρόνο. Δεν ενοχλούν κανέναν οι άνθρωποι, και στο κάτω - κάτω τα δικαιώματά τους υπερασπίζονται. Είναι καλά όταν τους θες για να σου βάφουν-καθαρίσουν-μαστορέψουν το σπίτι σου, μαζέψουν τη σοδειά σου, αλλά όχι για να γίνουν νόμιμοι, από τη στιγμή που είναι μόνιμοι ε;<br /> <br /> Το καλοκάιρι στην Κυπαρισσία, που πάμε διακοπές, στο δρόμο προς Πύλο υπάρχουν πάνω στον επαρχιακό δρόμο διάφορα εγκαταλελλειμένα σπίτια, μισοτελειωμένα, χωρίς παράθυρα και πόρτες, με σεντόνια να κρύβουν το εσωτερικό της οικοδομής, που προφανώς ο προύχοντας ξέμεινε από λεφτά και δεν είχε να τελειώσει τη βιλίτσα. Εκεί μένουν δεκάδες μετανάστες, προφανέστατα παράνομοι, που περιμένουν να έρθει η ώρα για το ράπισμα της ελιάς. Γιατί ποιος θα το κάνει; Αυτός που τις έχει; Θα αστειεύσαι. <br /> <br /> Έχω όμως πρόβλημα με την χούντας της ενημέρωσης (το αστείο φυσικά είναι ότι ανηκω κι εγώ στο δυναμικό εφημερίδας), έχω πρόβλημα με το πόσο ρατσιστές γινόμαστε και δεν σκεφτόμαστε ότι κι εμείς κάποτε εγκαταλείψαμε την Ελλάδα για να γίνουμε μετανάστες. Και η πιπίλα "ναι αλλά οι Έλληνες ενσωματώθηκαν στην κουλτούρα και την νοοτροπία και την καθημερινή ζωή της χώρας που πήγαν" είναι η πιο μεγάλη πίπα που έχω ακούσει. Ενσωματώθηκαν, για αυτό κάνουν ακόμα παρελάσεις στις μεγάλες εθνικές επετείους στη Νέα Υόρκη ή όπου αλλού;<br /> <br /> Ο ενοχλητικός με τη συλλογή από Gant μπλούζες έδωσε το ρεσιτάλ του χθες το βράδυ. Εγώ πάλι πήρα τα νεύρα μου και τη δεμένη κόμπο γλώσσα μου και γύρισα στο σπίτι. Και δεν διανοήθηκα να ανοίξω την τηλεόραση. Δεν είχα διάθεση να δω τα "σίριαλ" που θα παίζονταν σε βάρος τους (των μεταναστών) για χάρη της τηλεθέασης. Έχω πάψει καιρό τώρα να είμαι το αποχαυνωμένο ζώον που κάθεται μπροστά από το κουτί και επαναπαύεται σε ό,τι του λέει το άλλο ζώον με το Van Cleef και την τσιτωμένη μούρη. Άνοιξα το ραδιόφωνο, μπήκα στο tweeter και στο thepressproject.gr. Και κοιμήθηκα γνωρίζοντας ότι ό,τι είναι να γίνει θα γίνει αργά το βράδυ, την ώρα που όλοι θα κοιμούνται και ο κόσμος που ήταν συγκεντρωμένος έξω από τη νομική θα έχει "σπάσει". Και κάπως έτσι έγινε...<br /> <br /> Σήμερα το πρωί βρήκα <a href="http://molisxypnisa.wordpress.com/2011/01/26/27/">αυτό</a> στο mail μου. Αξίζει να το διαβάσεις νομίζω.<br /> <br /> <span style="font-size: x-small;">* γιατί για το άσυλο είμαστε όλοι.&nbsp;</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8849216576035774969?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-85326305281324719512011-01-14T10:20:00.001+02:002011-01-14T10:21:05.240+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TTAGtgnU04I/AAAAAAAABa0/25Kf459QSqg/s1600/shit-together.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="222" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TTAGtgnU04I/AAAAAAAABa0/25Kf459QSqg/s400/shit-together.jpg" width="400" /></a></div><br /> <br /> Το πιο περίεργο και spooky πράγμα στον πλανήτη είναι να παραμιλάς στον ύπνο σου. Από όσο μπορώ να γνωρίζω δεν το έκανα ποτέ. Γενικά με τον ύπνο έχω σχέση έρωτα. Μπορώ να κοιμηθώ παντού κι όλες τις ώρες, δεν έχω θέματα. Κι επίσης κοιμάμαι σαν βόδι, δεν με ξυπνάει τίποτα, ούτε κανόνια να βαράνε δίπλα στο κεφάλι μου. Όσο για τα όνειρα, μέχρι πριν λίγο καιρό τα θυμόμουν όλα. Όσο για το αν παραμιλούσα ή όχι, κάτι έχει ακουστεί ότι έβγαζα ήχους, κάτι του τύπου μουγκριτό, αλλά με μια δόση "προσπαθώ να μιλήσω και μου βγαίνει ένα mumbling αντί για λέξεις".<br /> <br /> Αυτήν την εβδομάδα περάσαμε στο επόμενο στάδιο, όπου μιλάω -λέει- κανονικά, κι αν μου απαντήσεις κιόλας τα παίρνω στο κρανίο. Στον ύπνο μου πάντα. Οι δύο μνημειώδεις ατάκες που ξεστόμισα ενώ κοιμόμουν ήταν οι ακόλουθες "Τι είναι αυτό που μου έδωσες να μυρίσω;" (σκατά; δεν θυμάμαι τι έβλεπα στον ύπνο μου) και "κρεμμύδια με σοκολάτα"...<br /> <br /> Σύμφωνα με τον μοναδικό αυτήκοο μάρτυρα, ο οποίος μπήκε κιόλας στη διαδιακασία να μου απαντήσει (είμαι εγώ, αλλά είσαι κι εσύ...) νευρίασα λέει με την απάντηση (που δεν θυμάμαι καν πια είναι), ενώ βεβαίως - βεβαίως το πρωί δεν θυμόμουν απολύτως τίποτα.<br /> <br /> Το πιο κουλό -λέει- στην όλη υπόθεση είναι ότι ο τόνος της φωνής μου και η καθαρότητα της ομιλίας μου είναι τρομακτικά. Το φαντάζομαι. Χρόνια τώρα κορόιδευα την κολλητή μου που στον ύπνο της έχει πετάξει επικές ατάκες, πόσο μάλλον που χεζόμουν πάνω μου κάθε φορά που την άκουγα να μιλάει όσο κοιμόταν. Τώρα θα κοροιδεύουν κι εμένα.<br /> <br /> Κατά μία έννοια, νομίζω ότι έχω φτάσει στα όρια της ψυχασθένειας. Το σίγουρο είναι ότι διακατέχομαι από το σύνδρομο της άρνησης. Δεν θέλω. Δεν θέλω ρε παιδί μου. Το φαινόμενο περιορίζεται στο γεγονός ότι δεν θέλω να πάω στη δουλειά, όπως πριν αιώνες δεν ήθελα να πάω στο σχολείο. Kάτι είναι κι αυτό. Γιατί αν εξαπλωθεί και σε άλλες κατηγορίες της καθημέρινότητάς μου (π.χ. δεν θέλω να κάνω μπάνιο, δεν θέλω να φάω, δεν θέλω να μιλάω κλπ κλπ κλπ) θα έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα, που φαντάζομαι πως θα λύνεται μόνο με εγκλεισμό.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TTAG05W__4I/AAAAAAAABa4/-rOUOahqs-k/s1600/sotiris2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TTAG05W__4I/AAAAAAAABa4/-rOUOahqs-k/s320/sotiris2.jpg" width="240" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">ο Μάρκος, το νέο μέλος της οικογένειας...</span></div><br /> Σε υπόλοιπα νέα της εβδομάδας, το μόνο καλό είναι ότι η οικογένεια απέκτησε νέο μέλος, τετράποδο και πάλι (παράπονο της μάνας μου γιατί δεν κάνουμε παιδιά η αδερφή μου κι εγώ και παίρνουμε σκυλιά και οι δύο. Η απάντηση "κάνουμε προπόνηση πριν κάνουμε παιδιά" μάλλον την έπεισε). Απόλυτος αλήτης, μικρού μεγέθους, εννιά μηνών μούργος κι αδέσποτος μέχρι προχθές, βρήκε σπίτι και γιός και μάνα χαίρονται την νέα τους ζωή. Νομίζω ο γιός περισσότερο...<br /> <br /> Τώρα που σκέφτομαι τι άλλο καλό νέο είχε αυτή η εβδομάδα (και δεν είχε τίποτε άλλο) είναι ότι είναι Παρασκευή ρε φίλε! ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8532630528132471951?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-59708293689347237962011-01-07T10:11:00.000+02:002011-01-07T10:11:34.252+02:00Για έναν περίεργο λόγο κάθε αρχή του νέου έτους με πιάνει κατάθλιψη αντί για να χαίρομαι με την νέα αρχή. Δεν ξέρω γιατί το παθαίνω αυτό και δεν είναι μόνο φέτος που έτυχε, πάντα νιώθω κάπως με το που τελειώνουν οι γιορτές. Κι όχι δεν είναι γιατί είχα άδεια και γυρνάω στο γραφείο (δεν είχα), ούτε γιατί ξεστολίζουμε το δέντρο (είναι ακόμα στολισμένο), ούτε γιατί έφαγα πολύ και τώρα πρέπει να βρω τρόπο να βάλω φελλό στο στόμα μου για να σταματήσω... Είναι μια απροσδιόριστη κατάθλιψη, που εμφανίζεται άνευ λόγου και αιτίας και περνάει μετά από μια - δυο μέρες, σαν το κρυολόγημα, ένα πράγμα.<br /> <br /> Και πέρασε.<br /> <br /> Και πάμε πάλι από την αρχή. Τώρα πρέπει να βρω τρόπο να μαζέψω τα μυαλά μου, να συγκεντρωθώ και να βάλω ένα πρόγραμμα, που θα χαλάσω την ίδια μέρα που θα το φτιάξω.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TSbKoCiGNyI/AAAAAAAABZg/UGJqOxZ03ok/s1600/A-Single-Man-LowRes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TSbKoCiGNyI/AAAAAAAABZg/UGJqOxZ03ok/s400/A-Single-Man-LowRes.jpg" width="400" /></a></div><br /> <br /> Μέχρι να βγάλω αυτό το περιβοήτο πρόγραμμα κάθομαι και βλέπω ταινίες. Δύο για ποδαρικό είχαμε φέτος. Το αδιανόητα βαρετό και άνευ σημασίας <b>Somewhere</b> της Sophia Coppola, που απορώ κιόλας γιατί πήρε τον Χρυσό Λέοντα στις Κάννες (μετά θυμήθηκα ότι ο πρώην γκόμενός της ήταν πρόεδρος της κριτικής επιτροπής) και το εξαιρετικό <b>A Single Man</b>, του Tom Ford (μόδιστρος) με τον Colin Firth, σε ένα ρόλο που του πάει γάντι. Κι έρχομαι τώρα κι αναρωτιέμαι: τι καλύτερο είχε το Somewhere από το A single man και το δεύτερο έμεινε παραπονεμένο στα περσινά Όσκαρ; Υπάρχει βέβαια μια άποψη που μάλλον μόνο εγώ πρεσβεύω, σύμφωνα με την οποία ταινία που βραβεύεται κι ειδικά στα Όσκαρ είναι για τα σκουπίδια.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TSbKhrgdkuI/AAAAAAAABZc/tswUX_La0JM/s1600/somewhere-sofia-coppola-01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="218" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TSbKhrgdkuI/AAAAAAAABZc/tswUX_La0JM/s400/somewhere-sofia-coppola-01.jpg" width="400" /></a></div><br /> <br /> Ο μόνος λόγος που κάθισα μέχρι το τέλος και είδα το Somewhere ήταν για τον Stephen Dorff που μου θύμισε τα νιάτα μου όταν καθόμουν και παρακολουθήσα με ευλάβια και προσήλωση τις τρασίλες στις οποίες πρωταγωνιστούσε. <br /> <br /> Αντε με τις υγείες μας, καλή χρονιά να έχουμε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5970829368934723796?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-29845819451368892932010-12-30T12:48:00.000+02:002010-12-30T12:48:29.964+02:00Πρωτοχρονιά χωρίς την Πρωτοχρονιάτικη Συναυλία της Βιέννης δεν γίνεται. Κι όσο κι αν γουστάρω όλους αυτούς τους μουσάτους με τα μπάντζο τους και τις ακουστικές τους κιθάρες, δεν μπορώ να πω όχι στην τηλεοπτική μετάδοση της συναυλίας της Βιέννης το μεσημέρι της Πρωτοχρονιάς. Περιμένω πως και πως να ακούσω το Radetzky March με το πρωινό μου... Είναι παιδικό βίωμα ρε φίλε και το γουστάρω. Γιατί αν από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου, θυμάσαι να ξυπνάς την πρωτοχρονιά με αυτή τη μουσική, δεν το ξεχνάς ποτέ και δεν θες ποτέ να σταματήσεις να το κάνεις.<br /> Καλή χρονιά σε όλους darlings!!! Εύχομαι τα καλύτερα!<br /> <br /> <span style="font-size: x-small;">(αν θες να δεις γιατί μιλάω κι είσαι ξύπνιος/α στις 12 το μεσημέρι, βάλε ΕΤ1 το Σάββατο και θα καταλάβεις)</span> <br /> <br /> <object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hUH-zMfnFXk?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/hUH-zMfnFXk?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2984581945136889293?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-35980102820772713552010-12-23T14:42:00.000+02:002010-12-23T14:42:41.224+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TRNDgY2vEII/AAAAAAAABZA/SYO5AxCOjnE/s1600/bnc.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TRNDgY2vEII/AAAAAAAABZA/SYO5AxCOjnE/s400/bnc.jpg" width="400" /></a></div><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><object height="81" width="100%"> <param name="movie" value="http://player.soundcloud.com/player.swf?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F5942215"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed allowscriptaccess="always" height="81" src="http://player.soundcloud.com/player.swf?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F5942215" type="application/x-shockwave-flash" width="100%"></embed> </object>&nbsp; <span><a href="http://soundcloud.com/bnc-1/bnc_steady-aim-ft-elefant-phinix">BnC_Steady Aim_ Ft_ Elephant Phinix</a> by <a href="http://soundcloud.com/bnc-1">bnc-1</a></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-3598010282077271355?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-15356389614885660072010-12-12T14:35:00.001+02:002010-12-12T14:35:47.176+02:00<object height="258" width="416"><param name="movie" value="http://svt.se/embededflash/2264028/play.swf"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><param name="allowfullscreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="sameDomain"></param><embed src="http://svt.se/embededflash/2264028/play.swf" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="sameDomain" width="416" height="258"></embed></object><br /> <br /> <br /> <a href="http://urbantropicalia.blogspot.com/">via</a><br /> Τα σουηδικά μου δεν είναι τόσο καλά, αλλά αυτό που κατάλαβα είναι ότι την συγκεκριμένη εκπομπή που προβλήθηκε ή μεταδόθηκε από το STV.SE έχει κατέβει από το site...<br /> <br /> Enjoy.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-1535638961488566007?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-85645496894499662312010-12-09T20:38:00.002+02:002010-12-09T20:40:28.197+02:00κι εμείς δεν απογοητεύουμε ποτέ το κοινό μας... (μπλα, μπλα, μπλα...)<br /> <br /> <div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Οι <b>Tango With Lions</b> θα ανοίξουν την συναυλία του Mark Lanegan και της Isobel Campbell, που θα πραγματοποηθεί αυτή την Κυριακή 12.12 στο Gagarin 205.&nbsp;</span></div><div style="color: red; text-align: center;">Τιμή εισιτηρίου <br /> 25 Ευρώ/Προπώληση <br /> 30 Ευρώ/Ταμείο<br /> </div><div style="color: red; text-align: center;"></div><div style="color: red; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TQEibiVG4-I/AAAAAAAABUM/s-LNJD-aYzg/s1600/tango+with+lions.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="255" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TQEibiVG4-I/AAAAAAAABUM/s-LNJD-aYzg/s400/tango+with+lions.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;">&nbsp;<span style="font-size: x-small;"><a href="http://www.myspace.com/kaschialoveslions">via</a></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8564549689449966231?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-5984618247342432772010-12-08T10:31:00.000+02:002010-12-08T10:31:19.135+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP8-Tw7S7dI/AAAAAAAABTw/L_JJUK5c0hM/s1600/books.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP8-Tw7S7dI/AAAAAAAABTw/L_JJUK5c0hM/s320/books.jpg" width="320" /></a></div>&nbsp;Όταν ήμουν μικρή, ήμουν από αυτά τα σπαστικά παιδάκια που όταν η μαμά μου με ρωτούσε τα Χριστούγεννα τι δώρο θέλω, εγώ απαντούσα βιβλία. Η χαρά της μαμάς μου ήταν αυτή, αλλά και η δική μου γιατί με πήγαινε στον Ελευθερουδάκη στο κέντρο (όταν το κατάστημα ήταν ακόμα στη Βουλής, ναι τόσο παλιά) και με άφηνε να λυσσομανάω με τις ώρες μέσα στο βιβλιοπωλείο, μέχρι να γυρίσω στο ταμείο με ένα σκασμό βιβλία. Ίσως η μανία μου αυτή να άρχισε να εκδηλώνεται από τη στιγμή που κάηκε ο <a href="http://www.sansimera.gr/articles/366">Κατράτζος </a>και εγώ ούτε να ακούσω για παιχνιδάδικα και μεγάλα καταστήματα. Άσε που στο Μινιόν είχα χαθεί μια φορά και δεν ήθελα να ξαναμπώ εκεί μέσα. Βάλε ότι φοβόμουν και τον Αγιο Βασίλη... Παιδικά τραύματα. Τέλως πάντων, πίσω στα δικά μας τώρα. <br /> <br /> Η πόρωση μετα βιβλία συνεχίζεται ακάθεκτη. Η καλύτερη μου είναι να με παρατάς σε ένα βιβλιοπωλείο (κατά προτίμηση την Πρωτοπορία και την Πολιτεία, αλλά βολεύομαι και με τον Παπασωτηρίου ή κανένα συνοικιακό) αρκεί να έχει χώρο να κάτσω στο πάτωμα να ξεφυλλίσω τα βιβλία που έχω διαλέξει πριν τα πάρω. A, και να μην με ενοχλούν οι πωλητές. Καταλαβαίνω τη θέση σας, υπήρξα κι εγώ πωλήτρια, αλλά σε βιβλιπωλείο δουλεύετε, όχι σε μπουτίκ...<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /> Περνάω φάσεις που ή στο κομοδίνο μου θα έχω καβάτζα 5-6 να διαβάσω ή που δεν θα έχω κανένα... Τώρα περνάω την φάση με τις καβάτζες ή οποίες τελειώνουν οπότε μια βόλτα από την Πολιτεία κρίνεται άκρως απαραίτητη.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP9CJjuR7zI/AAAAAAAABT4/MWzgxmlWmkc/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP9CJjuR7zI/AAAAAAAABT4/MWzgxmlWmkc/s320/1.jpg" width="213" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP9CJ5fL4HI/AAAAAAAABT8/4eK1J3BOPZk/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP9CJ5fL4HI/AAAAAAAABT8/4eK1J3BOPZk/s320/2.jpg" width="219" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP9CKfdU5iI/AAAAAAAABUA/nHDf-e8atOw/s1600/3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP9CKfdU5iI/AAAAAAAABUA/nHDf-e8atOw/s320/3.jpg" width="218" /></a></div><br /> Αν έπρεπε να σου προτείνω κάνα-δυο θα σου έλεγα δυό λέξεις: <b>Maurice Attia</b>. Μάνι - μάνι τρία βιβλία. "Μαύρο Αλγέρι", "Κόκκινη Μασσαλία", "Παρίσι Μπλουζ", όλα από τις εκδόσεις <b>Πόλις</b>. Ως ανάποδος άνθρωπος διάβασα πρώτα την "Κόκκινη Μασσαλία" και τώρα το "Μαύρι Αλγέρι", ενώ το "Παρίσι Μπλουζ" περιμένει στο κομοδίνο... Και για να μπαίνουμε στο ψητό. Ο Maurice Attia είναι ένας Γαλλο-αλγερινός συγγραφέας, αλλά και ψυχίατρος και ψυχαναλυτής που ζει και εργάζεται στο Παρίσι. Και στα τρία του βιβλία (είναι τριλογία) καταπιάνεται με τον πόλεμο στην Αλγερία και συνεχίζει με τον Μάη του 68 και τις κοινωνικο-πολιτικές προεκτάσεις τους. <b>Noir</b> μυθιστορήματα που δεν σε αφήνουν να τα αφήσεις. Πόλεμος, σεξ, πολιτική, αστυνομία και τρομοκρατία όλα μπλέκονται και κάνουν τον αναγνώστη να ζητάει επίμονα κι άλλο... Για να καταλάβεις τι αισθάνεσαι όταν τελειώνεις τα βιβλία του Maurice Attia, είναι σαν να έχεις ξεμείνει από τσιγάρα και να θες ΤΩΡΑ κι άλλο πακέτο. Βλέπεις μπροστά σου τον Πάκο Μαρτίνεθ και κυκλοφορείς σαν υπνωτισμένος. Κι εδώ κάπου πρέπει να παραδεχτώ πως αν και δεν διαβάζω συνήθως μεταφρασμένα έργα γιατί οι μεταφράσεις είναι δύσκολο πράγμα και πολλές φορές δεν αποδίδουν το πρωτότυπο έργο όπως ο συγγραφέας θα ήθελε, η Μαρία Μηλολιδάκη και η <span class="txtInfo">Ρίτα Κολαΐτη που έχουν κάνει τις μεταφράσεις στο "Μαύρο Αλγέρι" και την "Κόκκινη Μασσαλία" αντίστοιχα έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά. </span><br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP9ANiKl8hI/AAAAAAAABT0/9SMUT1O4CEI/s1600/books2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP9ANiKl8hI/AAAAAAAABT0/9SMUT1O4CEI/s320/books2.jpg" width="276" /></a></div><br /> Στο κομοδίνο περιμένουν ακόμα να διαβαστούν τα <b>Pride and Prejudice and Zombies</b> του Seth Graham Smith (μια παραλλαγή στο βιβλίο της Jane Austen), το <b>Τhe Cathcher in the Rye</b> του Sallinger (το μισό, το άλλο μισό το έχω ήδη διαβάσει, αλλά το κρατάω για όταν οι καβάτζες τελειώνουν), το Y<b>ou don't love me yet</b> του Jonathan Lethem, το <b>Stories we could tell</b> του Tony Parsons (κι αυτό μισό) και <b>Τα φαντάσματα του Μπέλφαστ</b> του Στιούαρτ Νέβιλ. <br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP9CUM1ztxI/AAAAAAAABUE/_KRkPZyhLKI/s1600/woody.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP9CUM1ztxI/AAAAAAAABUE/_KRkPZyhLKI/s320/woody.jpg" width="187" /></a></div><br /> Α, και σε περιπτωση που ψάχνεις κάτι ανάλαφρο να διαβάσεις, ψάξε να βρεις το <b>"Φάδερ ημών"</b> του Μάνου Βουράκη. H Δευτέρα Παρουσία όπως δεν την είχες φανταστεί. Χιουμοράκι με τον Ιησού Χριστουγεννιάτικα; Που να το διάβαζες και Πάσχα! Κάνει μια μικρή κοιλιά προς τη μέση, αλλά θα το ξεπετάξεις πριν προλάβεις να πεις κιχ... Και το <b>Without Feathers</b> αν είσαι WoodyAllenικός. Τρελό γέλιο σε μικρές δόσεις. Πρέπει το καλοκαίρι που μας πέρασε να με άκουσε (και να ήθελε να με χαστουκίσει) όλη η παραλία στους Άγιους Σαράντα στο Πήλιο... <br /> <br /> <br /> <i>υ.γ. αν η ερώτηση μετά από αυτό που διάβασες είναι "πότε προλαβαίνεις" να σου πω ότι διαβάζω παντού, από το λεωφορείο και το μετρό, μέχρι το γραφείο στα διαλείμματα για τσιγάρο και το βράδυ πριν κοιμηθώ. Αν το βιβλίο μου αρέσει μπορώ να διαβάσω ακόμα και την ώρα που περπατάω στο δρόμο για να πάρω το λεωφορείο. </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-598461824734243277?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-44209917065598369732010-12-07T22:48:00.001+02:002010-12-07T22:59:27.409+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP6Z_36KkzI/AAAAAAAABTs/IflFBUx5lXM/s1600/IMG_1907.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TP6Z_36KkzI/AAAAAAAABTs/IflFBUx5lXM/s320/IMG_1907.JPG" width="240" /></a></div><br /> <br /> Η ντεκορασιόν στο γραφείο...<br /> κανονικά κουνιέται αυτό το πράγμα, αλλά πάλι καλά εκεί που είναι δεν έχει πρίζα.<br /> από την άλλη τον φαντάζομαι το βράδυ, μέσα στο σκοτάδι που λείπουμε όλοι να κουνιέται μόνος του χωρίς παροχή ρεύματος... creepy σου λέω... <br /> Άλλη χριστουγεννιάτικη ντεκορασιόν που σιχαίνομαι είναι ο Άγιος Βασίλης που σκαρφαλώνει και καλά στα μπαλκόνια. Και φυσικά τα κόκκινα και πράσινα λαμπάκια περασμένα σε λάστιχο ποτίσματος...&nbsp; chic...<br /> <br /> Μια ακόμα εβδομάδα που εξελίσσεται σκατοειδώς (γλωσσοπλάστης, κι έτσι) και περιμένω με αγωνία να τελειωσει, να έρθει πάλι το σκ, να ξαναέρθει η Δευτέρα και ξανάμανα το επόμενο σκ, και μετά Χριστούγεννα και μετά Πρωτοχρονιά και άδεια στον ορίζοντα δεν φαίνεται μάνα μου... έτσι ακούγεται. Κι έπρεπε να σκάσουν Σάββατο οι γιορτές; Χάθηκαν οι καθημερινές;<br /> <br /> αυτά.<br /> σε φιλώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-4420991706559836973?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-47305841742357339182010-11-19T11:13:00.002+02:002010-11-19T11:33:53.133+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TOY5XKbdW4I/AAAAAAAABSQ/kUiSQqG1P9c/s1600/sleepy.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="257" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TOY5XKbdW4I/AAAAAAAABSQ/kUiSQqG1P9c/s400/sleepy.gif" width="400" /></a></div><br /> <br /> Ξημερώνει <b>Δευτέρα</b>, έχεις αργήσει να γυρίσεις σπίτι την Κυριακή το βράδυ από το γραφείο, ένεκα των εκλογών, έχεις κι ένα παραπάνω "εξιτέ" λόγω νίκης Καμίνη/Μπουτάρη, λες δεν μπορεί, καλά θα πάει η εβδομάδα μου.<br /> <br /> Ξεπερνάς κάθε νύστα/δυσκολία-να-σηκωθείς-από-το-κρεββάτι, σέρνεσαι μέχρι το μπάνιο μπας και το κρύο νερό σε ξυπνήσει για τα καλά, μετά σέρνεσαι μέχρι το γραφείο να κάνεις δουλειά γρήγορα μήπως και καταφέρεις να φύγεις και νωρίς (τζίφος) και γυρνάς σπίτι ένα με το χώμα, κι αναρωτιέσαι πως σκατά κατάφερες στα 33 σου, χωρίς πολλές-πολλές υποχρεώσεις να αισθάνεσαι γύρω στα 63, χωρίς διάθεση για τίποτε άλλο από το να αποχαυνωθείς μπροστά στην τηλεόραση. Σε χρόνο dt έχει γίνει έναν με τον καναπέ, τον οποίο μοιράζεσαι με τον φίλο σου (που είναι σε ανάλογη κατάσταση χώματος) και το σκυλί, που επειδή έχει και μερικές ώρες να σε δει, σου κάνει χαρές και σου γλύφει τη μούρη και θέλει παιχνίδια. Πλάκα μου κάνεις έτσι;<br /> <br /> Το ξεπερνάς.<br /> <br /> <b>Τρίτη</b>.<br /> Βάρδια στο γραφείο. Λες, δεν μπορεί, δεν έχει και <b>Champions League</b> ούτε κανένα άλλο βάρβαρο για τα ευαίσθητα νεύρα σου ποδοσφαρικό ή εν γένει αθλητικό γεγονός, θα γυρίσεις νωρίς σπίτι (πριν τις 12 εννοώ). <b>ΟΧΙ</b>. Εχει Βουλή και συζήτηση για <b>Βατοπέδι</b> και ψηφοφορία. Ένα θα σου πω: η τελευταία φορά που θυμάμαι να έχω γυρίσει σπίτι από τη δουλειά στις <b>5 το πρωί </b>είναι όταν έπεσαν οι Δίδυμοι Πύργοι. Δηλαδή χμμ...<b> ΤΟ 2001</b>. Η εικόνα της εξαθλιωμένης από τη νύστα και την κούραση γυναίκας (ναι, στα 33 δεν μπορώ να πω ότι είναι και κοριτσάκι πια) που κουβαλάει σακούλες σούπερ - μάρκετ (γιατί δεν έχει άλλη ώρα να πάει να ψωνίσει τα άκρως απαραίτητα και το κάνει σε ένα διάλειμμα από τη δουλειά) είναι γελοία και για κλάματα μαζί. Πέφτεις χώμα στο κρεββάτι και από την υπερένταση δεν μπορείς (<b>ΦΥΣΙΚΑ</b>) να κοιμηθείς και στο μυαλό σου στριφογυρνάει η ιδέα ότι σε τρεις ώρες πρέπει να ξυπνήσεις. <b>Σκατά</b>.<br /> <br /> <b>Τετάρτη</b>.<br /> Ένα με το χώμα, still. Λες και έχει πιεί όλα τα αποθέματα Κυρ-Γιάννη. Πας στη δουλειά γιατί κανείς δεν σου είπε να μην πας επειδή την προηγούμενη έμεινες μέχρι το άγριο χάραμα στο γραφείο, προσπαθείς με πάρα πολύ κόπο να αρθρώσεις έστω και μία λέξη και δεν τα καταφέρνεις. Στο καπάκι σου σκάει συζήτηση με τον από πίσω σου (όχι τον <b>κώλο</b> σου, αλλά κοντά είσαι, αν τον γνωρίσεις τον τύπο θα καταλάβεις τι εννοώ) για τους Μουσουλμάνους που έκαναν την προσευχή τους οι άνθρωποι στην πλ. Αττικής και τους <b>Ελληναράδες</b> που είχαν βάλει στη διαπασών μουσική και τους πετούσαν αυγά. Η συζήτηση για να μην μακρηγορούμε κατέληξε στο να σκέφτομαι ότι ο τύπος είναι ο επόμενος Μιχαλολιάκος, αλλά είναι πολύ μικρός σε ηλικία για να το καταλάβει. Η επόμενη ιδέα που πέρασε από το κουρασμένο μου μυαλό ήταν να του φορέσω την καρέκλα καπέλο. Μετά ακολούθησε σεκάνς ματωμένων πλάνων, φουλ σπλάτερ, κι εγώ νομίζω πως κρατούσα σιδεροπρίονο...<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TOY5ta4CqxI/AAAAAAAABSU/uUoLw4pDU6I/s1600/scream.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="273" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TOY5ta4CqxI/AAAAAAAABSU/uUoLw4pDU6I/s320/scream.jpg" width="320" /></a></div><br /> <b>Πέμπτη</b>.<br /> Ωραία μέρα η Πέμπτη. Την αγαπάω την Πέμπτη. Είναι πριν την Παρασκευή αλλά δεν είναι Παρασκευή και αυτό σημαίνει ότι το Σαββατοκύριακο δεν έχει έρθει ακόμη, αλλά είναι κοντά και επίσης ότι δεν έχει τελειώσει πριν το πάρω καν χαμπάρι... Αχ, ωραία η Πέμπτη... Στη δουλειά είμαι βέβαια, με διάφορα μικροπροβλήματα του τύπου "<b>έχω να κλείσω 7 σελίδες ύλη και έχω χρησιμοποιήσει ότι υλικό έχω μαζέψει μέχρι και το επόμενο ΠΑΣΧΑ</b>", αλλά δεν πειράζει, είναι Πέμπτη και τι κι αν το σκατομηχάνημα κολλάει και το Roxen τα έχει παίξει και γενικώς ένα μπάχαλο είμαστε εκεί μέσα, work-wise. Είναι Πέμπτη, το είπα; <br /> <br /> <b><br /> </b><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TOY8FkxcRxI/AAAAAAAABSY/6V9NKPtcAP4/s1600/ecard.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="222" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TOY8FkxcRxI/AAAAAAAABSY/6V9NKPtcAP4/s400/ecard.jpg" width="400" /></a></div><b><br /> </b><br /> <b><br /> </b><br /> <b>Παρασκευή.</b><br /> Χαρμόσυνα νέα στους απανταχού εναπομείναντες εργαζόμενους αυτής της χώρας. Σε λίγες ώρες θα κάθεσαι στο σπιτάκι σου, θα κοιμάσαι όσο θες και δεν θα σκέφτεσαι ούτε δουλειές, ούτε μειωμένους μισθούς, ούτε τίποτα. <b>ΒLANK.</b> Εγώ δε, θα το γιορτάσω παραπάνω, γιατί πρώτη φορά μετα από <b>ΔΕΚΑ</b> χρόνια δεν θα δουλέψω Κυριακή. Ποτέ ξανά. Ναι, οκ, λιγότερα λεφτά, αλλά σκέψου, θα έχω <b>κανονικά</b> Σαββατοκύριακα από εδώ και πέρα. Θα μπορώ να βγω για έναν νορμάλ καφέ την Κυριακή και δεν θα έχω το άγχος να πάω στο γραφείο το μεσημέρι. <b>Χιπ-χιπ-χουρέι</b>! Όσο για τα λεφτά που θα χάσω, θα βρω τρόπο να τα αναπληρώσω. Εδώ που φτάσαμε οι μισοί μου φίλοι να μην έχουν δουλειά ή να δουλεύουν σαν τα σκυλιά και να βλέπουν κάθε μήνα τον μισθό τους να πέφτει δραματικά, θα νοιαστώ αν ο μισθός μου έφτασε στα ίδια επίπεδα που ήταν όταν ήμουν 25 χρονών; Ίσα - ίσα που θα πρέπει να τους ευχαριστώ που με έκαναν να ξανανιώσω <b>νιούδι.</b> (ειρωνία, helloooooo???).<br /> <br /> <br /> <br /> <b>Σε άλλα νεά τώρα.&nbsp;</b><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TOY81Vpk4mI/AAAAAAAABSc/Vrf9kHPSp3o/s1600/lemon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TOY81Vpk4mI/AAAAAAAABSc/Vrf9kHPSp3o/s400/lemon.jpg" width="272" /></a></div><br /> <ul><li>Ο <b>Θανάσης Παπακωνσταντίνου</b> πήγε στην <a href="http://www.inner-ear.gr/gr/news/">Inner Ear</a>.</li> <li>To Φεβρουάριο κλείσαμε πάλι για <b>Βερολίνο</b>. Όπως λέει και η Ο. "το έχεις βάλει στοίχημα να μην δεις ποτέ το Βερολίνο χωρίς χιόνιας, ε;". Ελπίζω μόνο αυτή τη φορά να μην με ξαναπάρει ο ύπνος και χάσουμε πάλι την <b><a href="http://www.transmediale.de/">Transmediale</a></b>. </li> <li>Βγήκαν και τα πρώτα επιβεβαιωμένα ονόματα για <a href="http://www.primaverasound.com/"><b>Primavera</b></a>. Pulp, National, Belle and Sebastian, Flaming Lips. <b>Έκλεισε</b> κι αυτό (ε, Τάκη;)&nbsp;</li> <li>Χθες κάθισα μέχρι τις δύο το βράδυ και παρακολούθησα στην ΕΤ1 μια από τις πιο ωραίες ταινίες που έχω δεί <b>έβερ</b>. Λέγεται "<b><a href="http://www.imdb.com/title/tt1172963/">Lemon Tree</a></b>" και είναι του Iσραηλινού σκηνοθέτη<a href="http://www.imdb.com/name/nm0726954/"> Εραν Ρικλίς</a>. Η δε Hiam Abbass, η πρωταγωνίστρια, είναι ίδια η Λέχου στα 50 της!!! Κατά τα άλλα την προτείνω ανεπιφύλακτα. </li> </ul>Μ' αυτά και μ' αυτά, έφτασε πάλι η ώρα να πας γραφείο...&nbsp; <br /> Αυτά από μένα. Εσείς, κάνα νέο;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-4730584174235733918?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-40081868522111339882010-11-05T12:20:00.000+02:002010-11-05T12:20:57.623+02:00...να έμενα στο κέντρο, εκεί μένουν οι περισσότεροι φίλοι μου. Θα ήθελα να μένω στο Σύνταγμα. Αλλωστε, εκεί έχω περάσει πολλές ώρες από τη ζωή μου. Όχι τώρα, που είναι in, λόγω της Πλατείας Καρύτση και της Πραξιτέλους των στοών της Λέκκα, αλλά στη Λέκκα είναι το μαγαζί του μπαμπά μου. Μεγάλωσα λοιπόν μαζί με την αδερφή μου στο στενάκι της Περικλέους εκεί που όλοι τώρα το ξέρετε γιατί άνοιξε το περίπτερο με τα αστεράκια στο πεζοδρόμιο. Εγώ ήξερα τον Νίκο που το είχε κάτι αιώνες πριν, και δίπλα είναι το καθαριστήριο του κ. Βασίλη και παραδίπλα ο κορνιζάς που έχει κάνει όλες τις κορνίζες στο σπίτι των γονιών μου... Εκεί λοιπόν θα ήθελα να μένω.<br /> <br /> Με προϋποθέσεις όμως...<br /> <br /> Θα ήθελα η Αθήνα να ήταν καθαρή, όχι όπως τώρα, μέσα στην βρώμα. Όποτε κατεβάζω το σκυλί μου στο κέντρο, από άσπρη που είναι γυρνάει μαύρη...<br /> Θα ήθελα η Αθήνα να είχε έναν δήμαρχο που ενδιαφέρεται για την πόλη του.<br /> Θα ήθελα να μπορώ να βγω βράδυ, αργά, μια βόλτα, μια καθημερινή, όχι σαββατοκύριακα που έχει κόσμο και να αισθάνομαι ασφαλής...<br /> <br /> Ξέρω από πρώτο χέρι ότι ο κόσμος που ζει στο κέντρο την αγαπάει την Αθήνα του. Ξέρω επίσης ότι πολλοί είναι αγανακτισμένοι με το τί συμβαίνει εκεί. Ξέρω ακόμα περισσότερους που μαζί με άλλους πολλούς τα Σαββατοκύριακα κατεβαίνουν με λουλούδια και σακούλες και γάντια και μια διάθεση ΝΑ! και καθαρίζουν παρατημένα από τον δήμο οικόπεδα και τα φυτεύουν, γιατί ξέρουν ότι αν δεν ενδιαφερθούν αυτοί, δυστυχώς κανείς άλλος δεν θα ενδιαφερθεί...<br /> <br /> Πριν λίγο έλαβα ένα αγανακτισμένο mail από μια φίλη που μένει στο κέντρο. Που έχει μεγαλώσει στο κέντρο, δεν είναι new kid on the block. Αγανακτισμένη από την αδιαφορία των δημάρχων, δημοτικών Αρχών, δημοτικών υπαλλήλων, μου έστειλε τις παρακάτω φωτογραφίες, που είναι τραβηγμένες στην στάση του Μετρό Φιξ, στο περίπτερο του νυν και ελπίζω ποτέ ξανά δημάρχου της Αθήνας, Νικήτα Κακλαμάνη. Το περίπτερό του είναι ο καθρεύτης της μακράς θητείας του στον δήμο. Δείχνει ακριβώς τι έχει κάνει: ένα μεγάλο ΤΙΠΟΤΑ και ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ σκουπιδαριό!!! Εύγε κύριε Κακλαμάνη....<br /> <br /> <br /> Η φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί από τη φίλη μου που μετά από ένα μίνι και άκαρπο διάλογο με τους υπαλλήλους του δήμου που άφησαν μπροστά στο περίπτερο του Κακλαμάνη καινούργιες ντάνες με φυλλάδια προεκλογικού περιεχομένου, χωρίς να ενδιαφερθούν να μαζέψουν όσα είχαν πετάξει κάτω. Στην "απειλή" της ότι θα γύριζε πίσω με φωτογραφική μηχανή, της απάντησαν <b>"ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ, ΚΑΝΕ Ο,ΤΙ ΘΕΣ"</b>. Και φυσικά γύρισε με τη μηχανή της και καλά έκανε! Αυτοί είχαν φύγει, ο κακός χαμός όμως είχε μείνει...<br /> <br /> Δυστυχώς, δεν ψηφίζω στην Α' Αθηνών, θα ήθελα όμως... <br /> <br /> <span style="font-size: x-small;"> </span><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TNPYLKBYYYI/AAAAAAAABPk/FLsqJs_IPeM/s1600/188174812.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TNPYLKBYYYI/AAAAAAAABPk/FLsqJs_IPeM/s400/188174812.jpg" width="400" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TNPYMFSykvI/AAAAAAAABPo/KCsa_8PtK4E/s1600/188183039.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TNPYMFSykvI/AAAAAAAABPo/KCsa_8PtK4E/s400/188183039.jpg" width="400" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TNPYMpvm5_I/AAAAAAAABPs/pQaDjz_8iww/s1600/188185092.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="263" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TNPYMpvm5_I/AAAAAAAABPs/pQaDjz_8iww/s400/188185092.jpg" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-4008186852211133988?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-68382482169286940562010-11-02T16:32:00.000+02:002010-11-02T16:32:33.612+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TNAgsIVgjpI/AAAAAAAABPg/hRpIt9rcQA4/s1600/kotzia_atenistas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TNAgsIVgjpI/AAAAAAAABPg/hRpIt9rcQA4/s400/kotzia_atenistas.jpg" width="282" /></a></div><br /> <br /> <br /> <br /> Πήγαινε στο σούπερ μάρκετ ή το ΙΚΕΑ ή και το Jumbο (πήξαμε στη διαφήμιση), αγόρασε ρεσώ, πολλά ρεσώ, όσα περισσότερα μπορείς, φθηνά είναι, πάρε από το μπράτσο φίλο/φίλη/γκόμενο/γκόμενα/μαμά/μπαμπά/αδέρφια όποιον βρεθεί στο διάβα σου κι έλα στην Πλατεία Κοτζιά το Σάββατο στις 8.30 το βράδυ. Είναι για καλό σκοπό, κουτό! Μια μέρα πριν τις εκλογές, μαζευόμαστε να γεμίσουμε με φως την πλατεία απέναντι από το Δημαρχείο των Αθηνών... <b>Διευκρίνιση από τους διοργανωτές</b>: η εκδήλωση δεν έχει καμία πολιτική χροιά, το μήνυμα αφορά όποιον κι αν βγει δήμαρχος, να νοιαστεί την περιοχή! Κάνε forward την είδηση όπου μπορείς και θες. Βlog it, tweet it, SPREAD THE WORD PEOPLE!!! <br /> <br /> Μπες <a href="http://www.atenistas.gr/">εδώ</a> τώρα και διάβασε!<br /> Tα λέμε εκεί.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-6838248216928694056?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-71225912208818177542010-11-02T11:09:00.002+02:002010-11-02T11:09:54.534+02:00Έκλεισε. Οι My Drunken Haze παίζουν live την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου στο Closer. See you there!<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TM_VPmbDlYI/AAAAAAAABO4/7HqPj8FYS4w/s1600/drunk.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TM_VPmbDlYI/AAAAAAAABO4/7HqPj8FYS4w/s400/drunk.jpg" width="282" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-7122591220881817754?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-75729491011438879352010-10-25T10:34:00.001+03:002010-10-26T23:02:17.960+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TMUwxXP-B8I/AAAAAAAABLs/V61kTOEWDUw/s1600/drun09+copy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TMUwxXP-B8I/AAAAAAAABLs/V61kTOEWDUw/s400/drun09+copy.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">&nbsp;{φωτογραφία κλεμμένη από το blog του Σπύρου}</span><b><br /> </b></div><br /> <br /> <b>Τι ξέρω για αυτούς:</b> Ο <b>Σπύρος</b> και η <b>Σοφία</b>. Η Σοφία και ο Σπύρος. Ο Σπύρος είναι <b>blogger</b>. Μέσα από το <a href="http://psychedelicsoundsformysoul.blogspot.com/">blog</a> του <span style="font-size: large;"><b>psychedelic sounds for the soul</b></span> ανακάλυψα ότι κάνει εκπομπή κάθε Δευτέρα βράδυ από τις 12 ως τη 1 στον <a href="http://www.poplie.eu/">Poplie</a>. Πριν από μερικούς μήνες, τον Ιούνιο συγκεκριμένα, ανέβασε ένα κομμάτι του Σπανού. <b>Σοκ</b>! "<a href="http://psychedelicsoundsformysoul.blogspot.com/2010/06/my-drunken-haze.html">Σαν με κοιτάς</a>", πρώτη εκτέλεση <b>Γιάννης Φέρτης και Αφροδίτη Μάνου</b>. Φίλε, το κομμάτι αυτό είναι από τα αγαπημένα μου. Και όποιος πούστης το πείραζε είχε να κάνει μαζί μου. Αλλά εδώ... Τι να πεις... Η Σοφία, δεν την ξέρω την κοπέλα, ούτε τον Σπύρο άλλωστε, αλλά η φωνή της είναι <b>μαγεία</b>... και ταιριάζει απόλυτα στο τραγούδι.<br /> <br /> Και μετά, χθες το βράδυ για την ακρίβεια, μου έρχεται ένα mail από τον Σπύρο που μου λέει πως ανέβηκε το πρώτο δικό τους κομμάτι στο blog του... <b>Paper planes</b>, demo version και instrumental. Περιμένω πόλλα ακόμα από αυτούς τους δύο. Το τραγούδι αυτό είναι αυτό που θα επιλέξεις να ακούσεις φεύγοντας από τη γαμω-Αθήνα, με ανοιχτό το παράθυρο του αυτοκινήτου, χειμώνα με καλοριφέρ στο φουλ, στο δρόμο για Πάτρα, με φόντο τη γέφυρα του Ρίου, με τον ήλιο να φαίνεται αχνά την ώρα που δύει μέσα από τα σύννεφα. Καταλαβαίνεις τι εννοώ;<br /> <br /> Στο <a href="http://soundcloud.com/mydrunkenhaze/my-drunken-haze-tonight">Soundcloud</a> τους θα βρεις ακόμα δύο κομμάτια τους, εκτός από το "Paper Planes" και το "Σαν με κοιτάς". Το "Τοnight" και το "Magic Times"! <br /> Μπες τώρα κι άκουσέ τα. <b>Respect</b> στα παιδιά...<br /> <br /> <span style="font-size: large;"><u>Και στις 12/11 έμαθα πως παίζουν live στο Closer.&nbsp; </u></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-7572949101143887935?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-36085871182642352192010-10-24T12:13:00.000+03:002010-10-24T12:13:41.469+03:00Σκατά τα πράγματα στη δουλειά.<br /> Σκατά διάθεση<br /> Το άγχος μου μου προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα, μόνο όταν είναι να πάω γραφείο. Στο σπίτι είμαι καλά. <br /> Σκατά και η διάθεση των υπολοίπων.<br /> Πέθανε κι η Καίτη Χωματά και χέσε μέσα Πολυχρόνη.<br /> Καλημέρα σας.<br /> <br /> <br /> <object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/OgJaCf3hPDU?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/OgJaCf3hPDU?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-3608587118264235219?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-4452178012003920432010-10-22T12:06:00.001+03:002010-10-25T11:33:54.163+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TMFT3S45z5I/AAAAAAAABKc/vvlSYx_1yQ4/s1600/metro.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="203" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TMFT3S45z5I/AAAAAAAABKc/vvlSYx_1yQ4/s320/metro.png" width="320" /></a></div><br /> <br /> <br /> Εκτός από συνεντεύξεις δεν έχω ποστάρει ποτέ κάτι άλλο που να έχω γράψει στη Metro, αλλά αυτό ήθελα να το δείτε... Ναι, καμαρώνω, ρε γαμώτο, γιατί γαμήθηκα στη δουλειά και ήθελα να βγει κάτι καλό...<br /> Τα σχόλια δικά σας!!!<br /> <br /> http://www.readmetro.com/show/en/Athens/20101022/2/28/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-445217801200392043?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-29319965324752554182010-10-18T09:52:00.000+03:002010-10-18T09:52:07.541+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TLvrcyBmKiI/AAAAAAAABIc/ZUE-8Q5qtfA/s1600/2307213301-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TLvrcyBmKiI/AAAAAAAABIc/ZUE-8Q5qtfA/s400/2307213301-1.jpg" width="400" /></a></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;">Η συνέντευξη του <b>Pan Pan</b> δημοσιεύτηκε σήμερα στη Metro.&nbsp;</div><div style="font-family: inherit;">Εδώ θα βρεις το director's cut...&nbsp;</div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;">Το πιο δύσκολο πράγμα στο κόσμο τελικά είναι να παίρνεις συνεντεύξεις από ανθρώπους που γνωρίζεις, γιατί δεν μπορείς να είσαι αντικειμενικός, όσο κι αν το θες. <b>Αξίωμα</b>.&nbsp;</div><div style="font-family: inherit;">Είναι όμως κάποιοι, όπως ο <b>Pan Pan</b>, που αξίζουν την προσπάθειά σου, όσο μικρή ή μεγάλη είναι, να φανείς αποστασιοποιημένος... Στην εφημερίδα το κράτησα. Νομίζω πως φάνηκε σαν να μην τον ξέρω. Εδώ όμως -που είναι "σπίτι" μου και δεν λογαριάζω κανέναν -θα σου πω στα μούτρα σου ότι ο δίσκος <b>γαμεί</b>. Και να σου πω και κάτι άλλο; Και να μην βγει ποτέ σαν φυσικό προϊόν, εμένα δεν με νοιάζει. Μου αρκεί που τον έχω και σε mp3. Μου αρκεί επίσης να τον ακούσει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος και να καταλάβει τι εννοώ.&nbsp;</div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;">p.s. personal favs: Never gonna happen, Sex in a postnoise era.</div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;">Πάει η αντικειμενικότητά μου...&nbsp;</div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Voila λοιπόν η συνέντευξη και μπες και <a href="http://panpanathens.bandcamp.com/">εδώ</a> να ακούσεις...</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><br style="font-family: inherit;" /><div style="font-family: inherit;"><style> @font-face { font-family: "Times New Roman"; }@font-face { font-family: "Arial"; }p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal { margin: 0in 0in 0.0001pt; font-size: 12pt; font-family: "Times New Roman"; }p { margin-right: 0in; margin-left: 0in; font-size: 10pt; font-family: Times; }table.MsoNormalTable { font-size: 10pt; font-family: "Times New Roman"; }div.Section1 { page: Section1; } </style> </div><div style="font-family: inherit; margin-bottom: 0in;"><span style="font-size: x-small;"><b>Eίναι αρχιτέκτονας, δημιουργός κόμικς αλλά και μουσικός. O Pan Pan (Παναγιώτης Πανταζής), στα 28 του χρόνια, μετράει αρκετά comic books, δεκάδες μουσικά κομμάτια με τα οποία “έντυσε” τις δημουργίες του, κανένα αρχιτεκτονικό σχέδιο (!) και πλέον ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ, που δεν θα βρεις σε φυσική μορφή αλλά μόνο στο bandcamp.com, ένα site που προωθεί νέους μουσικούς και τους βοηθάει, χωρίς την παρουσία δισκογραφικής εταιρείας, να κάνουν γνωστή τη δουλειά τους στο κοινό παγκοσμίως, να την προωθήσουν και ίσως και να την πουλήσουν… Η metro μίλησε με τον φαντάρο τώρα Pan Pan λίγες μέρες μετά το “ανέβασμα” του “Someday, I won’t mind”, ένα μείγμα bedroom electronica και shoegaze, όπως ο ίδιος το χαρακτηρίζει…</b></span>&nbsp;</div><div style="font-family: inherit; margin-bottom: 0in;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; margin-bottom: 0in;"><b>Πως προέκυψε η ενασχόλησή σου με τη μουσική;</b></div><div style="font-family: inherit; margin-bottom: 0in;">Ακουγα χιπχοπ στο λυκειο, κι οταν ακους χιπχοπ για καποιο λογο νιωθεις υποχρεωμενος να φτιαξεις και το δικο σου συνηθως. Ετσι κι εγω δοκιμασα σαμπλαροντας λουπες που χοροπηδουσανε αρυθμα με ενα κασετοφωνακι και τους δισκους του πατερα μου. Μετα βγηκα απ τη σπηλια και πηρα ενα σαμπλερ, μετα σιγα σιγα αρχισα να δοκιμαζω και δικες μου συνθεσεις, να ακουω και αλλες μουσικες μεχρι να φτασω στην ενδιαμεση σταση αυτου που ειμαι τωρα, συνεχιζοντας στο δρομο αυτου που θα εχω γινει ως το τελος. wow. <br /> <br /> <b>Έχεις σπουδάσει αρχιτεκτονική, αλλά δεν έχεις ασχοληθεί επαγγελματικά με αυτή. Αντίθετα βασική ενασχόλησή σου (αν ισχύουν αυτά που ήξερα τότε) είναι τα comics και η μουσική. Πόσο θα συνεχίσεις να το κάνεις αυτό;</b><br /> Οσο με παιρνει. Η κατασταση ειναι περιεργη κι εγω μπηκα φανταρος, την ιδια ωρα που εβλεπα τους φιλους μου απ τη σχολη να χανουν ενας ενας τις δουλειες τους. Βγαινοντας εχω να αντιμετωπισω μια κατασταση διαφορετικη απο αυτην που ειχα παγιωσει με κοπο και μπορουσα να ζω αξιοπρεπως. Ορεξη υπαρχει παντως.<br /> <br /> <b>Κατά καιρούς και μέσα από&nbsp;postnoise.com&nbsp;ανέβαζες ιστορίες ολόκληρες σε μορφή comic τις οποίες συνόδευες με μουσική... Πως πήρες απόφαση να μπεις στην διαδικασία της δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου άλμπουμ;</b></div><div style="font-family: inherit; margin-bottom: 0in;"><b>&nbsp;</b>Εφτιαχνα μουσικουλες για χρονια και καποια στιγμη ενιωσα οτι αν παρω καποιες απο αυτες και τις βαλω στη σειρα λενε μια ιστορια για τα οσα αγαπαω και για οτι θελω να πω, να βγει απο μεσα μου και να δω τι υπαρχει μετα. Τα 9 tracks του αλμπουμ ειναι οτι κοσκινισα απο τα τελευταια 5 χρονια που φτιαχνω μουσικη, χωρις να ειναι ενα ατυπο best of, απλα αυτα που σε αυτη τη σειρα λεγανε μια ιστορια που εβγαζε νοημα στο κεφαλι μου.</div><div style="font-family: inherit; margin-bottom: 0in;"><br /> <b>Γιατί το ανέβασες στο bandcamp κι όχι με τον κλασικό τρόπο να βγάλεις δηλαδή το άλμπουμ σαν φυσικό προϊόν σε κάποια δισκογραφική;</b><br /> Λογω στρατου ημουν μακρυα απο τη βαση μου, χωρις να μπορω να ψαξω οπως θα ηθελα τη διαδικασια μιας φυσικης κυκλοφοριας. Το bandcamp μου φανηκε μια πολυ ενδιαφερουσα πλατφορμα για τη διακινηση του υλικου και μιας και δεν ειχα να χασω τιποτα ειπα να δοκιμασω.<br /> <br /> <b>Έχεις feedback για όλο αυτό που κάνεις;</b><br /> Ναι. Δεν ειναι πολυς ο κοσμος, αλλα μου φαινεται παθιασμενος κι αυτο με κολακευει.<br /> <br /> <b>Τώρα που το&nbsp;someday, maybe i won't mind βρίσκεται στο bandcamp τι σκέφτεσαι να κάνεις στο μέλλον; Άλλο άλμπουμ, άλλο κόμικ άλμπουμ , κανένα αρχιτεκτινικό σχέδιο ίσως;</b><br /> Να βρω ενα τροπο να το κυκλοφορησω και σε φυσικη μορφη χωρις να χρεωκοπησει κανεις. Απο κει και περα τα παντα. Δουλευω καινουριο κομικς αλμπουμ, δουλευω καινουριες μουσικες, δοκιμαζω τροπους παρουσιασης του υλικου σε live μαζι με φιλους μουσικους και μαζευω σκορπιες ιδεες να τις φτιαξω ενα βιβλιο με οτι ειναι η αρχιτεκτονικη στο κεφαλι μου. Αλλα αυτο που ειναι η πρωτη μου προτεραιοτητα ειναι να αγορασω ενα μαλακτικο για να βαζω στο μουσι που θα αφησω μολις απολυθω. </div><div style="font-family: inherit;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2931996532475255418?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-83699345390627587232010-10-09T17:52:00.001+03:002010-10-09T17:53:42.212+03:00... θα ξέρεις γιατί...<br /> <br /> http://stopthatsound.blogspot.com/2010/10/70000.html <br /> <br /> via <a href="http://stopthatsound.blogspot.com/">stopthatsound.blogspot.com</a><br /> <br /> αλλά μην γκρινιάξεις, είναι για να ανέβει λίγο το πνευματικό σου επίπεδο (και να κατέβει λίγο ο τραπεζικός σου λογαριασμός... Η Τέχνη θέλει θυσίες φίλε μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8369934539062758723?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-31783454122008864282010-10-05T22:59:00.002+03:002010-10-07T16:22:21.946+03:00ή κάπως έτσι. Κραυγή απελπισίας και μετά μου λες εσύ κάνε υπομονή...<br /> Κάνω. Κάνω και τίποτε άλλο. Α, ναι, κάνω και εντύπωση... not<br /> <br /> Στα δικά μας τώρα<br /> Τα καλά της εβδομάδας όπως μας ήρθαν από <a href="http://seagazing.blogspot.com/">seagasing</a>, stop that sound, <a href="http://www.lagasta.com/">lagasta</a> και <a href="http://www.mixtape.gr/">mixtape</a><br /> <br /> α) Ο <b>Roky Erickson</b> στο Gagarin 205 στις 4 Δεκεμβρίου... Δες <a href="http://www.youtube.com/watch?v=BosCo9tEHlw">εδώ</a>. Respect.<br /> β) Την ίδια μέρα, 1<b>ο </b><b style="font-weight: normal;"><b>Plissken Festival</b> με Τhese New Puritans, Chew Lips, Danger, Handsome Furs, The Cinematics, FM Belfast, Robots in Disguise, Futurecop!, Mondkopg, The Lytics, Poka και Acid Baby Jesus... more TBA... Στο κτίριο 56 του Ελληνικού Κόσμου</b><br /> <b style="font-weight: normal;">γ) 21 Οκτωβρίου: <b>Τhe Radio Dept.</b> στο Gagarin 205 μαζί με </b>Ηis majesrty the king of spain, trap και travel mind syndrome. <br /> <br /> Ανακοινώνω λοιπόν από τώρα σε συγκεκριμένο κοινό που για έναν περίεργο λόγο διαβάζει τούτο εδώ το blog, ότι αιτούμαι άδειας. Και στις 21/10 και στις 4/12. Κι ας είναι Σάββατο. Ποτέ δεν ξέρω τι μου γίνεται με εσάς...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-3178345412200886428?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-81414466024456164562010-09-30T13:43:00.001+03:002010-09-30T13:44:00.974+03:00Kαρακλεμμένο του κερατά, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να μην το αρπάξω!<br /> Μerci Monsieur Stop that Sound <br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TKRpgS2SSoI/AAAAAAAABCQ/T7WAhxSiZmY/s1600/hipster2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TKRpgS2SSoI/AAAAAAAABCQ/T7WAhxSiZmY/s400/hipster2.jpg" width="296" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><a href="http://stopthatsound.blogspot.com/"><span style="color: magenta;">{via}</span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8141446602445616456?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-90595506654709351272010-09-28T20:46:00.002+03:002010-09-28T23:20:00.166+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TKIqw7hmSEI/AAAAAAAABBA/qOdFEWgUXpg/s1600/lonely+avenue.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="358" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TKIqw7hmSEI/AAAAAAAABBA/qOdFEWgUXpg/s400/lonely+avenue.jpg" width="400" /></a></div><br /> <br /> Αχ, σήμερα κυκλοφόρησε, τώρα το ακούω...<br /> Αχ λέω.<br /> Δύο αγάπες μαζεμένες στο πακέτο του ενός.<br /> Nick Hornby<br /> και<br /> Ben Folds<br /> μαζί στο Lonely Avenue...<br /> αλήθεια, βγάζω καρδούλες από τα μάτια σαν το Pepe Le Pew...<br /> <br /> <br /> p.s. yes, hope is a bastard, hope is a liar, a cheat and a tease, Hope comes near you? Kick it's backside got no place in days like these<br /> <br /> <br /> <object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/SndvKoopswE?fs=1&amp;hl=en_US"> </param><param name="allowFullScreen" value="true"> </param><param name="allowscriptaccess" value="always"> </param><embed src="http://www.youtube.com/v/SndvKoopswE?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-9059550665470935127?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-55050004126644441302010-09-26T20:58:00.000+03:002010-09-26T20:58:27.410+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TJ-JEe34uFI/AAAAAAAABAA/0FHEmus6UoA/s1600/atenistas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TJ-JEe34uFI/AAAAAAAABAA/0FHEmus6UoA/s640/atenistas.jpg" width="458" /></a></div> <div style="text-align: center;"> &nbsp;<b><span style="color: magenta; font-size: large;">www.atenistas.gr</span></b></div> <div style="color: magenta;"> <br /></div> <br /> Αtenistas δανεισμένο από το <a href="http://athensville.blogspot.com/">Athensville</a>.<br /> Μου φαίνεται θα πάρω κι εγώ τους δρόμους με τα φτυαράκια, τις λεβάντες και τα ροζ πλαστικά μου γάντια!<br /> Go Atenistas, GO!!!<br /> <br /> <br /> <b style="color: purple;">http://athensville.blogspot.com/2010/09/o_25.html?utm_source=feedburner&amp;utm_medium=feed&amp;utm_campaign=Feed%3A+Athensville+%28athensville%29</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5505000412664444130?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-28956981501667907162010-09-19T12:20:00.000+03:002010-09-19T12:20:16.083+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TJXT9oihsQI/AAAAAAAAA_A/tk-_C0OcZmk/s1600/gonja-gaslamp.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TJXT9oihsQI/AAAAAAAAA_A/tk-_C0OcZmk/s400/gonja-gaslamp.jpg" width="400" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: xx-small;"><i>&nbsp;{από tweet του Gaslamp Killer}</i></span></div> <br /> Από χθες ήθελα να βρίσω, να γράψω ένα κομμάτι τίγκα στα "γαλλικά", αλλά αποφάσισα πως εν βρασμώ δεν γίνεται χαϊρι. Λέω, άσε πήγαινε και τη δεύτερη μέρα και μετά απόφασίζεις τι και πως θα τα γράψεις.<br /> <br /> Τα περισσότερα τα έχουν πει ήδη κι άλλοι: χάλια ατμόσφαιρα την Παρασκευή, που να ήθελες να αναπνεύσεις έπρεπε να έχεις μαζί σου ή μάσκα οξυγόνου ή βεντάλια στην χειρότερη, για να βγεις δε, ας μην το συζητάμε: μπάρμπα στην Κορώνη με τρελό κονέ στον Θεό και μπόλικο τσαμπουκά αλλά συγκρατημένα νεύρα. Αυτή ήταν η συνταγή για να μπορέσεις να βγεις αλώβητος από το μπουντρούμι του Bios που θέλει να λέγεται και πολυχώρος... my ass... Τέτοιο ντου στην μοναδική πόρτα, που λειτουργούσε ως έσοδος και έξοδος ΜΑΖΙ, τόσα (δικαιολογημένα) νεύρα από το κοινό, τέτοιος πανικός και σπρωξίματα και τέτοια η απουσία επαγγελματισμού από την πλευρά των διοργανωτών, που σε έκαναν πραγματικά να θες να τους κατεβάσεις τη μούρη και μετά να ζητήσεις και τα λεφτά σου πίσω. Φύγαμε λίγο μετά τους Μoderat, που ακόμα και εμένα (που δεν έχω εντρυφίσει σε αυτά τα μουσικά μονοπάτια) άρεσαν.<br /> <br /> Σάββατο ξεκινήσαμε με βαριά καρδιά από το σπίτι για το τί σκατά θα συναντούσαμε πάλι. Είχε πέσει πολύ κράξιμο από το πρωί σε facebook, twitter και φόρα για τα της προηγούμενης βραδιάς. Και έφτανες εκεί κι έβλεπες μια άλλη εικόνα. Που είμαστε ρε παιδιά; Στην Αγγλία; Μια ουρά που ξεκινούσε από την πόρτα του Bios και έφτανε μέχρι το Βαρούλκο. Μια ουρά που "περπατούσε" με γοργούς ρυθμούς. Δύο τύποι στην πόρτα έφταναν για να κάνουν τη δουλειά που θα έπρεπε να έχει γίνει από την πρώτη κιόλας μέρα. Ήσυχα πράγματα, πολιτισμένα. Έδειχνες το εισιτήριό σου, ούτε σφραγίδες στο μπράτσο λες και είμαστε ζώα που πάνε στην σφαγή (είχε παίξει το σκηνικό αυτό την πρώτη μέρα), ούτε φωνές, ούτε πανικός, τίποτα! Μέσα, λιγότερος κόσμος από την Παρασκευή, στην αρχή ανέπνεες κανονικά, ο Gaslamp Killer έκοβε βόλτες στον χώρο πριν βγει με τον Gonjasufi στην σκηνή, οκ κατάσταση γενικώς. Περίμενα κι εγώ να δω για ποιον λόγο έχει γίνει όλος αυτός ο πανικός για τους δυο άπλυτους μαλλιάδες, για τί πράγμα παραλληρούσε τόσο καιρό η κοινότητα της Καρύτση και περίμενε να δει με... αγωνία... Έπιασα την γωνιά μου, δεν υπήρχε περίπτωση να χωθώ μέσα στον πανικό για δεύτερη μέρα. Και οκ, καλοί ήταν, ένα πανηγυράκι, πολύς κόσμος που μάλλον πήγε για να πάει και να πει πως πήγε, και πολύ vintage βρε αδερφέ! Τι σκατά, κανείς δεν φοράει πια κανονικά ρούχα; You know, κάνα τζινάκι, κάνα μακό μπλουζάκι, κάνα allstaraκι. Όλοι με τα ρούχα της γιαγιάς μας πρέπει να κυκλοφορούμε; Τέλος πάντων, φαντάζομαι πως οι ενδυματολογικές επιλογές του κοινού δεν αφορούν και κανέναν, εμένα μου έκαναν απλώς εντύπωση και είπα να το γράψω κι αυτό...<br /> <br /> Όπως και να 'χει, είχα από την αρχή κακή άποψη για το Bios, την οποία δεν νομίζω να μπορέσει να μου την αλλάξει ποτέ. Ήταν χάλια από τότε που άνοιξε, είναι ακόμα χάλια. Και ναι, έτσι πως είναι τα πράγματα, μπορεί να είναι ένας από τους ελάχιστους χώρους που χρησιμοποιείται για συναυλίες πλέον, αλλά ρε φίλε φρόντισέ τον και λίγο. Και στο κάτω-κάτω δεν ζητάμε και τίποτα: μια έξοδο κινδύνου για παν ενδεχόμενο και decent εξαερισμό!<br /> <br /> Άντε βρε και εις άλλα με υγεία και καλά να είμαστε που έφυγαν όλοι από εκεί μέσα αρτιμελείς. Τα-τα!<br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2895698150166790716?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-20951290550727021762010-09-13T09:54:00.000+03:002010-09-13T09:54:46.105+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TI3KkS3monI/AAAAAAAAA-I/U8YmUgyjtSE/s1600/photo%2833%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TI3KkS3monI/AAAAAAAAA-I/U8YmUgyjtSE/s400/photo%2833%29.jpg" width="300" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <i>πλ. Κουμουνδούρου, βράδυ Παρασκευής.</i></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2095129055072702176?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-66745688353094390532010-09-09T20:11:00.000+03:002010-09-09T20:11:01.891+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TIkUusjQrWI/AAAAAAAAA-E/aWu5u8dIQzI/s1600/working.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TIkUusjQrWI/AAAAAAAAA-E/aWu5u8dIQzI/s400/working.jpg" width="300" /></a></div> <br /> <br /> Δουλεύεις μέχρι αργά;<br /> Έχεις πήξει στους καφέδες και αποτέλεσμα δεν βλέπεις;<br /> Μία είναι η λύση: σοκολάτα, φίλε μου...<br /> Φάε σοκολάτα και θα δεις...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-6674568835309439053?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-57554591680541530422010-09-08T15:15:00.001+03:002010-09-08T15:16:35.143+03:00Στο πλαίσιο του "έχω καλή διάθεση και ναι είμαι στο γραφείο" τραγουδάω και χορεύω στην καρέκλα μου με αυτό...<br /> τους λατρεύω<br /> αλήθεια<br /> και θέλω να τους δω live<br /> θέλω να είναι η μπάντα που θα παίξει live στον γάμο μου<br /> ντυμένοι όμως ακριβώς έτσι όπως είναι στο video clip<br /> η μάνα μου θα λιποθυμήσει... <br /> <br /> <br /> <object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/50oZvXpRbAg?fs=1&amp;hl=en_US"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/50oZvXpRbAg?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5755459168054153042?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-71780846863604308752010-09-02T15:44:00.001+03:002010-09-02T15:46:51.909+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TH-bsyesYNI/AAAAAAAAA8Q/njJYOXvXcTQ/s1600/ksia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TH-bsyesYNI/AAAAAAAAA8Q/njJYOXvXcTQ/s400/ksia.jpg" width="396" /></a></div> <div style="text-align: center;"> &nbsp;<span style="font-size: x-small;"><span style="color: purple;"> {photo κλεμμένη από το myspace τους}</span></span></div> <br /> Παίζει να είμαι από τους τελευταίους που το μαθαίνει, ε;<br /> Μάλλον.<br /> Τέλος πάντων.<br /> <b>Λίγα κατάφερα να βρω για αυτούς</b>: Αθηναίοι, σύμφωνα με το myspace τους, με τέσσερα κομμάτια στο playlist τους, το <b>Fokionos Negri Street</b> και το <b>Cremona Memories</b> γαμούν (sorry για τα γαλλικά). <br /> Περιέργως <b>εδώ</b> δεν μιλάει κανείς για αυτούς, εκτός από τον <a href="http://hauptpunkte.blogspot.com/">lkrory21</a>. Στα εξωτερικά όμως <b>τους έχουν κάνει θεούς</b>. Ε... και <b>δικαίως</b> μεταξύ μας... <br /> <br /> Βρες τους <b><a href="http://www.myspace.com/keepshellyinathens">εδώ</a></b>, <b><a href="http://keepshellyinathens.blogspot.com/">εδώ</a></b> και <b><a href="http://www.facebook.com/keepshellyinathens">εδώ</a></b>... <br /> και διάβασε τι έχουν γράψει για αυτούς <b><a href="http://www.gorillavsbear.net/2010/07/20/keep-shelly-in-athens-ii/">εδώ</a></b>, <b><a href="http://pitchfork.com/forkcast/14546-fokionos-negri-street/">εδώ</a></b> και <b><a href="http://hauptpunkte.blogspot.com/2010/06/keep-shelly-in-athens.html">εδώ.</a></b><br /> και εις άλλα με υγεία.<br /> τα λέμε.<br /> xx<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-7178084686360430875?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-36940458476469484122010-08-24T10:17:00.002+03:002010-08-24T16:01:20.913+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNtBe92J_I/AAAAAAAAA6g/KQvPU8Hq8Zc/s1600/P7280030.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNtBe92J_I/AAAAAAAAA6g/KQvPU8Hq8Zc/s200/P7280030.JPG" width="150" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNtbYJvz2I/AAAAAAAAA6k/Q7XZburI3wA/s1600/P7300040.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNtbYJvz2I/AAAAAAAAA6k/Q7XZburI3wA/s200/P7300040.JPG" width="200" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNt6tqLhpI/AAAAAAAAA6o/JN2RQlRGYBc/s1600/P7300046.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNt6tqLhpI/AAAAAAAAA6o/JN2RQlRGYBc/s200/P7300046.JPG" width="200" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNulNHrCFI/AAAAAAAAA6s/BOvhumH2mR4/s1600/P8010094.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNulNHrCFI/AAAAAAAAA6s/BOvhumH2mR4/s200/P8010094.JPG" width="200" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNvcwIWEGI/AAAAAAAAA60/Zl5nye9g3W8/s1600/P8040148.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNvcwIWEGI/AAAAAAAAA60/Zl5nye9g3W8/s200/P8040148.JPG" width="200" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNvxkwg48I/AAAAAAAAA64/C37CPZKlu5U/s1600/P8040177.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNvxkwg48I/AAAAAAAAA64/C37CPZKlu5U/s200/P8040177.JPG" width="200" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNwBq6_lsI/AAAAAAAAA68/asuoheVqIkY/s1600/P8040192.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNwBq6_lsI/AAAAAAAAA68/asuoheVqIkY/s200/P8040192.JPG" width="200" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNwfeE7aBI/AAAAAAAAA7A/2iLxgr-QYw0/s1600/P8130030.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNwfeE7aBI/AAAAAAAAA7A/2iLxgr-QYw0/s200/P8130030.JPG" width="200" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNwujgVecI/AAAAAAAAA7E/qKT1WodknxI/s1600/P8140052.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNwujgVecI/AAAAAAAAA7E/qKT1WodknxI/s200/P8140052.JPG" width="200" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNw9gSBWSI/AAAAAAAAA7I/fIz0cHJI_8Q/s1600/P8140059.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/THNw9gSBWSI/AAAAAAAAA7I/fIz0cHJI_8Q/s200/P8140059.JPG" width="200" /></a></div> <br /> <br /> Τέλος Ιουλίου <br /> Τρεις προορισμοί κι ένας σφήνα (δίπλα ήταν, να μην πάμε;;;)<br /> Ένα χωριό που θέλω να μείνω όταν γεράσω (με την προοπτική ότι θα είναι το ίδιο με τώρα, call me Ζαγορά)<br /> Mια κωμόπολη που πρέπει να γκρεμιστεί και να ξαναχτιστεί άμεσα (Ουρανούπολη Χαλκιδικής)<br /> Ένα νησάκι με παραλίες χειρότερες κι από της Λούτσας (Αμμουλιανή) <br /> Ενα μέρος που δεν πρέπει να αλλάξει ποτέ (Κυπαρισσία)<br /> Μια παραλία που σου κάνει το χατίρι να έχει τέλεια νερά μόνο τη μέρα που φεύγεις για Αθήνα (Καρτελάς, Κυπαρισσία) <br /> Μια παραλία που πρέπει επειγόντως να εκκενωθεί από όλα τα τροχόσπιτα και τις σκηνές (Αρμενιστής)<br /> Ένας κρυμμένος παράδεισος (Πυργαδίκια Σιθωνίας)<br /> Τριστινίκα <br /> Πολλά χιλιόμετρα<br /> Πολλά διόδια<br /> Μια στάση Θεσσαλονίκη που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό<br /> Λιγη βενζίνη κι αυτή νοθευμένη<br /> Πρόβλημα στη μηχανή του αυτοκινήτου<br /> Τσίπουρα στον Θεολόγο (Μακρινίτσα) <br /> Πολύ φαί<br /> Πολύ ούζο<br /> Κανά δύο τσακωμοί για να ανάψουν τα αίματα<br /> Πολλές μπύρες<br /> Ξανά-μανά πολύ φαί<br /> Γαλακτομπούρεκο στον Κρίνο στην Πύλο<br /> Μουσακάς, σουτζουκάκια και κρεμμυδοκεφτέδες στην Κληματαριά στην Μεθώνη<br /> Γουρνοπούλα (αλήθεια λέω, έτσι την λένε) στην Κυπαρισσία<br /> Μπύρες στο Κάστρο<br /> Scrabble στην παραλία <br /> Κανά δυό κιλά παραπάνω για να έχεις να ασχολείσαι με δίαιτες μέσα στον χειμώνα<br /> Μια ωτίτιδα έτσι για σπάσιμο<br /> Δέκατα και λαιμός<br /> Κουνάβια που βολτάρουν<br /> Σκυλιά που παίζουν στην παραλία<br /> Γατιά που γουργουρίζουν<br /> Μια χελώνα που ακούει στο όνομα Hello-na<br /> Τέσσερα βιβλία μέσα σε ένα μήνα (<b>Κόκκινη Μασσαλία</b> του Μaurice Attia, <b>Juliet, Naked</b> - Nick Hornby, <b>Without Feathers</b> - Woody Allen και <b>Stories we could tell</b> - Tony Parsons)<br /> Τέλος Αυγούστου <br /> Επιστροφή στο γραφείο<br /> Ξενέρωμα...<br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-3694045847646948412?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-27616054028771041822010-07-13T19:38:00.000+03:002010-07-13T19:38:24.969+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TDyV_yXRFHI/AAAAAAAAA5M/3WTbxgN9hOw/s1600/kip13.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TDyV_yXRFHI/AAAAAAAAA5M/3WTbxgN9hOw/s400/kip13.jpg" width="300" /></a></div> <br /> <br /> Το συναυλιακό καλοκαίρι άρχισε με το <b>Primavera</b> και τελείωσε με τον <b>Rufus</b> και το <b>Synch</b>. Αυτό. Υπολογίζω πως πρέπει το φετινό να είναι το πιο φτωχό μουσικά καλοκαίρι. Για μένα πάντα. Γιατί γενικά πράγματα γίνονται, αλλά όχι φίλε μου, εγώ ούτε στους Αέροσμιθ πήγα, ούτε στον Μπίλι, ούτε τη Μαλακάσα επισκέφτηκα. Καμία όρεξη δεν είχα. Μόνο να δω τους <b>Faith No More</b> ήθελα, που πέρυσι τους είχα χάσει (<i>διακοπές στη Σαμοθράκη - συναυλία στην Αθήνα σημειώσατε 1</i>), αλλά δεν μου αλλάζουν τη ριμάδα την βάρδια, οπότε θα μείνω με τη γλύκα. <b>Να μου πείτε τι έγινε, ε;</b> Κι εγώ θα σας απαντήσω κατά <b>Σεπτέμβρη</b> μεριά, γιατί το κλείνω το μαγαζάκι για κάνα μήνα. <b>No money, no honey, no concerts, no posts.</b> Απλά πράγματα. Άντε λοιπόν, να περάσετε καλά και να μαυρίσετε, να κάνετε πολλά πολλά μπάνια, να φάτε τον κώλο σας (μεταφορικά), να πιείτε τα άντερά σας (επίσης) και τα λέμε με τις δροσές του φθινοπώρου. <br /> <br /> xx<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2761605402877104182?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-68657435688476016212010-07-05T17:14:00.000+03:002010-07-05T17:14:57.262+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TDHopUuR5XI/AAAAAAAAA2E/fQD7zY99aNc/s1600/faqattl02.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TDHopUuR5XI/AAAAAAAAA2E/fQD7zY99aNc/s1600/faqattl02.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TDHopUuR5XI/AAAAAAAAA2E/fQD7zY99aNc/s400/faqattl02.jpg" width="285" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: x-large;">&nbsp;... watch "Frequently Asked Questions About Time Travel"...&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: x-large;">Hell YEAH!!!!!!!!!!! </span></div> <br /> Σκέφτεσαι τίποτα καλύτερο; <b>Εκατό χιλιάδες εκατομμύρια</b> φορές καλύτερο από το Hitchhiker's Guide to the Galaxy (ναι είμαι βλάσφημη, το ξέρω και το διασκεδάζω απίστευτα).<br /> <b>Bonus</b>: ο Chris O'Dowd, o πρωταγωνιστής, είναι ο <b>Roy</b> του<b> IT Crowd</b> aka "Are you from the past?"<br /> <b>Καλύτερη ατάκα στην ταινία</b>: "Little bit weird, but ummm... turns out everybody in the future, is American".<br /> <br /> <br /> <object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/WBV340x3GcA&amp;hl=en_US&amp;fs=1"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/WBV340x3GcA&amp;hl=en_US&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-6865743568847601621?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-89206719808370443972010-06-30T10:00:00.001+03:002010-06-30T10:01:18.449+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCrrbR5alXI/AAAAAAAAA1c/HmiXahPnZRQ/s1600/BriefEncounterPoster.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCrrbR5alXI/AAAAAAAAA1c/HmiXahPnZRQ/s400/BriefEncounterPoster.jpg" width="266" /></a></div> <br /> <br /> 106 posts μετά.<br /> Τι άλλαξε μέσα σε έναν χρόνο;<br /> Πολλά. Ο, τι δεν μπορούσα να γράψω στην εφημερίδα βρήκαν στέγη εδώ.<br /> Και έτσι θα συνεχίσει να είναι.<br /> Να τα χιλιάσουμε τα posts βρε!<br /> <br /> Κι αν και συνηθίζεται στα γενέθλια να σου κάνουν δώρα, εγώ θα κάνω. <br /> Μια ταινία.<br /> Μια πολύ παλιά ταινιά.<br /> Του 1945 που έτυχε να δω χθες.<br /> Παίζει να είναι και η πιο ρομαντική ταινία που έχω δει ποτέ. Εκεί που τα λόγια περιττεύουν και η πιο απλή κίνηση, ένα άγγιγμα στον ώμο μπορεί να σημάνει το τέλος μιας σχέσης.<br /> <br /> Α Βrief Encounter (1945) του David Lean με την Celia Johnson και τον Trevor Howard.<br /> Παίζεται μέχρι σήμερα στην Αθηναία στο Κολωνάκι. Αν προλάβεις πήγαινε. Άλλο πράγμα να τη βλέπεις στο πανί κι άλλο στο σπίτι.<br /> <br /> <br /> <object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hubyFqSUaGA&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/hubyFqSUaGA&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8920671980837044397?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-21638019749901933052010-06-24T21:41:00.000+03:002010-06-24T21:41:06.964+03:00Έμαθα πριν λίγο, από την <a href="http://www.inner-ear.gr/">Ιnner Ear</a>, ότι το αυριανό live των Tango with lions, Leon και My Wet Calvin ακυρώθηκε... :(<br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2163801974990193305?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-50124661784009157572010-06-24T14:01:00.000+03:002010-06-24T14:01:06.324+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCM646kcIjI/AAAAAAAAA1U/20cEJrbeiII/s1600/tango.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="397" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCM646kcIjI/AAAAAAAAA1U/20cEJrbeiII/s400/tango.png" width="400" /></a></div> <br /> <br /> Δεν φταίω εγώ!<br /> Ο λαός μίλησε!!!<br /> <b>Αύριο</b> το βράδυ στο <b>6 D.O.G.S.</b> (Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι) live με τους <b>Τango with Lions</b>, <b>My Wet Calvin</b> και <b>Leon</b>.<br /> Ώρα: 10.00<br /> είσοδος δωρέαν.<br /> be there.<br /> <br /> http://www.myspace.com/kaschialoveslions<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5012466178400915757?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-74530031836981444932010-06-22T19:23:00.004+03:002010-06-22T21:34:18.381+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCDdZKBNv3I/AAAAAAAAAzU/FJof4F16XPg/s1600/kat4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCDdZKBNv3I/AAAAAAAAAzU/FJof4F16XPg/s320/kat4.jpg" width="240" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCDddYokhHI/AAAAAAAAAzc/Eqg0hYVwxIU/s1600/kat3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCDddYokhHI/AAAAAAAAAzc/Eqg0hYVwxIU/s320/kat3.jpg" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCDdgxj01gI/AAAAAAAAAzk/DbFfudQplDY/s1600/kat2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCDdgxj01gI/AAAAAAAAAzk/DbFfudQplDY/s320/kat2.jpg" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCDjzbt1X-I/AAAAAAAAAz0/ax9zKSaYl7Q/s1600/kat1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TCDjzbt1X-I/AAAAAAAAAz0/ax9zKSaYl7Q/s320/kat1.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Βαρέθηκες;<br /> Κακώς, γιατί τώρα αρχίζουν τα <b>ωραία</b>.<br /> Για μένα το <b>Verba Time</b> είναι ό,τι καλύτερο έχω ακούσει αυτή τη χρονιά.<br /> <b>Δ</b><b>υνατό, </b><b>μεστό, </b><b>χωρίς κενά, χωρίς κοιλιές, χωρίς φανφάρες.&nbsp;</b><br /> <br /> <b>Απλό</b>.<br /> <br /> <b>Γεμάτο</b><br /> λέξεις<br /> συναισθήματα<br /> εικόνες<br /> μνήμες.<br /> <br /> <b>Καπνός από τσιγάρο.</b><br /> <br /> Μελωδίες από κιθάρες, πιάνο και βιολί.<br /> <br /> <br /> Σκοτεινό. <br /> Χαρούμενο.<br /> Ρομαντικό.<br /> Βίαιο.<br /> <br /> <b>Φωνή</b> απαλή.<br /> Γνώριμη.<br /> Την <b>ξέρεις</b>. Από τους My Wet Calvin. Οχι σαν τραγουδίστρια. Σαν μπασίστρια. Και μετά έφυγε (;) Κι ευτυχώς ήρθαν οι <b>Tango with lions</b>. <b>Ευτυχώς</b>. <br /> <br /> Όσα κι αν ακόμα θέλω να γράψω, περιέργως δεν βγαίνουν, γιατί πως να περιγράψεις με λέξεις κάτι που σε <b>βουτάει από τον λαιμό και με βία σε τραβάει στον ουρανό για να ξεκολλήσεις από την μιζέρια του καιρού που ζεις</b>; Μόνο μια λέξη αξίζει να πεις: <b>Μπράβο</b>. <br /> <br /> Αν <b>επρεπε</b> να διαλέξω <b>ένα</b> κομμάτι θα ήταν... <b>όλα</b>.<br /> Αν με <b>πίεζες</b> να διαλέξω μόνο <b>ένα</b> θα ήταν τα <b>House on Fire, In a Bar, Pilgrim Said, Policeman, On the Floor, Right From the Start, Black, Red and Yellow Rooms, Underskin, Sad Big Blue Eyes, Angel's arms, Prayers.</b><br /> Aν με <b>χτυπούσες</b> και απαιτούσες μόνο <b>ένα</b> να σου πω, αυτό θα ήταν <b>το</b> House on Fire, <b>το</b> In a Bar, <b>το</b> Pilgrim Said, <b>το</b> Policeman, <b>το</b> On the Floor, <b>το</b> Right From the Start, <b>το</b> Black, <b>το </b>Red and Yellow Rooms, <b>το</b> Underskin, <b>το</b> Sad Big Blue Eyes, <b>το</b> Angel's arms, <b>το</b> Prayers.<br /> Aν μου έβαζες το <b>όπλο</b> στον <b>κρόταφο</b> και ούρλιαζες πως θα μου <b>τινάξεις τα μυαλά στον αέρα</b> έαν δεν διαλέξω <b>μόνο ένα</b> θα σου έλεγα... <b>Verba Time</b>.<br /> <br /> <br /> <b>Info:</b> Tango With Lions - Verba Time (Inner Ear)<br /> Music and lyrics: Caterina Papachristou.<br /> Τango with lions are: Caterina Papachristou, Stavros Parginos, Yiannis Maniatis, Ntana Papachristou. <br /> <br /> <br /> <br /> p.s. ποτέ μα ποτέ δεν ήμουν καλή στο να γράφω κριτικές δίσκων. Κι ας είναι ουσιαστικά δουλειά μου. Κι ενώ έχουν περάσει από τα χέρια μου και τα αυτιά μου πολλά άλμπουμ φέτος, κανένα δεν με έκανε να "κολλήσω" έτσι. Για αυτό και γράφω για αυτό. Παίζει να το έχω ακούσει πάνω από δέκα φορές από χθες που το πήρα. Στο αυτοκίνητο αργά το βράδυ μετά th Γιορτή της Μουσικής. Το πρωί στο σπίτι με καφέ. Πάλι το μεσημέρι στο αυτοκίνητο. Και τώρα στο γραφείο. Και το βράδυ που θα γυρνάω σπίτι από το γραφείο.<br /> <br /> <br /> Και το <b>artwork</b>; To cover του <a href="http://www.nickgentry.co.uk/">Nick Gentry</a> και οι κάρτες που βρεις ανοίγοντας το CD εμπνευσμένες από αυτό από τον <a href="http://madebydb.com/">db</a>.<br /> <br /> <br /> <object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/EGedpazA36w&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/EGedpazA36w&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-7453003183698144493?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-40109618047317949372010-06-21T15:54:00.001+03:002010-06-22T21:35:22.441+03:00και έπεται και συνέχεια...<br /> Κόλλημα σου λέω με τους <b>Tango with Lions</b>.<br /> Eίδα και το video clip που σκηνοθέτησαν ο <b>Ανδρέας Λαμπρόπουλος</b> με τον <b>Ανδρέα Μητρέλη </b>και το καταχάρηκα! Γιατί το video clip ταιριάζει <b>ΑΠΟΛΥΤΑ</b> στο κομμάτι, γιατί είναι τόσο ωραία γυρισμένο, γιατί, γιατί, γιατί. Χίλια γιατί μπορώ να βρω να γράψω, αλλά δεν θα τα γράψω τώρα. Θέλω πρώτα να ακούσω όλο το άλμπουμ τους και μετά. Για τώρα σε αφήνω με το Right From The Start.<br /> <br /> <br /> <object height="225" width="400"><param name="allowfullscreen" value="true" /> <param name="allowscriptaccess" value="always" /> <param name="movie" value="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=12677215&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=&amp;fullscreen=1" /> <embed src="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=12677215&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=&amp;fullscreen=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="400" height="225"></embed></object><br /> <a href="http://vimeo.com/12677215">Tango With Lions - Right From the Start</a> from <a href="http://vimeo.com/user1381680">Andreas Lambropoulos</a> on <a href="http://vimeo.com/">Vimeo</a>.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> "Right From the Start" video clip from Tango With Lions debut album "Verba Time" (Inner Ear 2010)<br /> Directed, shot, edited by Andreas Lampropoulos<br />Co-directed by Andreas Mitrelis<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-4010961804731794937?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-16700342708464736662010-06-21T10:11:00.001+03:002010-06-21T11:34:02.036+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TB8Jrhz8PZI/AAAAAAAAAy0/KnPli95BZfk/s1600/DiningDog.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TB8Jrhz8PZI/AAAAAAAAAy0/KnPli95BZfk/s400/DiningDog.jpg" width="268" /></a></div> <br /> <br /> Ώρες ώρες με πιάνει οίστρος και έχω τόσα μέσα στο κεφάλι μου και λέω συνέχεια να κάτσω να γράψω τίποτα και μετά με πιάνει υπνηλία και κοιμάμαι και τα ξεχνάω όλα. Μετά βέβαια τα ξαναθυμάμαι, αλλά όλο κάτι έχει προκύψει και που καιρός να ανοίξω υπολογιστή και να κάτσω να γράψω.<br /> <br /> Μέσα σε ένα full weekend το μόνο που μου έμεινε είναι η συμπεριφορά ενός γκαρσονιού σε ταβέρνα στη Γλυφάδα, και συγκεκριμένα στην Μπιφτεκούπολη. Έχω την για πολλούς κακή συνήθεια να θέλω να παίρνω το σκυλί μου όπου πάω. Προσέχω βέβαια πολύ να μην ενοχλεί τους γύρω μου, αλλά γουστάρω να την παίρνω μαζί να κάνει κι αυτή τη βόλτα της. Έτσι και το Σάββατο το μεσημέρι κατέβηκα για έναν καφέ, που κατέληξε σε φαγητό. Που να πάμε, που να πάμε που ήμασταν και στην περιοχή, δεν πάμε Μπιφτεκούπολη, που λόγω καλοκαιριού είναι κι ανοιχτά και θα μπορώ να έχω το "τεράστιο" σκυλί μαζί μου; Όχι. Ακόμα και σε ανοιχτό χώρο τα σκυλιά στο συγκεκριμένο μαγαζί απαγορεύονται. Εκνευρίστηκα είναι η αλήθεια, γιατί ο δικός μου κόσμος γυρνάει γύρω από αφεντικά και σκυλιά και ανθρώπους που δεν θέλουν τα σκυλιά τους να μένουν συνέχεια μέσα στο διαμέρισμα. Το θέμα δεν ήταν τόσο η απαγόρευση, παρά το γεγονός ότι στο Βερολίνο ας πούμε τα σκυλιά επιτρέπονται παντού ακόμα και σε εστιατόρια που λειτουργούν σε κλειστούς χώρους, αλλά ο τρόπος με τον οποίο με κοίταξε και μου μίλησε το γκαρσόνι. Λες και το σκυλί είναι εστία μικροβίων. Αφενώς είναι πιο καθαρό από σένα φίλε μου που ζέχνεις από τον ιδρώτα και με σερβίρεις βουτώντας τα βρωμερά δάκτυλά σου στο φαί μου, αφετέρου, πραγματικά τρόπους δεν σας έχει μάθει κανείς; Όχι από ό,τι φάνηκε. <br /> <br /> Για καλό μας κι εννοείται αφού είχαν ξενερώσει όλοι, κι εγώ αισθανόμουν δύο φορές πιο χάλια γιατί εγώ και το σκυλί μου τους στερήσαμε την ευχαρίστηση μιας τεράστιας μερίδας μπιφτεκίων (sic), βρεθήκαμε στο πιο ωραίο ουζάδικο που έχω πάει. Κι ας μην τρώω θαλασσινά λόγω αλλεργιών. Κι ας έφαγα μόνο πατάτες τηγανιτές και σαλάτα και κολοκυθοανθούς γεμιστούς με τυρί και μυρωδικά. Αν κρίνω από τα μμμμμμ.....&nbsp; των υπολοίπων που λόγω γεμάτου στόματος δεν μπορούσαν να αρθρώσουν λέξη, τότε το φαγητό όντως είναι καλό! Και το ούζο. Για να μην μιλήσω για τις τιμές... Όσο για το σκυλί; Ρωτήσαμε πριν μπούμε (από φόβο μην φάμε κι άλλη πόρτα) και τα παιδιά όχι μόνο δεν είχαν πρόβλημα, αλλά μας φρόντισαν με τον καλύτερο τρόπο και εμάς και τη Νίλα που από τη ζέστη είχε κρεμάσει τη γλώσσα απ' έξω... (<b>Το</b> <b>25αράκι</b>: Μάρκου Μπότσαρη 8, Γλυφάδα, 210-8944112). <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TB8PAmn270I/AAAAAAAAAy8/oYUBx-itm-M/s1600/To+25Arakh.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="209" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TB8PAmn270I/AAAAAAAAAy8/oYUBx-itm-M/s320/To+25Arakh.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <br /> <br /> Το καταλαβαίνω αλήθεια ότι το θέμα συμβίωσης με ένα σκυλί στην Ελλάδα είναι ακόμα ταμπού. Το σκυλί μένει στον κήπο, ποτέ στο διαμέρισμα, είναι βρώμικο, θα σε δαγκώσει, θα σε κατουρίσε, θα σε χέσει. ΝΟΤ!<br /> Τώρα το ζω, τώρα το καταλαβαίνω. Οκ, να μην θες να τρως με τον σκύλο του άλλου στην μούρη σου. Να μην θες ένα σκυλί στην παραλία* την ώρα που εσύ κάνεις μπάνιο. Στη Γερμανία άραγε γιατί να το επιτρέπουν; Στην Ιταλία γιατί να μπορείς να πηγαίνεις με το σκύλο σου ακόμα και για ψώνια; Στη Γαλλία το ίδιο.&nbsp; Στην Ελλάδα γιατί να μην μπορείς να πάρεις τον σκύλο σου να πας για ένα φαγητό ή για έναν καφέ και να πρέπει κάθε μα κάθε φορά να κάνεις τεμενάδες για να σε αφήσουν να μπεις μέσα; <br /> <br /> * Σύμφωνα με νόμο τα σκυλιά απαγορεύεται να κάνουν μπάνιο στη θάλασσα, ούτε καν να βρίσκονται μαζί σου στην παραλία κάτω από την ομπρέλα. Οκ, κυρ λιμενικέ μου έλα να με μαζέψεις γιατί πέρυσι το καλοκαίρι (και φέτος όσες φορές έχω πάει) αλωνίσαμε με το σκυλί όλες τις παραλίες της Βορείου Ελλάδος και την Πελοποννήσου. Τον μπίχλα που ζέχνει από ένα χιλιόμετρο μακριά, τον μαλάκα που πετάει τις γόπες του στην άμμο μαζί με το πλαστικό του ποτήρι για την φραπεδιά του, που φτύνει τη ροχάλα του και κατουράει εκεί που παίζει το παιδί σου και την ανεγκέφαλη που αφήνει τα παιδιά της να τσιρίζουν μέσα στο αυτί σου και να πετάνε άμμο και χαλίκια προς πάσα κατεύθυνση ποιος θα τους μαζέψει; Το σκυλί σας μάρανε! <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-1670034270846473666?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-90167940497018208872010-06-14T17:07:00.000+03:002010-06-14T17:07:58.152+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3eYTvicI/AAAAAAAAAw0/Cbg19AGm3u4/s1600/kip9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="391" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3eYTvicI/AAAAAAAAAw0/Cbg19AGm3u4/s400/kip9.jpg" width="400" /></a></div> <ul> <li>κεράσια αγορασμένα από παραγωγό στον δρόμο</li> <li>βουκαμβίλιες</li> <li>χυμός πορτοκάλι από την πορτοκαλιά στον κήπο</li> <li>η μυρωδιά από το βρεγμένο χώμα</li> <li>ηλιοβασίλεμα </li> <li>ξάπλες</li> <li>πλαστικές σαγιονάρες</li> <li>χωριάτικη σαλάτα </li> <li>ψάθινα καπέλα</li> <li>ήλιος στα μούτρα σου</li> <li>μικρές εξορμήσεις σε "εξωτικά" μέρη (ωχ, ο Πύργος του Άιφελ...)</li> </ul> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2Y8TMSpI/AAAAAAAAAvU/WVK54wxNfqI/s1600/kip1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2Y8TMSpI/AAAAAAAAAvU/WVK54wxNfqI/s200/kip1.jpg" width="150" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2hqD1UBI/AAAAAAAAAvk/rSuwu21KpNw/s1600/kip6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2hqD1UBI/AAAAAAAAAvk/rSuwu21KpNw/s200/kip6.jpg" width="150" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2mfL5BLI/AAAAAAAAAvs/wuDZwBS5iCo/s1600/kip8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2mfL5BLI/AAAAAAAAAvs/wuDZwBS5iCo/s200/kip8.jpg" width="150" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2egCTAWI/AAAAAAAAAvc/OXRcUuOQmKk/s1600/kip4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2egCTAWI/AAAAAAAAAvc/OXRcUuOQmKk/s200/kip4.jpg" width="150" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2v0oc45I/AAAAAAAAAv0/RaVIgAh5uTQ/s1600/kip17.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2v0oc45I/AAAAAAAAAv0/RaVIgAh5uTQ/s200/kip17.jpg" width="150" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY21Nd7U0I/AAAAAAAAAv8/fs8RCtUO0hw/s1600/kip7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY21Nd7U0I/AAAAAAAAAv8/fs8RCtUO0hw/s200/kip7.jpg" width="150" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2-L-gMbI/AAAAAAAAAwE/1AxNsOkpHio/s1600/kip13.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY2-L-gMbI/AAAAAAAAAwE/1AxNsOkpHio/s200/kip13.jpg" width="150" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3EHJ3GKI/AAAAAAAAAwM/TvD-_LpTVas/s1600/kip2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3EHJ3GKI/AAAAAAAAAwM/TvD-_LpTVas/s200/kip2.jpg" width="150" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3IQq7aeI/AAAAAAAAAwU/Gh3IkG5ArLw/s1600/kip12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3IQq7aeI/AAAAAAAAAwU/Gh3IkG5ArLw/s200/kip12.jpg" width="150" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3Me3b9xI/AAAAAAAAAwc/L32fm0L-1-4/s1600/kip15.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3Me3b9xI/AAAAAAAAAwc/L32fm0L-1-4/s200/kip15.jpg" width="150" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3SmSJH4I/AAAAAAAAAwk/h-6658e2IBE/s1600/kip11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3SmSJH4I/AAAAAAAAAwk/h-6658e2IBE/s200/kip11.jpg" width="150" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3X3NrtAI/AAAAAAAAAws/8HGIb59R2hs/s1600/kip16.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TBY3X3NrtAI/AAAAAAAAAws/8HGIb59R2hs/s200/kip16.jpg" width="150" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-9016794049701820887?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-66295802578231312302010-06-09T21:45:00.002+03:002010-06-10T10:13:51.118+03:00<b>Ακύρωση συναυλίας Elvis Costello &amp; the Sugarcanes</b><br /> Η Big Star Promotion ανακοινώνει ότι η προγραμματισμένη συναυλία του Elvis Costello &amp; the Sugarcanes, για το Σάββατο 3 Ιουλίου 2010, στο Θέατρο του TerraVibe Park, στην Αθήνα, δεν θα πραγματοποιηθεί.<br /> <b>Η τρέχουσα δυσμενής οικονομική κατάσταση, που έχει πλήξει τα μεσαία εισοδήματα, είχε ως αποτέλεσμα τη χαμηλή προπώληση εισιτηρίων καθιστώντας αδύνατη την πραγματοποίηση της παραπάνω συναυλίας.</b><br /> Όσοι έχουν ήδη αγοράσει εισιτήριο μπορούν να απευθυνθούν στο Ticket House, Πανεπιστημίου 42 (εντός στοάς), για την επιστροφή του αντιτίμου, από την Παρασκευή 11 Ιουνίου 2010.<br /> Οι υπόλοιπες συναυλίες θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με το πρόγραμμα, που έχει ήδη ανακοινωθεί.<br /> Ωράριο Λειτουργίας Ticket House:<br /> Δευτέρα – Τετάρτη: 10:30 – 18:30<br /> Τρίτη – Πέμπτη – Παρασκευή: 10:30 – 21:00<br /> Σάββατο: 10:30 – 16:00<br /> <br /> <br /> <b>EDIT: </b>sorry για το ξεκάρφωτο ποστ και το copy paste της ανακοίνωσης, αλλά πήζω στη δουλειά και δεν προλαβαίνω ούτε να φτύσω... Το θέμα είναι ότι ακόμα μία συναυλία ακυρώνεται. Αναρωτιέμαι πραγματικά γιατί... (ειρωνία;)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-6629580257823131230?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-59441005082801884542010-06-06T12:33:00.002+03:002010-06-06T12:45:58.087+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAti0nMMGWI/AAAAAAAAAs8/1eXbe2lhXsE/s1600/rufus3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAti0nMMGWI/AAAAAAAAAs8/1eXbe2lhXsE/s400/rufus3.jpg" width="300" /></a></div> <br /> <br /> <ul> <li>Για κάποιον περίεργο λόγο, χθες το βράδυ, κατά τη διάρκεια της συναυλίας του <b>Rufus</b> στον Λυκαβηττό είχα αποφασίσει αυτό το ποστ να έχει τον συγκεκριμένο τίτλο. Προφανώς κάποιον καλό λόγο θα είχα τον οποίο όμως αυτή τη στιγμή δεν μπορώ με τίποτα να θυμηθώ...&nbsp;</li> <li>Τέλος πάντων, το θέμα μας είναι ότι το συναυλιακό καλοκαίρι δεν ξεκινά αν δεν πας σε μια συναυλία στον <b>Λυκαβηττό</b> κι αν και την έριξε τη βροχούλα του χθες το πρωί, η συναυλία έγινε κανονικότητα, δυστυχώς όμως με πολύ λίγο κόσμο. Δεν πρέπει να ήμασταν περισσότερα από χίλια άτομα, με αποτέλεσμα οι κερκίδες, ειδικά τα πάνω διαζώματα, να ήταν άδεια...&nbsp; Λίγο πριν εμφανιστεί ο Rufus στην σκηνή το Φεστιβάλ Αθηνών μας ενημέρωσε ότι κατά το πρώτο μέρος της συναυλίας ο Rufus θα ήθελε να <b>μην</b> χειροκροτήσουμε, γιατί θα παρουσιάσει έναν κύκλο τραγουδιών, ενώ και η εμφάνισή του στην σκηνή και η έξοδός του αποτελούν μέρος της παράστασης, <b>οπότε συγκρατηθείτει και μην χειροκροτάτε</b>! Η αλήθεια είναι πως προσπαθήσαμε αρκετά, σε κάποιους ξέφυγε, κάποιοι γέλαγαν, ενώ κάποιοι άλλοι έκαναν sssss.... σε κάποιους άλλους. </li> <li>Για να ξηγιόμαστε... Το πρώτο μέρος στο οποίο παρουσίασε <b>ΟΛΟ</b> τον τελευταίο του δίσκο (<b><i>All Days Are Nights: Songs for Lulu</i></b>), εμφανίστηκε στην σκηνή φορώντας μαύρα ρούχα, μαύρα φτερά στην πλάτη και ένα μάυρο πέπλο (;) ή μήπως ήταν μπέρτα (;), κάθισε στο πιάνο του και επί μία ώρα και κάτι ερμήνευσε με πάθος τα κομμάτια του. Κάτι το πένθος για την μητέρα του που πέθανε τον Γενάρη, κάτι τα μαύρα, κάτι τα visuals στο βάθος με τα τεράστια μάτια, ήταν αρκετά για έναν επιφανειακό άνθρωπο όπως η αφεντιά μου να βαρεθεί κάπου μετά τα τρία τέταρτα...&nbsp;</li> <li> Και μετά ήρθε το διάλειμμα να ξαλεγράρω λίγο...&nbsp;</li> <li>Το δεύτερο μέρος ήταν σαφώς περισσότερο του γούστου μου, όπου είπε ακρετά κομμάτια, κανένα αρκετά γνωστό στην αφεντιά μου, παρά μόνο το <b>I am going to a town </b>που είπε στο encore, ενώ έκλεισε με ένα κομμάτι που έγραψε η μητέρα του Kate McGarrigle, που ήταν και αυτή τραγουδοποιός...&nbsp;</li> </ul> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAtqlGv1GLI/AAAAAAAAAtM/KojHib_1cnM/s1600/rufus5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAtqlGv1GLI/AAAAAAAAAtM/KojHib_1cnM/s320/rufus5.jpg" width="240" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAtqotDHBqI/AAAAAAAAAtU/XlzOGzsLwoE/s1600/rufus6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAtqotDHBqI/AAAAAAAAAtU/XlzOGzsLwoE/s320/rufus6.jpg" /></a></div> <br /> <br /> <b>Τα ΥΠΕΡ:&nbsp;</b><br /> 1) Ήταν πέρα για πέρα <b>επικοινωνιακός</b> κι αυτό εμένα πάντα με συγκινεί σε έναν καλλιτέχνη. Δεν τον αντέχω τον άλλο αγγούρι πάνω στην σκηνή και ο Rufus το έχει το επικοινωνιακό και είναι και εξαιρετικά καλός στο να πετάει σχολιάκια, όπως η ατάκα για το κομμάτι που έχει γράψει για τον Jeff Buckley, ότι τον γνώρισε λέει κάποια στιγμή στην Νέα Υόρκη και κάθισαν να τα πουν ..."<i>and I waited and waited and waited and nothing happened, something that I understand is very common in Greece too!</i>".<br /> 2) Μετά το πρώτο μέρος γνωρίσαμε τα παιδιά που κάθονταν μπροστά μας που από την πολύ τους βαρεμάρα γύρισαν και μας ρώτησαν αν μας αρέσει κι έτσι απλά πιάσαμε το ψιλικοκό... Να 'ναι καλά τα παιδιά :)<br /> 3) Eπιτέλους άνοιξε ο Λυκαβηττός μετά από δύο χρόνια! Έναν φόβο τον έχεις βέβαια όταν κάθεσαι στις κερκίδες και βλέπεις από κάτω τις σκαλωσιές, αλλά χαλάλι, αφού το συγκεκριμένο θέατρο είναι αφενώς ο καλύτερος καλοκαιρινός συναυλιακός χώρος που έχουμε, αφετέρου ήταν ο καλύτερος χώρος για να φιλοξενήσει μια τέτοια συναυλία!<br /> 4) <b>ΠΡΟΣΟΧΗ</b>: σε περίπτωση που μέσα στις επόμενες μέρες ξεσπάσει καμία <b>επιδημία πονόλαιμου</b> και ταβλιαστείτε όλοι εκτός από χίλια άτομα μην απορήσετε. Ο <b>Κorres</b> ήταν εκεί (χορηγός;) και μας έδωσε σε όλους παστίλιες για τον λαιμό, οι οποίες καταναλώθηκαν από όλους σε χρόνο dt. Εξαιρετικές!!! :)))<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAtqf6MG2iI/AAAAAAAAAtE/E0So3Ux5MyU/s1600/rufus2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAtqf6MG2iI/AAAAAAAAAtE/E0So3Ux5MyU/s400/rufus2.jpg" width="300" /></a></div> <br /> <br /> <b>TA KATA:</b><br /> 1) Μόνο που εγώ η επιφανειακή βαρέθηκα στο πρώτο μέρος. Στο τέλος βέβαια και μιλώντας και με άλλους φίλους που ήταν εκεί, συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν η μόνη... <br /> 2) Οι εκνευριστικοί μέχρι αηδίας Αμερικανοί τουρίστες που είχαν έρθει να δουν τη συναυλία και σχολίαζαν με τον πιο χυδαίο τρόπο ότι έβλεπαν μπροστά τους. Τέτοιους τουρίστες να τους χέσω... <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAtq2kYny1I/AAAAAAAAAtc/oIN0CZyphbo/s1600/rufus7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAtq2kYny1I/AAAAAAAAAtc/oIN0CZyphbo/s320/rufus7.jpg" /></a></div> Οι τουρίστες<br /> <b><br /></b><br /> <b>Αντί επιλόγου:</b><br /> Το πιο ωραίο δώρο σε αυτή τη συναυλία ήταν η αφίσα που φιλοτέχνησε και μας χάρισε σε όλους όσους πρόλαβαν ο <b>Τάσος Παπαϊωάννου</b>, ο Οne Man Show, ο άνθρωπος πίσω από την <a href="http://www.gigantobooks.gr/">Giganto Books,</a> ο οποίος ένα χρόνο πριν είχε φτιάξει και την αφίσα που μοίραζε μετά τη συναυλία των Silversun Pickups! :)))&nbsp; <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAtrXAIW-hI/AAAAAAAAAtk/JgzT7dG_34s/s1600/rufus1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAtrXAIW-hI/AAAAAAAAAtk/JgzT7dG_34s/s400/rufus1.jpg" width="300" /></a></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5944100508280188454?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-12854169959669649332010-06-05T14:30:00.002+03:002010-06-05T14:57:42.912+03:00<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAoua5geweI/AAAAAAAAAs0/04sNQcjGpxE/s1600/photo%28166%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAoua5geweI/AAAAAAAAAs0/04sNQcjGpxE/s400/photo%28166%29.jpg" width="300" /></a></div> <ul> <li>έπεράσαμε όμορφα και τούτη τη βραδιά.... (παιδικό τραγουδάκι αγνώστου προελεύσεως που θυμάμαι να τραγουδάμε στο μπαλέτο πριν κάτι αιώνες, στο τέλος του μαθήματος.)</li> <li>Τέλειωσε η πρώτη μέρα του Synch με απώλειες. Λιγότερος κόσμος σε σχέση με άλλες χρονιές, φτωχότερο πρόγραμμα, και όπως αναφέρει χαρακτηριστικά και η <a href="http://www.akouauto.gr/2010/06/peaches-live-review-synch-festival-day.html">Άκου αυτό</a>, όλοι όσοι βρέθηκαν χθες το βράδυ στην Τεχνόπολη ήταν είτε άντρες με μούσια/μουστάκια/κοκκάλινα γυαλιά είτε τύπισσες που φόρεσαν ό,τι vintage wear βρήκαν στην ντουλάπα της γιαγιάς τους (το vintage wear είναι ένα άλλο θέμα που θα σχολιάσουμε στο άλλο blog, μια άλλη φορά, που δεν θα αισθάνομαι τόσο κομμάτια).</li> <li>Να ξεκινήσουμε λοιπόν από το γεγονός, ότι είμαι μια γριά 33άρα που μάλλον το έχει χάσει από τις πολλές συναυλίες που έχει δει στην ζωή της (από τα 15 στο κουρμπέτι) και πλέον δεν μου κάνει τίποτα αίσθηση. Ο Gropper (aka Get Well Soon) ήταν το μοναδικό live που ήθελα να δώ, και ήταν απλώς ok. Καλό, αλλά ok... Μήπως ένας κλειστός χώρος μέσα στο καταχείμωνο θα τους ταίριαζε καλύτερα; Μήπως; Αλλά όπως είπε κι ένας φίλος χθες "θα γίνουν greece's sweethearts και στάνταρ θα πάρουν σύνταξη εδώ". Όπερ μεθερμηνευόμενον, τρέμε Μolko, ο Gropper ετοιμάζεται να σου φάει τον θρόνο!&nbsp;</li> <li>Η Peaches ήταν καλή. Μουρλή, τρελή, που έφερε τα πάνω κάτω και μεταξύ μας ήταν και η πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό που είδα τον κόσμο να χορεύει και να διασκεδάζει πραγματικά το live. Οπότε τη δουλειά της την έκανε μια χαρά η κοπελιά που ήρθε, πάτησε πάνω στο κοινό της (κυριολεκτικά), πέταξε αμίμητες ατάκες του τύπου "<i>Cause if Jesus walks on water, Peaches walks on you" και "Don't drop me Athens! Cause if you do, it will be the first time ever, and you will feel ashamed not only for your city, but for your country! C'mon! <b>Greece has enough to be ashamed of already</b>!", </i>άλλαζε κορμάκια σε χρόνο τύπου Flash και μας φώτιζε με το λάμπάκι που είχε στο βρακί της!</li> <li>Στον Μatt Elliott να πω τη μαύρη μου αλήθεια εγώ κοιμήθηκα. Καταλάβαινα πότε άλλαζε κομμάτι επειδή με ξυπνούσαν τα μανιασμένα χειροκτροτήματα. Μάλλον πρέπει να ήταν καλός γιατί εγώ έχασα επαφή με το αντικείμενο δύο κομμάτια αφού είχε ξεκινήσει όταν τυπάς θεούλης σηκώθηκε την ώρα που ο Εlliott έπαιζε και φώναξε "Matt Elliott, excuse me Matt Elliott, the spotlight there (ο προβολέας που έπεφτε όντως πάνω στα μάτια μας, αλλά κανέναν άλλο δεν ενόχλησε, ούτε εμένα που κοιμόμουν), must close down, we can not hear or see". Και μετά το auditorium γαμήθηκε στα γέλια, ο Matt Elliott είπε κάτι που δεν κατάλαβα - γιατί μέσα σ'όλα είμαι και κουφή - και το live εεεε ο ύπνος μου εννοώ συνεχίστηκε κανονικά.</li> <li>Ο Lolek ήταν αρκετά καλός. Ήταν ας πούμε διαφορετικός από άλλες φορές που τον έχω δει και τον έχω δει αρκετές, believe me! :)&nbsp;</li> <li>Και γύρω στις 2.30 τρεις παρά εγώ ένοιωσα να παραδίδω πνέυμα (το power nap μου στον Elliott δεν είχε καταφέρει και πολλά τελικά), πεινούσα και σαν τρελή και βρεθήκαμε να τρώμε σουβλάκια στο Κολωνάκι...</li> <li>Ένας άλλος κόσμος πραγματικά... Είχα καιρό να πάω προς τα εκεί. Εμείς στο τραπέζι μας συζητούσαμε για τη Γάζα και τα σκηνικά με τα πλοία, τους θανάτους και τη Χαμάς, την "απεργία" στον Skai και την πιθανότητα να μην έχουμε δουλειά σε λίγο καιρό και τέσσερις τύπισσες απέναντι ακριβώς, με τα λευκά σορτσάκια τους, τα λούρεξ (και very in right now - my ass) φορεματάκια τους, τα Hilfiger wedges τους και το μαλλί κομμωτηρίου ασορτί χρώμα με το χρυσαφί μπλουζάκι τους και το χρυσό τεράστιο ρολόι τους χαχάνιζαν (και δικαίωμά τους) με ό,τι έβλεπαν. Ακόμα και με το πρεζόνι που ήρθε και μας ζήτησει (με περισσή ευγένεια μπορώ να πω) χρήματα, το οποίο κοίταξαν με ύφος "τί θέλει αυτός εδώ και μας χαλάει την εικόνα"... Άλλος κόσμος σου λέω. Μπορεί και να κάνω λάθος, αλλά η εντύπωση που μου έμεινε ήταν αυτή και μάλλον δύσκολα θα άλλαξει...</li> <li>Τέλος πάντων, πάει κι αυτή η μέρα... Σήμερα προβλέπεται ή Synch πάλι ή Rufus ή τίποτα γιατί βλέπεις πως είναι έξω ο καιρός. Και μεταξύ μας, προτιμώ το τελευταίο, γιατί όπως είπαμε είμαι μια γριά 33άρα, που δεν το αντέχει πλέον το ξενύχτι, δεν αντέχει να βλέπει παντού τις ίδιες φάτσες, δεν αντέχει τις άνευ λόγου εξόδους και προτιμά (so 60 year's old of you) να μένει μέσα με καλή παρέα, φαγητό και meaningful λιώσιμο ακούγοντας τα 78άρια του Αττίκ. Και μέσα σε όλα αυτά θέλω να αναφέρω (για να καταλάβεις πόσο γριά αισθάνομαι) ότι εγώ κουράζομαι και είμαι ακόμα τριαντακάτι και η γιαγιά μου που είναι 95 απλώνει ακόμα μόνη της φύλλο για πίτες! Enough said... </li> </ul> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-1285416995966964933?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-28810894824455352882010-06-04T09:50:00.000+03:002010-06-04T09:50:37.909+03:00<object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mumG3p3mb68&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/mumG3p3mb68&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><br /> <br /> <br /> <br /> Tonight@Synch. :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2881089482445535288?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-902561675929264282010-06-01T22:51:00.001+03:002010-06-01T22:59:29.021+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAVklVLT07I/AAAAAAAAApE/uTCzcwHM1DE/s1600/cayetano.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAVklVLT07I/AAAAAAAAApE/uTCzcwHM1DE/s400/cayetano.jpg" width="312" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <b>Λίγο πριν εμφανιστεί στο Synch (που ξεκινάει την Παρασκευή), ο Γιώργος Μπρατάνης (aka Cayetano) μιλάει για την επερχόμενη δου­­λειά του, τη δισκογραφική του Sala Sonora, το Synch αλλά και το Reworks.</b></div> <br /> <br /> <ul> <li><b>Από τη Sala Sonora στην Εtage Noir Recordings. Πώς έγινε αυτή η μετάβαση;</b> Η Sala Sonora ήταν ένα δικό μου δημιούργημα, για να στεγάσω τις ιδέες μου δίχως άγχος και προσπαθώντας να αποφύγω κάθε έκπτωση στη μουσική μου, που ίσως μου ζητούσε κάποια άλλη εται­ρεί­α. Όταν όμως η πρόταση από την Etage Noir ήρ­θε, και μάλιστα με τη βεβαίωση ότι είμαι απόλυτα ελεύθερος να δημιουργήσω, η μετάβαση φαινόταν μονό­δρο­μος. Έτσι κι αλλιώς, πά­ντα είναι καλό να έχεις επιλογές και, όταν αυτές σου παρουσιάζονται, πρέπει να τις εκμεταλλεύε­σαι. Αυτό σημαίνει ότι οι επό­μενες δουλειές μου μπορεί να φιλοξενηθούν και από άλλες εταιρείες. Το θέμα εί­ναι να προχωράμε μπροστά και, εφόσον δεν με δεσμεύει τίποτα, προσπαθώ να βλέπω τα πράγματα πιο ξεκάθαρα.</li> </ul> <br /> <ul> <li><b>Γιατί έκλεισε η Sala Sonora;</b> Όσο καλύτερα πήγαινε το άλμπουμ «Focused» τόσο με­γαλύτερες ήταν οι απαι­τή­σεις αλλά και οι υποχρε­ώ­σεις... Έφτασα σε σημείο που για έναν χρόνο μεταμορφώ­θη­κα σε λογιστή και δικηγό­ρο, παραμερί­ζοντας τελείως το μουσικό κομμάτι που ή­ταν και το βασικό αντικείμε­νο. Με την πρόταση της Etage Noir κατάλαβα ότι είχα χάσει την ουσία και ότι τελικά το επιχειρηματικό στοιχείο είναι κάτι που λείπει από εμένα. Αποφάσι­σα λοιπόν να την κλείσω. </li> </ul> <ul> <li><b>Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με τη μουσική;</b> Δεν νομίζω ότι ήταν θέμα απόφασης... Απλώς συνέβη. Από τα 7 μου χρόνια υπήρξα μέλος μιας φιλαρμονικής και στα 10 μου ήξερα πια ότι αυτό που θέλω να κάνω εί­ναι μόνο μουσική. Σίγουρα βοήθησαν όμως και τα ακούσματα από το σπίτι. Έχω την εντύπωση πως γεννήθηκα με το «Dark side of the moon» στ’ αυτιά μου.</li> </ul> <br /> <ul> <li><b>Χαρακτήρισε τη μουσική σου με πέντε λέξεις...</b> Αισιόδοξη, ατμοσφαιρική, προσωπική, βιωματική, υπόγεια.&nbsp;</li> </ul> <ul> <li><b>Πέρυσι στο Reworks Festival παρουσιάστηκαν προβλήματα και παράπονα κατά τη διάρκεια της εμφάνισής σας. Τι ακριβώς συνέβη; </b>Σε κάθε μεγάλη διοργάνωση το ρίσκο είναι ιδιαίτερα υψηλό. Πολλές φορές όσο προσεκτικός και αν είσαι και με την καλύτερη διάθεση -που τα παιδιά του Reworks και στα δύο παίρνουν άριστα- υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που αν στραβώσουν, η κατάσταση ξεφεύγει εύκολα απο τον έλεγχο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, τα παράπονα υπήρξαν διότι ο παράγοντας που τουλάχιστον εμάς μας εμπόδισε ήταν αρκετά απλός. Μια βροχή! Είμαι όμως της άποψης ότι "ουδέν κακό αμιγές καλού". Θεωρώ πως το επόμενο Reworks, μετά απο τα μαθήματα που πήραν, θα είναι το καλύτερο που έχει γίνει.</li> </ul> <b></b><br /> <ul> <li> </li> </ul> <br /> <ul> <li><b>Το Σαββατοκύριακο σε περιμένουμε στην Αθήνα για το Synch. Τι θα ακούσουμε;</b> Θα παρουσιάσω κομμάτια από τους 3 τελευταίους δί­σκους, συμπεριλαμβα­νομέ­νου του δίσκου που κάνα­με με τον Loopa Scava, καθώς και κάποια καινούργια. Η διαφορά με την προηγού­με­νη εμφάνισή μου στο Synch το 2007 θα είναι ότι θα τα πα­ρουσιάσουμε ως Sound­system και όχι με τη 10μελή μπά­ντα όπως τότε. Μαζί με τον Dj Booker θα ρεμιξάρου­με σε πραγματικό χρόνο τα κομμάτα. Live electronics θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κάποιος.</li> </ul> <ul> <li><b>Και δισκογραφικά μετά το «Big fall» τι να περιμένουμε;</b> Είναι ήδη έτοιμο το επόμενο άλμπουμ. Θα έχει τίτλο «The better man» και, αν όλα πάνε καλά, θα κυκλοφορήσει το ερ­χόμενο φθινό­πωρο. Πραγματικά το θεωρώ το πιο ολοκληρωμένο και ώριμο έρ­γο που έχω κάνει μέχρι τώ­ρα. Ελπίζω ότι θα αρέσει και σε εσάς!</li> </ul> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-90256167592926428?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-56948284604712626822010-06-01T10:29:00.001+03:002010-06-01T10:31:37.511+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAS0bZnBZYI/AAAAAAAAAoc/1SSk6-8yW9o/s1600/photo%28102%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/TAS0bZnBZYI/AAAAAAAAAoc/1SSk6-8yW9o/s400/photo%28102%29.jpg" width="300" /></a></div> <br /> <ul> <li>Τα έκλεισε τα δέκα του χρονάκια το Primavera! Άντε να τα χιλιάσει και να έχει καλύτερο lineup του χρόνου, γιατί το φετινό εμένα τελικά με άφησε ολίγον αδιάφορη. Από εκεί που άλλες χρονιές έβλεπα πάνω-κάτω γύρω στα 30 live μέσα στο τριήμερο, φέτος να είδα 10 και από αυτά να μου άρεσαν τελικά τα 5. Το show το Pet Shop Boys ήταν απλώς καταπληκτικό και παρά το γεγονός ότι ήταν η τέταρτη φορά που τους έβλεπα, πραγματικά με άφησαν με την καλύτερη εντύπωση. Το show ήταν ακριβώς το ίδιο με αυτό που παρουσίασαν στην Αθήνα τον περασμένο Νοέμβριο, αλλά είχε αυτό το κάτιτις παραπάνω.&nbsp;</li> </ul> <ul> <li>Η έκπληξη ήταν το live των <a href="http://www.myspace.com/beak2009">Beak&gt;</a> στην ΑΤP (από όπου και η φωτογραφία), οι Wilco έδωσαν ρέστα, οι Pavement γέμισαν την San Miguel, ενώ (ο θεός δηλαδή) οι Pixies συγκέντρωσαν το μεγαλύτερο κοινό στο Primavera ΕVER!!!&nbsp;</li> </ul> <ul> <li>Κάποια live (Florence and the Machine, Broken Social Scene) ή δεν κατάφερα να τα δω για διάφορους λόγους ή από τον κόσμο δεν κατάφερα να φτάσω ποτέ στην σκηνή που έπαιζαν (Beach House).&nbsp; :( </li> </ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5694828460471262682?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-85166270664564246942010-05-18T16:50:00.000+03:002010-05-18T16:50:20.974+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S_Kahc0bdPI/AAAAAAAAAhY/uQrb_LQQTjQ/s1600/VLS2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S_Kahc0bdPI/AAAAAAAAAhY/uQrb_LQQTjQ/s400/VLS2.jpg" width="400" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: x-small;">&nbsp;<i> H φωτογραφία είναι της Μαρίλη Τοπούζογλου</i></span></div> <br /> <br /> <br /> Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από το προηγούμενο <a href="http://girlinbubbleland.blogspot.com/2010/03/voyage-limpid-sound.html">post</a> για τους VLS. Και να που το δεύτερό τους άλμπουμ κυκλοφορεί και "τα σπάει" (για να κάνω quote μια ψυχή που χρησιμοποιεί την φράση συνέχεια, σε σημείο που θες να την χτυπήσεις. Την ψύχή! :p ). Χθες μιλήσαμε (διαδυκτιακά) με τον Σέργιο Βούδρη και να τι είπε! Enjoy!<br /> <b>&nbsp;</b><br /> <b>Οι VLS δεν είναι καινούργια μπά­ντα. Όσοι τους γνωρίζουν ξέρουν ότι υπάρχει κάπου εκεί έξω ένα ντεμπούτο άλμπουμ, που πλέον θεωρείται συλλεκτικό στους κύκλους της ψυχεδελικής ποπ. Δέκα χρόνια μετά το «Εlectro­nically enhanced dream», o Σέργιος Βούδρης, ιθύνους νους των VLS, επιστρέφει με το «The Voyage Limpid Sound are happy» (Αrchangel Music).</b><br /> <br /> <ul> <li><b> </b> <b>Kατ’ αρχάς να το ξεκαθαρίσουμε: Πόσα άτομα είστε και πόσα χρόνια μετράτε ως μπάντα;</b> To όνομα The Voyage Limpid Sound χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να αποκρύψω τα προσωπικά μου στοιχεία από το εξώφυλλο του πρώ­του μου άλμπουμ «Electronically enhanced dream» εν έτει 2000. Έπειτα από οκτώ χρόνια «επανδρωθήκαμε» με άλλους τέσσερις και αρχί­σαμε να δουλεύουμε το «The Voyage Limpid Sound are happy». Βέβαια στα live πού και πού φέρνουμε και καμιά 15αριά φίλους για χορωδία. Ίσως και παρα­πάνω.&nbsp;</li> <li> <b>Το «The Voyage Limpid Sound are happy» δεν είναι το πρώτο σου άλμπουμ, είναι όμως το πρώτο που γίνεται ευρέως γνωστό. Τι είχε προηγηθεί του «...are happy» και πόσο διαφέρουν οι δύο δουλειές;</b> Μεταξύ 2000 και 2008 ηχο­γράφησα μόνος 5 άλ­μπουμ, αλλά κανένα δεν έτυχε κυ­κλο­φορίας. Αν συμπεριλά­βεις και αυτά τα άλμπουμ στην πορεία, το «... are hap­py» προκύπτει πολύ φυ­σικά. Όχι όμως γραμμικά, αλ­λά με μια κυκλική αίσ­θηση. Όταν έγραφα το «Electronicaly enhanced dream» έπασχα από τον ίδιο ποπ πυρετό που επανέ­καμψε στο «... are happy». Ίσως να δια­φέρουν ελαφρώς, λόγω του ψυχεδε­λικού περιτυλί­γμα­τος του πρώτου. Στο μεταξύ, πέρασα διάφορες μουσικές ασθέ­νειες με απο­τυ­χία ανοσίας. <b>&nbsp;</b></li> <li><b>Περιέγραψε με 5 λέξεις τον ήχο σας...</b> Ευμετάβλητη μελωδική ποπ, αποκρύπτουσα στίχους (προς το παρόν τουλάχιστον). <b>&nbsp;</b></li> <li><b>Ποιοι πέντε δίσκοι σε ώθησαν να ασχοληθείς με τη μουσική;</b> • Σουίτα του Καρυοθραύστη - Π.Ι. Τσαϊκόφσκι • 20 Golden Number Ones - Various Artists • Βρόμικο Ψωμί - Διονύσης Σαββόπουλος • Music for 18 Musicians - Steve Reich • The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars - D. Bowie <b>&nbsp;</b></li> <li><b>Ποιο θα ήταν το ιδανικό live;</b> Σε έναν μικρό κλειστό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο από εμάς, ώστε να συμβάλλει στην αισθητική και συν­αισθηματική επιβολή του ποιού μας. <b>&nbsp;</b></li> <li><b>Αλήθεια, θα κάνετε άλλα δέκα χρόνια να βγάλετε άλμπουμ; </b> Ελπίζουμε πως όχι. Οι λόγοι που καθυστερήσαμε να κυκλοφορήσουμε κάποιο από τα άλμπουμ μας ήταν συγκυριακοί. Σκοπός μας είναι να­ βγαίνει τουλάχιστον ένα άλμπουμ τον χρόνο. <b>&nbsp;</b></li> </ul> <b>&nbsp;</b><br /><b>&nbsp;</b><br /><b>Αντί επιλόγου</b><br /> Πρέπει να τους δεις live... ...για να μπεις στο νόημα της μουσικής τους. Τον Μάρτιο που μας πέρασε άνοιξαν τη συναυλία των Fiery Furnaces στο «An» και ήταν, νομίζω, η πρώτη φο­ρά, ή τουλά­χιστον μια από τις πολύ λίγες φορές, που το (ελληνικό) κοινό έδινε σημασία στο support. Κα­μιά 15α­ριά άτομα επί σκηνής, τα περισσό­τε­ρα από αυτά χορωδία, κι ο κόσμος από κάτω να διερωτάται ποιοι είναι αυ­τοί, όσο τους παρακολο­υ­θού­σε (τολμώ να πω) εκστασιασ­μέ­νος. Το «... are happy» είναι από τους δίσκους που αξίξει να έχεις στη δισκοθήκη σου. Εγώ κόλλησα εξαρχής με το «Τhe constant archaeologist», αν και τα υπόλοι­πα 13 κομμάτια είναι εξίσου ενδιαφέροντα. Αν μη τι άλλο, σε ωθούν να κάνεις μια βουτιά στο ένδοξο μουσικό παρελθόν, με ποπ μελωδίες σαφώς επηρεασμένες από Beatles. Αγόρα­σέ το τώρα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8516627066456424694?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-91163981529227833532010-05-07T10:22:00.002+03:002010-05-07T10:30:38.636+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S-O-53bAKcI/AAAAAAAAAeY/nvnwLV8gpkQ/s1600/matt+elliott+05+%28c%29+victor+malkievic-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S-O-53bAKcI/AAAAAAAAAeY/nvnwLV8gpkQ/s400/matt+elliott+05+%28c%29+victor+malkievic-1.jpg" width="400" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: x-small;"><i>&nbsp;photo: Victor Malkievic sent by Synch's press center.</i></span></div> <br /> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;">A few days ago I did an interview with Matt Elliott, who will be coming to Athens for the <a href="http://www.synch.gr/index_new.php?lang=2&amp;cid=1">Synch Festival</a> which will be taking place on the 4th and 5th of June @ Technopolis.</span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><br /></span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;">So here's what he said...</span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><br /></span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: left;"> <span style="font-size: small;">&nbsp;</span><span style="color: black; font-size: small;"> </span><meta content="" name="Title"></meta> <meta content="" name="Keywords"></meta> <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta> <meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta> <meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta> <meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta> <style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Times New Roman"; panose-1:0 2 2 6 3 5 4 5 2 3; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:50331648 0 0 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:none; mso-hyphenate:none; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman";} table.MsoNormalTable {mso-style-parent:""; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.0pt 841.85pt; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><span style="font-size: small;"> &nbsp;</span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: left;"> <span style="font-size: small;"><b>The last time you were in Greece it was for the Yiann Tiersen concerts. In June you will be in Athens for the Synch Festival. How do you see the greek audience? Do you get any feedback from Greeks for you work? Do you feel any kind of connection?&nbsp;</b></span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;">Well, fortunately I have many Greek fans and I am <i><b>always happy to play in Greece</b></i>, the last time i played Athens as Matt Elliott it was a wonderful night. I get good feedback from the Greeks that i talk with. <o:p></o:p></span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><br /></span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><b>Do you believe that the greek economic crisis will affect your concerts? </b></span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;">Well of course it’s harder for people to go out, and it’s hard for many of my friends over there. I’m not sure if and how it will affect my concerts but that is not as important as how the Greek people will react. <i><b>I think in many ways Greeks are ahead of Europe and it’s my hope that Greece will find a way to get out of this trap set by international institutions such as the IMF and blundered into by Greece’s corrupt politicians. My hope is that the Greek people will be the first to say enough!</b></i></span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <br /></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><b>In your songs one can find political messages. Do you believe that music can make a difference in this world? Can it make a change happen?</b></span><span style="color: red; font-size: small;">&nbsp;</span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;">I’m not sure, it’s hard to tell. I’m not sure that anyone's mind has been changed by a song but perhaps exactly that has happened countless times. The main reason i inject some politics into my songs is basically to say to the listener “<i><b>you are not alone in thinking that this system is fucked and is fucking us and is regressive to the point that it is holding back human progression. That most if not all of our leaders are psychotic and need help but not power and wealth, you are not alone in thinking this.”</b></i><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="font-family: Verdana,sans-serif; margin-left: 0.25in;"> <span style="font-size: small;"><br /></span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><br /></span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><b>As Third Eye Foundation you wrote electronic music, while as Matt Elliott we find you in more dark folk melodies and tunes. Which of the two do you prefer the most?</b></span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;">I enjoy both (if enjoy is the right word) i prefer playing live as Matt Elliott because it´s direct, it´s impossible to play a 3ef tune live from scratch there’s simply too much so all you can do is add details whereas with Matt Elliott i sing and play everything. Recording 3ef is much more intense, I really enjoyed recording Howling Songs and so far I’m enjoying the next Matt Elliott.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><b>Which means that you are in the studio?</b></span></div> <div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;">There will be a new Third Eye Foundation towards the end of the year and a Matt Elliott album hopefully early next year. I’ve already started it so we’ll see how it goes.&nbsp;</span></div> <div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><o:p>Check <a href="http://www.synch.gr/index_new.php?lang=2&amp;cid=9">here</a> for tickets.</o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;"><o:p>Cheers! </o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="font-family: Verdana,sans-serif; margin-left: 0.25in;"> <span style="font-size: small;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="font-family: Verdana,sans-serif; margin-left: 0.25in;"> <span style="font-size: small;"><br /></span></div> <div style="font-family: Verdana,sans-serif;"> <span style="font-size: small;">&nbsp; </span></div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-9116398152922783353?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-12493369434604532992010-05-06T11:24:00.000+03:002010-05-06T11:24:55.801+03:00"Ποιά κόρη μου; Αυτή που σπούδαζα τόσα χρόνια και πλήρωνα τόσα που αν τα μάζευα όλα μαζί θα έπαιρνα ακριβό αυτοκίνητο; Αυτή που τόσα χρόνια δεν κουνιόταν από τον καναπέ της; Ναι, αυτή. Που σε λιγοστές πορείες είχε κατέβει πριν;" Ναι, αυτή. Για να σου δώσω να καταλάβεις τι κόσμος είχε κατέβει χθες στην πορεία. Όλοι. ΟΛΟΙ! Φοιτητές, μαθητές, εργαζόμενοι των 700 (πλέον 500) ευρώ ή και των 1.500 ευρώ, πιο μεγάλοι, δημόσιοι υπάλληλοι, ιδιωτικοί υπάλληλοι, μεγάλοι άνθρωποι. Και ξέρεις τι μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση; Μια ηλικιωμένη κυρία, γύρω στα 70, που κατέβηκε στην Ομόνοια μαζί με τον σύζυτό της, που γύρισε και μας έπιασε και μας είπε "Εμάς τους γέρους μας ωθούν να πεθάνουμε στην ψάθα. Εσείς πρέπει να δείτε τι θα κάνετε και να παλέψετε για να ζήσετε αξιοπρεπώς". ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ!!! Τα χημικά, τα δακρυγόνα και οι τέσσερις θάνατοι προσωπικά δεν θα με φοβήσουν για να μην ξανακατέβω σε άλλες πορείες. Ελπίζω να μην φοβήσουν και άλλους. Η αλήθεια είναι ότι όταν βλέπεις τον τύπο με το καλλυμένο πρόσωπο, τα γάντια και το καδρόνι στο χέρι να περνά από δίπλα σου και να σπάει με όλο του το μίσος βιτρίνες καταστημάτων, φοβάσαι για τη ζωή σου. Φοβάσαι για τη ζωή σου κι όταν δεν μπορείς από τα χημικά να πάρεις ανάσα και τα μάτια σου τσούζουν και δεν μπορείς να δεις μπροστά σου. Φοβάσαι όμως περισσότερο όταν δεν ξέρεις τι θα έχεις να αντιμετωπίσεις μέσα στους επόμενους μήνες: ανεργία, να σε παίρνουν οι τράπεζες και να σου ζητάνε τα χρωστούμενα, να φοβάσαι μην σου πάρουν σπίτι ή αυτοκίνητο, να μην μπορείς όχι να ζήσεις αξιοπρεπώς, να ζήσεις απλώς; Δεν θα μπω καν στη διαδικασία συζήτησης περί προβοκάτσιας, πολιτικών παρατάξεων, αναρχικών, κουκουλοφόρων και μπάτσων. Ο καθένας έχει την άποψή του και την υποστηρίζει. Το μόνο που ελπίζω είναι να μην φοβηθούμε να παλέψουμε για μια αξιοπρεπή ζωή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-1249336943460453299?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-22510080100198454482010-05-04T22:42:00.000+03:002010-05-04T22:42:07.327+03:00Monsieur Minimal - Pasta Flora! <object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8WKIsq8dcII&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/8WKIsq8dcII&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2251008010019845448?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-26522063516753423772010-05-03T19:06:00.002+03:002010-05-03T19:14:29.939+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S970UUiuQbI/AAAAAAAAAdY/5COozk-NihE/s1600/l_4e62cdb7e1384ea2893cf28e16e5444e.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S970UUiuQbI/AAAAAAAAAdY/5COozk-NihE/s400/l_4e62cdb7e1384ea2893cf28e16e5444e.jpg" width="400" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <i><span id="ctl00_ctl00_ctl00_cpMain_cpMain_ViewImageControl_ucImageView_lblCaption">FWL Studios, Leipzig - 20/2/2010 - photo by Theo (προς αποφυγή παρεξηγήσεων η φωτογραφία είναι από το myspace της Μόνικα, http://www.myspace.com/monikarides)</span></i> </div> <ul> <li>Πανικός σε twitter και blogs με τη <b>Μόνικα</b> και μεταξύ μας δικαίως. Πριν καλά καλά βγει στα δισκοπωλεία το δεύτερο άλμπουμ της (<b>EXIT</b>) η νεαρά εκπλήσσει και πάλι. Μπες στο www.myspace.com/archangelmusicgr και άκουσε (αν δεν το έχεις ήδη κάνει) τέσσερα από τα κομμάτια που προορίζονται για το EXIT. <b> Respect</b>.&nbsp;</li> <li>Άκου το <b>Yes I do</b>.&nbsp;</li> <li>Άκου και τα υπόλοιπα, αλλά το Yes I do είναι <b>κα-τα-πλη-κτι-κό. </b></li> </ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2652206351675342377?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-5932471158824932942010-04-29T15:38:00.001+03:002010-05-03T19:12:10.567+03:00<ul> <li>Πόσες φορές έχεις περάσει μπροστά από τη βιτρίνα ενός pet shop και κοιτάς τα κουτάβια; Δεν είναι γλύκες, ε;&nbsp;</li> <li>Πόσες φορές έχεις λυπηθεί για το αδέσποτο που είδες να το χτυπάει αυτοκίνητο;&nbsp;</li> <li>Την ημέρα που θα αποφασίσεις να πάρεις σκύλο (ή γάτα) πήγαινε σε ένα καταφύγειο ζώων. Όχι σε pet shop.&nbsp;</li> <li>Αφού έχεις σκεφτεί καλά και <b>σοβαρά</b> τις <b>ευθύνες</b> και τις <b>περιπέτειες</b> που σε περιμένουν στη γωνία με την απόκτηση ενός χνουδωτού μπελά (και μιλάω εκ πείρας), πήγαινε σε ένα καταφύγειο και πάρε στο σπίτι το <b>διαλεγμένο</b> σου. Θα σου χρωστάει <b>αιώνια</b> ευγνωμοσύνη. <b>Θα σε κοιτάει στα μάτια μέχρι να τα κλείσει για πάντα</b>.</li> </ul> xx<br /> <br /> <br /> <object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.adespoto.tv/player/jwplayer.swf"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <embed src="http://www.adespoto.tv/player/jwplayer.swf"width="480" height="295" type="application/x-shockwave-flash"pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" flashvars="file=http://www.adespoto.tv/files/videos/186135612.flv&amp;&amp;link=http://www.adespoto.tv/watch_video.php?v=4d8452b79fe5c8f&amp;linktarget=_blank&amp;displayclick=link&amp;image=http://www.adespoto.tv/files/thumbs/186135612-big.jpg&amp;logo=http://www.adespoto.tv/player/player_logo.png&amp;lightcolor=0xCC0000&amp;plugins=viral-2&amp;viral.onpause=false&amp;viral.fgcolor=0xFFFFFF&amp;viral.bgcolor=0x33333&amp;viral.functions=embed&amp;usefullscreen=true" allowfullscreen="true" width="480"height="385"/></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-593247115882493294?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-85599217140713172342010-04-29T09:31:00.004+03:002010-05-03T19:12:24.281+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9koaNN_MVI/AAAAAAAAAcg/boepMuTVVEs/s1600/interpol01l.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9koaNN_MVI/AAAAAAAAAcg/boepMuTVVEs/s400/interpol01l.jpg" width="392" /></a></div> <br /> <br /> Μπες στο www.interpolnyc.com<br /> και κατέβασε το πακετάκι του Lights.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> Γιατί η καλή μέρα από το πρώτο mail φαίνεται.<br /> Προπομπός του νέου άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει;<br /> <br /> <br /> <object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/VakqM_mJMqY&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/VakqM_mJMqY&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8559921714071317234?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-53996433049512841202010-04-28T20:22:00.001+03:002010-04-28T23:16:26.274+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9hukN5KfwI/AAAAAAAAAcc/ZDZd-a-vcr4/s1600/tangosmall.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9hukN5KfwI/AAAAAAAAAcc/ZDZd-a-vcr4/s400/tangosmall.jpg" width="400" /></a></div> <br /> <ul> <li><b>Τango with Lions</b> η αλλιώς η <b>Κat </b>από τους My Wet Calvin πριν από τέσσερις μείνουν δύο. Μπες τώρα στο <b><a href="http://www.myspace.com/kaschialoveslions">myspace</a></b> τους και άκουσε έξι κομμάτια τους. Περίμενε λίγο καιρό και θα κυκλοφορήσει από την<b> Inner Ear</b> και το debut album τους. Αν δεν μπορείς&nbsp; να περιμένεις πήγαινε την <b>Παρασκευή</b> αυτή στον <b>Ιανό</b> όπου μαζί με την θερεμινίστρια May Roosevelt παίζουν στο πλαίσιο του Πρώτου Ήχου που διοργανώνει η Athens Voice. Αν δεν τους <b>ερωτευτείς</b> με το πρώτο άκουσμα να μην με λένε όπως με λένε. Κι είχα τόσο καιρό να ακούσω κάτι τόσο όμορφο. Ακόμα εδώ είσαι; xx</li> </ul> <br /> <object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/EGedpazA36w&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/EGedpazA36w&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5399643304951284120?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-85825386786684468242010-04-26T09:21:00.003+03:002010-04-26T10:03:27.986+03:00Χθες στην Τεχνόπολη, το πρώτο φεστιβάλ του καλοκαιριού κι ας είναι ακόμα Απρίλιος. Οι Chicks on Speed ήταν όντως on speed! Άξιζε όμως τον κόπο η βόλτα! Αρκετός κόσμος και μια έκθεση με σανίδες του skateboard που έγιναν ο καμβάς Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών. Οι καλύτερες που είδα ήταν αυτές!<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwMx4060I/AAAAAAAAAZU/MANsdd8KEcY/s1600/photo%2846%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwMx4060I/AAAAAAAAAZU/MANsdd8KEcY/s400/photo%2846%29.jpg" width="300" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwR1HOI9I/AAAAAAAAAZc/zLN-KY36-UU/s1600/photo%2847%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwR1HOI9I/AAAAAAAAAZc/zLN-KY36-UU/s400/photo%2847%29.jpg" width="300" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwXBhJ4lI/AAAAAAAAAZk/3VpuHokcDz0/s1600/photo%2848%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwXBhJ4lI/AAAAAAAAAZk/3VpuHokcDz0/s400/photo%2848%29.jpg" width="300" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9Uwa7B0M8I/AAAAAAAAAZs/jT3YOEsFImI/s1600/photo%2849%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9Uwa7B0M8I/AAAAAAAAAZs/jT3YOEsFImI/s400/photo%2849%29.jpg" width="300" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwfybEFTI/AAAAAAAAAZ0/XRiaBKGLGMc/s1600/photo%2850%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwfybEFTI/AAAAAAAAAZ0/XRiaBKGLGMc/s400/photo%2850%29.jpg" width="300" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwlkwBlXI/AAAAAAAAAZ8/AWhK6V14TKY/s1600/photo%2851%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwlkwBlXI/AAAAAAAAAZ8/AWhK6V14TKY/s400/photo%2851%29.jpg" width="400" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9Uwqfu5UWI/AAAAAAAAAaE/XvNXxiBdeKg/s1600/photo%2852%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9Uwqfu5UWI/AAAAAAAAAaE/XvNXxiBdeKg/s400/photo%2852%29.jpg" width="400" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwvrLCLVI/AAAAAAAAAaM/LfZFXJ2UdfY/s1600/photo%2853%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9UwvrLCLVI/AAAAAAAAAaM/LfZFXJ2UdfY/s320/photo%2853%29.jpg" width="320" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9Uw1ZwKHkI/AAAAAAAAAaU/hsM-W-s9Cno/s1600/photo%2854%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9Uw1ZwKHkI/AAAAAAAAAaU/hsM-W-s9Cno/s400/photo%2854%29.jpg" width="300" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9Uw6Xqz3dI/AAAAAAAAAac/GPgy4-ga8P4/s1600/photo%2855%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9Uw6Xqz3dI/AAAAAAAAAac/GPgy4-ga8P4/s320/photo%2855%29.jpg" /></a></div> <br /> <a href="http://aleccarox.blogspot.com/">Alecca Rox</a> and <a href="http://stopthatsound.blogspot.com/">Stop that Sound</a> were there too, so check them out! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8582538678668446824?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-8033575479325723492010-04-23T10:45:00.001+03:002010-05-03T19:12:39.274+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9FOUvHwa7I/AAAAAAAAAZE/VfEZMNo8roY/s1600/quit-smoking-ashtray.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S9FOUvHwa7I/AAAAAAAAAZE/VfEZMNo8roY/s320/quit-smoking-ashtray.jpg" /></a></div> <br /> <br /> <ul> <li>Καφές και τασάκι πουθενά. 12 ώρες άκαπνη (συμπεριλαμβανομένων και των ωρών που κοιμόμουν) και πάμε για ιστορικό ρεκόρ. Εγώ και τα spread. Μόνο που τα spread δεν έχουν σύνδρομα στέρησης με αποτέλεσμα να έχω ήδη σφουγγαρίσει το μπαλκόνι, ποτίσει τα φυτά, καθαρίσει την τέντα (χωρίς λόγο), καθαρίσει τα κάγκελα (επίσης χωρίς λόγο), πλύνει κάλυμμα καναπέ (ξανά-μανά χωρίς λόγο) σκουπίσει το σπίτι, κάνει διάλειμμα για καφέ (κι άλλο), κι όλα αυτά μέσα σε μία ώρα... Jesus δλδ. Για να ξηγούμαστε, δεν ξέρω αν θα το κόψω. Αλλά από χθες που ξέμεινα από χαρτάκια δεν έχω βγει από το σπίτι για να πάρω. Και δεν προβλέπεται κιόλας. Τώρα, αν τελικά λυγίσω και την κάνω προς τα πάνω για να κλέψω κάνα τσιγάρο από τη μάνα μου κανείς δεν ξέρει και δεν υπόσχομαι και τίποτα. Το παρελθόν άλλωστε έχει δείξει ότι μια εβδομάδα το κρατάω και μετά το ξαναρχίζω. </li> </ul> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-803357547932572349?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-51200564374331438722010-04-19T10:16:00.005+03:002010-04-19T18:44:05.948+03:00<ul> <li>Είναι ιδέα μου ή κάτι πάει στραβά αυτές τις μέρες; Εκτός του ότι ο συνδυασμός σκόνης από την Αφρική - ηφαιστειακή τέφρα από την Ισλανδία έχουν καλύψει το σύμπαν (οκ, την Ευρώπη τουλάχιστον), συμπεριφέρονται όλοι κάπως; Πάρε το <b>ανθρώπινο</b> είδος: είμαι σίγουρη πως έχουν βάλει στοιχήματα μεταξύ τους ποιος μπορεί να σκοτώσει περισσότερους με το αυτοκίνητό του και να αυτοκτονήσει. <b>Τυχαίο παράδειγμα 1</b>: τύπος στην άνοδο της Κατεχάκη προς Καρέα (με μερσεντέ παρακαλώ) αποφασίζει μέσα στο χάσιμό του ότι είναι <b>ΠΑΡΑ</b> πολύ καλή ιδέα από την αριστερή λωρίδα να περάσει (από πάνω μου) στη μεσαία, μετά στην δεξιά και καλά για να φύγει προς Αττική Οδό και στα καπάκια να το μετανιώνει (χωρίς να κοιτάει αν έρχεται κανένας), να περνάει πάλι στη μεσαία και βουρ για νότια προάστια από την αριστερή. <b>Τυχαίο παράδειγμα 2</b>: τύπος με μηχανή αραγμένος στο πεζοδρόμιο (σ.σ. είχε κατέβει να πάρει τσιγάρα το παιδί από το περίπτερο), βάζει μπρος το μηχάνημα κι όποιον πάρει ο Χάρος, αφού ούτε κοιτάει ποιος έρχεται. Έλα όμως που ερχόταν και δίπλα από αυτόν που ερχόταν ήταν κι άλλη μηχανή; Οπότε τι κάνεις; <b>Πατάς τον μαλάκα και πας μέσα για ζωοκτονία</b> ή κάνεις ελαχίστως αριστερά και παίρνεις σβάρνα και τον έτερο μηχανοβιο; <b>Καταριέσαι</b> την μέρα που αποφάσισες να δώσεις για δίπλωμα (προ εκατονταετίας, τότε που δεν κυκοφορούσαν αυτοκίνητα), αναπολείς το παλιό σου αυτοκινητάκι, που όσες γρατζουνιές κι αν είχε εσύ το αγαπούσες και βρίζεις τώρα τον εαυτό σου που είχε προ διετίας τη φαεινή ιδέα να σκάσεις τα ωραία σου λεφτουδάκια να πάρεις καινούργιο, το οποίο σημειωτέον ακόμα να ξεχρεώσεις και μέσα σ'όλα με όλους τους μαλάκες που κυκλοφορούν το έχεις φεσώσει και με κάνα δυό χιλιάρικα ακόμα για να του φτιάξεις όλες τις ζημιές; </li> </ul> <ul> <li>Πάμε παρακάτω! <b>Ζωικό βασίλειο</b>: Περιστέρια και μισητές δεκαοχτούρες είναι πλέον σίγουρο ότι έχουν τάσεις αυτοκτονίας. Σκάνε πάνω σε παράθυρα κι επιτίθενται σε ανυποψίαστους περιπατητές. Είμαι πεπεισμένη ότι μαζεύονται όλα σε κάποιο πεύκο και παρακολουθούν στο <b>repeat</b> τα <b>Πουλιά</b> του <b>Χίτσκοκ,</b> παίρνοντας μαθήματα επίθεσης.&nbsp;</li> </ul> <ul> <li>Καλό θα ήταν να σε προειδοποιήσω αν δεν το έχει κάνει κάποιος άλλος ήδη να μην διαβάζεις εφημερίδες και να μην βλέπεις ειδήσεις, καθότι η <b>κατάθλιψη</b> είναι ένα βήμα μακριά. Εκτός από τα θέματα της "τρομοκρατίας" και φαλιμέντου δεν παίζει τίποτε άλλο. Sorry παίζει: <b>η πρεμιέρα της Βανδή στο Thalassa</b>.</li> </ul> <ul> <li>Στα δικά μας πάλι, κι ακόμα δεν έχω καταφέρει να δω το ντοκιμαντέρ για τους <b>Blur</b>, το οποίο παίζει να το έχω και κάνα δίμηνο, ενώ πήρε το αυτί μου το καινούργιο τους κομμάτι, που ταιριάζει γάντι στην περίσταση, λόγω τίτλου. <a href="http://www.youtube.com/watch?v=7mBJB3G0YFY">Εδώ</a>.&nbsp;&nbsp;</li> </ul> <ul> <li>Κατά τα άλλα, μετράω μέρες για <b>Βαρκελώνη</b> <a href="http://stripes-buttons.blogspot.com/">ράβοντας</a> ότι βρεθεί μπροστά μου, από παλιά ρούχα μέχρι καλύμματα για καναπέδες. Που θα πάει θα περάσουν οι μέρες και θα βρεθώ για τρίτη χρονιά στα στενά πίσω από την Las Ramblas να βολτάρω προς αναζήτηση αγοράς νέων και παλαιότερων CD.</li> </ul> <ul> <li>&nbsp;Από την άλλη, τίποτα από τα παραπάνω μπορεί να μην έχει σημασία (εκτός από την Βαρκελώνη), καθότι στην κατάστασή μου (ερωτοβαρεμένη και σε δημιουργικό οργασμό) θα αδιαφορήσω για τον μαλάκα με τη μερσεντέ και το περιστέρι ελεύθερο-σκοπευτή και θα συνεχίσω να μετατρέπω με τα μανίας όλα τα παλιά τραπεζομάντηλα της μάνας μου σε μπλούζες, κάνοντας όνειρα για σανγκρίες στο Gottico και mojitos στο Betty Ford πριν και μετά τις συναυλίες στο Primavera. Εις υγείαν!&nbsp;</li> </ul> <br /> <object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XGluHyRRoAA&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/XGluHyRRoAA&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5120056437433143872?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-307190634192692702010-04-15T09:47:00.001+03:002010-04-15T10:36:09.305+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8a2I4Jy5BI/AAAAAAAAASE/9eHsmCb5jvA/s1600/photo%2814%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8a2I4Jy5BI/AAAAAAAAASE/9eHsmCb5jvA/s400/photo%2814%29.jpg" width="300" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8a2Nvg3Q2I/AAAAAAAAASM/8Oyv0df4wj8/s1600/photo%2815%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8a2Nvg3Q2I/AAAAAAAAASM/8Oyv0df4wj8/s400/photo%2815%29.jpg" width="300" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8a2SyU33eI/AAAAAAAAASU/8bEifrC95Jw/s1600/photo%2816%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8a2SyU33eI/AAAAAAAAASU/8bEifrC95Jw/s400/photo%2816%29.jpg" width="400" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8a2ZAI0LLI/AAAAAAAAASc/ad7QDULaPB0/s1600/photo%2817%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8a2ZAI0LLI/AAAAAAAAASc/ad7QDULaPB0/s400/photo%2817%29.jpg" width="300" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8a2ewY3mAI/AAAAAAAAASk/GMSs1I94nNg/s1600/photo%2818%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8a2ewY3mAI/AAAAAAAAASk/GMSs1I94nNg/s400/photo%2818%29.jpg" width="300" /></a></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-30719063419269270?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-50777515062975623152010-04-14T15:11:00.001+03:002010-04-15T10:26:13.872+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8WwVMnj_oI/AAAAAAAAAR8/dfaeaYYJopk/s1600/9be98d10384677466f93029043b444b97704Lilipoupoli.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="385" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S8WwVMnj_oI/AAAAAAAAAR8/dfaeaYYJopk/s400/9be98d10384677466f93029043b444b97704Lilipoupoli.jpg" width="400" /></a></div> <br /> <br /> <br /> <ul> <li>Κάθε τόσο (πόσο; ε, όταν με πιάνει) και κυρίως εκεί όταν σκάει η άνοιξη, με πιάνει ο παλιμπαιδισμός μου. Τραγουδάω από το πρωί τη <b>Μπόσα Νόβα του Ζαχαροπλαστείου</b>, τον <b>Χορό των Μπιζελιών</b>, καπάκια τη <b>Ροζαλία</b> και το ρεπερτόριο συνεχίζεται με <b>Ντενεκεδούπολη</b> και <b>Μορμόλη</b>.&nbsp;</li> <li>Θες που αύριο κλείνω τα 33, θες που έχει καλό καιρό και η γύρη έχει κάνει για τα καλά τη δουλειά της, θες που γενικά είμαι σε πολύ καλή διάθεση, η <b>Λιλιπούπολη</b> αποτελεί και επίσημα το <b>soundtrack</b> της κουλαμάρας μου.&nbsp;</li> <li>Γιατί μπορεί να ακούμε <b>Animal Collective</b>, <b>She and Him</b>, <b>Grizzly Bear</b> και να περιμένουμε πως και πως το φετινό <b>Primavera</b>, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως ξεχνάμε από που ξεκίνησαν όλα! Τα βινύλια της <b>Ντενεκεδούπολης</b> και του <b>Μορμόλη</b> βρίσκονται στη δισκοθήκη μου, όπως και τα δύο άλμπουμ (ε?) της <b>Πίπης της Φακιδομύτης</b> και του <b>Μιχάλη του Σφυρίχτρα</b>. Μου λείπει νομίζω το βινύλιο από την παράσταση του <b>Δισεβάχ του Θαλασσινού</b>!!! </li> <li>Τρέχανε οι γονείς μου να μας πάνε με την αδερφή μου στα παιδικά θέατρα Αθηνών και περιχώρων. <b>Σου αφήνουν κουσούρια όλα αυτά όπως και να το κάνεις και φαίνεται αυτό σε μεγαλύτερες ηλικίες!</b>&nbsp;</li> <li>Έτσι λοιπόν σήμερα, μετά τους Animal Collective, λέω να ακούσουμε όλο το <a href="http://www.youtube.com/watch?v=ovQXTbgHwOw&amp;feature=PlayList&amp;p=572123A3E1889774&amp;playnext_from=PL&amp;index=29&amp;playnext=2"><b>soundtrack</b></a> της Λιλιπούπολης, που μην ξεχνάς, κρύβεται κι ένας <b>Χατζιδάκις</b> από πίσω! Μόρφωση και κουλτούρα αγάπη μου! Όχι αστεία! </li> </ul> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ovQXTbgHwOw&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/ovQXTbgHwOw&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5077751506297562315?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-24209783773238647992010-04-14T09:29:00.005+03:002010-05-03T19:12:51.957+03:00<object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/GxhaRgJUMl8&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/GxhaRgJUMl8&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2420978377323864799?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-61447472295496199102010-04-06T11:10:00.000+03:002010-04-06T11:10:38.513+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S7rpU193XOI/AAAAAAAAAM4/AyM7ZMT8tpA/s1600/fantastic-mr-fox-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S7rpU193XOI/AAAAAAAAAM4/AyM7ZMT8tpA/s320/fantastic-mr-fox-1.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Fantastic Mr. Fox! Να το δεις! Οπωσδήποτε! Βασισμένο στο ομώνυμο παραμύθι του Roald Dahl, του Βρετανού συγγραφέα που έχει γράψει και το Charlie and the chocolate factory, σκηνοθετημένο απο τον Wes Anderson και με τις φωνές των George Clooney, Meryl Stripe, Owen Wilson, Jason Schwartzman, Bill Murray και Willem Dafoe! Ειναι τέλειο και με τέλειο soundtrack με τον Jarvis Cocker να δίνει ρέστα ως Petey και την καλύτερη ατάκα<br /> <span class="content">-What's that you're singing Petey?<br />-Well I was just making it up as I we... went along really.<br />-That's just weak song writing! You wrote a bad song Petey!</span><br /> <br /> <br /> <span class="content">Δες το trailer <a href="http://www.youtube.com/watch?v=n2igjYFojUo">εδώ</a> </span><br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-6144747229549619910?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-70050999295009186122010-04-01T09:55:00.001+03:002010-04-01T09:56:24.034+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S7RDTh04OHI/AAAAAAAAALs/-5ZZDzQbVm8/s1600/arcade_fire.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S7RDTh04OHI/AAAAAAAAALs/-5ZZDzQbVm8/s320/arcade_fire.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Ejekt 2010<br /> 13-14 Iουλιου<br /> <br /> <br /> <b><span style="font-size: 85%;">AFFORMANCE</span></b><br /> <b><span style="font-size: 85%;">ARCADE FIRE</span></b><br /> <span style="font-size: 85%;">CHEMICAL BROTHERS</span><br /> <span style="font-size: 85%;">CHEW LiPS</span><br /> <span style="font-size: 85%;">CRYSTAL CASTLES</span><br /> <span style="font-size: 85%;"><b>DEVENDRA BANHAR</b>T</span><br /> <span style="font-size: 85%;">IAN BROWN<br />LCD SOUNDSYSTEM (live)</span><br /> <span style="font-size: 85%;">NOFX</span><br /> <span style="font-size: 85%;">PENDULUM (dj set)</span><br /> <span style="font-size: 85%;">SILLYBOY (1st live)</span><br /> <span style="font-size: 85%;">UNKLE (live)</span><br /> <b><span style="font-size: 85%;">VODKA JUNIORS</span></b><br /> <br /> <span style="font-size: 85%;">via <a href="http://stopthatsound.blogspot.com/">stopthatsound.blogspot.com</a> </span><br /> <br /> <span style="font-size: 85%;"><br /></span><br /> <span style="font-size: 85%;">Ρε λες;;;;;; </span><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-7005099929500918612?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-32662181822104356702010-03-28T12:57:00.000+03:002010-03-28T12:57:11.713+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S68nzs3FASI/AAAAAAAAALk/idnWKbibjcc/s1600/Moon+movie+poster+Duncan+Jones.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S68nzs3FASI/AAAAAAAAALk/idnWKbibjcc/s320/Moon+movie+poster+Duncan+Jones.jpg" width="217" /></a></div> <br /> <br /><div style="text-align: center;"> <i>"I hope life on Earth is everything you remember it to be".</i></div> &nbsp; <br /><ul> <li>Προφανώς θα την ξέρεις ήδη, όμως εγώ χθες κατάφερα να την δω. Είναι από αυτές τις ταινίες που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Toν <b>Sam Rockwell</b> τον θυμάμαι από το <b>Confessions of a dangerous mind</b>, το <b>Hitchhiker's Guide to The Galaxy </b>και το <b>Nixon/Frost</b>. Σε όλες τον λάτρεψα! Στο <b>Μoon</b> εξεπλάγην!&nbsp;</li> <li>Ο <b>Kevin Spacey</b> δανείζει τη φωνή του στο ρομπότ Gerty, o <b>Clint Mansell</b> γράφει τη μουσική (απορίας άξιο βέβαια γιατί το soundtrack στην Amazon έχει 32 ευρώ!!!), ενώ ο <b>Duncan Jones</b> (aka Zowie Bowie), γιος του David Bowie, κατάφερε μέσα σε <b>33 μέρες</b> να γυρίσει μια καταπληκτική ταινία. Πήρε το πρώτο βραβείο στις <b>Νύχτες Πρεμιέρας</b>, βραβείο για Πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη στα <b>BAFTA</b>, το <b>Douglas Hickox Award</b> στα Βραβεία Ανεξάρτητου Βρετανικού κινηματογράφου και πέντε - έξι ακόμα σε ισάριθμα φεστιβάλ!&nbsp;</li> <li>Αν δεν το έχεις ήδη δει, δες το!&nbsp; </li> </ul> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <object height="340" width="560"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/twuScTcDP_Q&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/twuScTcDP_Q&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-3266218182210435670?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-15231233578210152492010-03-23T10:42:00.001+02:002010-03-23T10:48:06.520+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S6iAIYT8ivI/AAAAAAAAALU/Y4OMxzGDIBI/s1600-h/sea_61.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="178" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S6iAIYT8ivI/AAAAAAAAALU/Y4OMxzGDIBI/s320/sea_61.jpg" width="320" /></a></div> <ul> <li>Kαταλαβαίνεις ότι μπαίνει η άνοιξη όταν το πρώτο πράγμα που κάνεις το πρωί είναι να φτερνίζεσαι. Τα <b>χαρτομάντηλα</b> αποτελούν εδώ και μερικές ημέρες την καλύτερη παρέα μου. Η <b>αλλεργία</b> μου είναι εδώ. Η <b>ωτίτιδα</b> επιμένει, πλέον <b>we go steady</b>, είναι χρόνια η κατάστασή μου και σύμφωνα με την ιατρική διάγνωση, θα κάνουμε παρέα για πάντα. Gees! Για πάντα; Ναι, ναι, για πάντα! Τι ακουογράμματα έκανα, τι ακτινογραφίες ρινικής κοιλότητας, όλα δείχνουν ότι η ωτίτιδα κι εγώ παντρευτήκαμε κάπου μέσα στον <b>Δεκέμβριο</b> κι εγώ δεν το έχω πάρει ακόμα χαμπάρι. Κι είναι κι αυτό το μονότονο μουρμουριτό στα αυτιά μου, ένα σιγανό ζζζζζζ....., αυτό που ακούς όταν βγαίνεις από <b>συναυλίες</b>. Εγώ φαίνεται πως θα το έχω για πάντα! Οπότε καταλαβαίνεις τώρα, πως για όλες τις υπόλοιπες συναυλίες της ζωής μου εγώ θα πηγαίνω παρέα με τις <b>ωτοασπίδες</b> μου. Και λέω να πάω να ψάξω να βρω κανένα πολύ cool ζευγάρι. Θα είμαι που θα είμαι κουφή, να δείχνω τουλάχιστον cool!&nbsp;</li> <li>Το άλλο το άκουσες; Α, ναι, βέβαια, η καλύτερη διαφήμιση του αιώνα. Άνοιξε λέει το κράτος <b>λογαριασμό</b> στην Τράπεζα της Ελλάδος για να πηγαίνουμε να <b>βάζουμε</b> χρήματα για να μειωθεί το <b>δημόσιο χρέος</b>. Για να καταλάβω δηλαδή: έκοψαν δώρα <b>Πάσχα</b> και επίδομα <b>αδείας</b>, αύξησαν την <b>φορολογία</b>, φορολογούν ακόμα και τις <b>αποζημιώσεις</b> σε περίπτωση που απολυθείς. Θέλουν να βάζουμε και λεφτά σε τραπεζικό λογαριασμό για να σώσουμε τη χώρα; Μωρέ πάνε καλά; Με τι λεφτά; Εδώ ο λογαριασμός της ΔΕΗ έρχεται και σε πιάνει σύγκρυο που δεν έχεις να τον πληρώσεις. Για να μην μιλήσω για νοίκια, νερά, τηλέφωνα, κλπ κλπ κλπ. Οι τύποι είναι για πολλά ξυνισμένα γιαούρτια, σάπιες ντομάτες και κλούβια αυγά. Αντί ρε πανεξυπνίδη να κόψεις τα μισθά των της ΕΡΤ και των βουλευτών και υπουργών, που μετά από 8 χρόνια διακυβέρνησης παίρνουν και σύνταξη, τα ζητάς από τον κοσμάκη που δεν έχει να φάει; Και ξέρεις ποιο είναι το πιο περίεργο από όλα; Ότι πάει κόσμος και βάζει λεφτά σε αυτόν τον λογαριασμό. Σκατά στα μούτρα μας! </li> </ul> <br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S6iAOqKnMDI/AAAAAAAAALc/kTCDDtnJTcI/s1600-h/sea_57.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S6iAOqKnMDI/AAAAAAAAALc/kTCDDtnJTcI/s320/sea_57.jpg" /></a></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-1523123357821015249?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-53207619025602528232010-03-20T19:54:00.001+02:002010-03-20T19:54:53.728+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S6ULwLlCkdI/AAAAAAAAALM/sv95-3q-KMk/s1600-h/rihanna_template.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="256" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S6ULwLlCkdI/AAAAAAAAALM/sv95-3q-KMk/s320/rihanna_template.jpg" width="320" /></a></div> <ul> <li>Τα μαθάτε ετσι; Η <b>Rihanna</b> έρχεται την 1η Ιουνίου στο <b>Καραϊσκάκη</b>.&nbsp;</li> <li>Η προπώληση των εισιτηρίων ξεκινά την Τρίτη 23/3.&nbsp;</li> <li>Οι τιμές τους ξεκινούν απο 50 ευρώ για την Arena B και για τα πρώτα 2.000 εισιτηρια, μετα παει 60 ευρώ. Για την Arena A 80 ευρώ, καθήμενοι Β 70 ευρώ, καθήμενοι Α 100 ευρώ και VIP 250 ευρώ.</li> </ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-5320761902560252823?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-10041561739204915682010-03-20T10:23:00.001+02:002010-03-23T11:20:53.855+02:00<div style="text-align: center;"> <i><span style="font-size: x-small;">κατα το ενα (blank blank) να το πιεις στο ποτηρι! </span></i></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> She and Him-Thieves από το ολοκαίνουργιο Volume 2! Εγώ παίρνω το ποδήλατό μου και πάω στα λιβάδια να μαζέψω λουλούδια! Χαχαχαχαχαχα!!!&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: x-small;"><i><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/jctqH4SMaaA&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/jctqH4SMaaA&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></i></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-1004156173920491568?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-5001901380955454852010-03-17T22:34:00.001+02:002010-03-17T23:01:08.811+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S6E8XM5SjFI/AAAAAAAAALE/xU5dzDFQRsY/s1600-h/Pink+Gum+Balls.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S6E8XM5SjFI/AAAAAAAAALE/xU5dzDFQRsY/s400/Pink+Gum+Balls.jpg" width="267" /></a></div> <div style="text-align: center;"> &nbsp;<span style="font-size: x-small;"><i>Μεγάλες ροζ τσιχλόφουσκες, ζουμερές και γλυκιές, τόσο γλυκιές που το πιθανότερο είναι να σου πέσουν τα δόντια σε χρόνο dt. Αλλά είναι τόσο τέλειες, ρε γαμώτο! xixi </i></span></div> <ul> <li>Είμαι ακόμα στο γραφείο και στην τηλεόραση ακούω τον καιρό. Ανεβαίνει λίγο - λίγο η θερμοκρασία. Άντε, γιατί θέλω να αρχίσω να παίρνω το ποδήλατό μου στη δουλειά. Λεφτά για βενζίνη δεν έχω (έχω δηλαδή, αλλά σιγά μην τα σκάσω σε αυτούς) και έχω καταλάβει πια (και μετά από τόσα χρόνια οδήγησης), ότι περισσότερο σπάνε τα νεύρα μου όταν οδηγώ, παρά με εξυπηρετεί να παίρνω το αυτοκίνητο για να πάω στο γραφείο...&nbsp;</li> <li>Και τώρα που είπα νεύρα, έχεις παρατηρήσει ότι όλοι έχουν νεύρα; Πολλά! Όλοι φωνάζουν, τσιρίζουν, γκρινιάζουν, κορνάρουν, βρίζουν, σιχτιρίζουν. Δεν τους φτάνουν τα χρήματα, τα έξοδα τρέχουν, οι τιμές ανεβαίνου, η βενζίνη δεν φτάνει, τα λεφτά δεν φτάνουν και μέσα σ'ολα δεν τολμάς να καθυστερήσεις μια μέρα την πληρωμή μιας δόσης και οι μαλάκες σε παίρνουν τηλέφωνο να σου τα πρήξουν! Σκατά...&nbsp;</li> <li>Την ώρα που έφευγα σήμερα από το σπίτι για να πάω στη δουλειά άκουγα κραυγές απόγνωσης από όλη την πολυκατοικία. Πίσω από τις κλειστές πόρτες, μια γυναίκα ούρλιαζε, μια άλλη μιξοέκλαιγε στο τηλέφωνο ότι δεν της φτάνουν τα χρήματα. Μπροστά στο ασανσέρ κι όση ώρα περίμενα να φτάσει στον όροφό μου, κρυφάκουγα... Πάγωσε το αίμα μου... Τί κατάσταση είναι αυτή; Πως θα είναι τα πράγματα από εδώ και πέρα; Τι θα γίνει; Μέσα σε δευτερόλεπτα, μέχρι δηλαδή να ανέβει το ασανσέρ από τον πρώτο στον δεύτερο όροφο, είχα χάσει την όποια καλή διάθεση είχα.&nbsp;</li> <li>Ελπίζω πως με την αλλαγή του καιρού να αλλάξει λίγο η διάθεσή μας. Κι ας χρωστάμε, κι ας μας χρωστάνε... Δεν έχει γούστο η μουντρουχίλα, η μουνταμάρα και το γκρίζο. Προσπαθώ να δω τα πράγματα λίγο πιο χαρούμενα, πιο φωτεινά, μέσα από την μεγάλη μου ροζ τσιχλόφουσκα... Άλλωστε, τι καταφέρνεις με το να βρίζεις και να χαλιέσαι; Τίποτα. Το ξέρω καλά αυτό. Το βιώνω στο πετσί μου κάθε μέρα. Και κάθε μέρα εκνευρίζομαι, και κάθε φορά φρενάρω τον εαυτό μου και σκέφτομαι "όλα θα πάνε καλά, όλα θα πάνε καλά, όλα θα πάνε καλά".&nbsp;</li> </ul> <br /> <br /> άκου αυτό μασώντας τσιχλόφουσκα και κάνοντας επιδεικτικά τεράστιες φούσκες!!! :)<br /> <br /> <object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/QvD6maGRh7c&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/QvD6maGRh7c&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /> <br /> <br /> <br /> p.s. <span style="color: red;">ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑNGIE! &lt;3</span><br /> <ul> </ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-500190138095545485?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-44340599841060723102010-03-16T11:51:00.002+02:002010-03-16T11:54:18.532+02:00<div style="text-align: center;"> <span style="font-size: x-small;"><i>...γιατί κάποια τραγούδια μπορούν να σου φτιάξουν το κέφι... :)&nbsp;</i></span><br /> <br /> <br /> <span style="font-size: x-small;"><i><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/g6w3a2v_50U&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/g6w3a2v_50U&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> </i></span></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9V0k0MOWt6g&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/9V0k0MOWt6g&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-4434059984106072310?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-90336414497951267172010-03-15T15:50:00.002+02:002010-03-15T15:53:18.484+02:00<div style="text-align: center;"> <i>την κάνω απλώς copy paste από το mail που μόλις πήρα.&nbsp;</i></div> <div style="text-align: center;"> <i>Άντε βρε, και εις άλλα με υγεία!&nbsp;</i></div> <br /> <br /> <br /> <ul> <li>Με έκπληξη και αγανάκτηση η εταιρεία Ιntershow Productions έλαβε, ένα απλό email στης 14 / 03 / 2010, δηλαδή μόλις μια μέρα πριν τη συναυλία&nbsp; κι ενώ έχουν προπωληθεί ήδη πάνω από 1200 εισιτήρια, από τον&nbsp; μάνατζερ της Dionne Warwick , ότι η τραγουδίστρια δεν θα έρθει στην χώρα μας για τη συναυλία της 15/3 /2010!!!,&nbsp; με πρόφαση ούτε λίγο ούτε πολύ, όπως αναφέρει στο email,&nbsp; ότι<b> η χώρα μας θα βάλει σε κίνδυνο την ζωή της, λόγω των απεργιών και της δύσκολης κατάστασης που επικρατεί εδώ!!! ( φρασεολογία που ακριβώς χρησιμοποίησε στο&nbsp; email του management της κυρίας Dionne Warwick).</b> Καμία διαβεβαίωση, μέσω του ελληνικού και ξένου τύπου , μέσω του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος και μέσω της αμερικανικής πρεσβείας στην οποία αποταθήκαμε και από την οποία ενημερώθηκε η καλλιτέχνιδα και οι υπεύθυνοι του συγκροτήματος για την πραγματική κατάσταση στην Ελλάδα, δεν στάθηκε αρκετή για να ανατρέψει τη στρεβλή εικόνα δήθεν κινδύνων στη χώρα μας. Η εταιρία Intershow Productions με λύπη της ανακοινώνει&nbsp; ότι ακυρώνεται η συναυλία της κυρίας Dionne Warwick στης 15/03/10 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, λόγω ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ της τραγουδίστριας&nbsp; και- αν και η ίδια δεν φέρει καμία ευθύνη- ζητά τη κατανόηση από το κοινό και τους εμπλεκόμενους φορείς για την όποια ταλαιπωρία και δηλώνει ότι ήδη έχει αναθέσει την υπόθεση σε δικηγορικό γραφείο ώστε να επιβληθούν όλες οι νόμιμες συνέπειες από την απαράδεκτη, αντισυμβατική , προσβλητική για την Ελλάδα και πρωτοφανή για την σφαίρα των δραστηριοτήτων της εταιρίας μας συμπεριφορά του υπεύθυνου manager και της ίδιας της καλλιτέχνιδας.<b style="color: red;"> Όσοι έχουν αγοράσει εισιτήριο μπορούν να το επιστρέψουν και να πάρουν τα χρήματά τους πίσω από τα ταμεία του Μεγάρου Μουσικής...</b><br />&nbsp;</li> </ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-9033641449795126717?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-31509011870497301242010-03-15T15:16:00.004+02:002010-03-15T15:52:59.603+02:00<ul> <li><b>Ακυρώθηκε</b> η σημερινή συναυλία της <b>Dionne Warwick</b>, που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στο Μέγαρο Μουσικής στην Αθήνα.&nbsp;</li> <li>Σύμφωνα με όσα έχω μάθει μέχρι στιγμής (και περιμένω ακόμα την ανακοίνωση της εταιρείας) είναι ότι ο μάνατζερ της Warwick δήλωσε με ένα απλό mail ότι «<b><i>η κατάσταση που επικρατεί στην χώρα μας και οι απεργίες θα βάλουν σε κίνδυνο τη ζωή της Dionne Warwick</i></b>».</li> <li>Πραγματικά, και η δική μου η ζωή κινδυνεύει καθημερινά από την «κατάσταση» που επικρατεί στην Ελλάδα. Είμαστε σοβαροί; Και να πω πως δεν είχε προπώληση; Κυρία μου στην Αθήνα θα ερχόσασταν, όχι στο Κουβέιτ!&nbsp;</li> </ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-3150901187049730124?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-27266187476875389382010-03-10T11:43:00.001+02:002010-03-10T11:44:24.605+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5do3m2GkHI/AAAAAAAAAK8/rqQLcXyoJnk/s1600-h/oi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5do3m2GkHI/AAAAAAAAAK8/rqQLcXyoJnk/s320/oi.jpg" width="262" /></a></div> <ul> <li>Τους θυμάσαι;&nbsp;</li> <li>Απο εκεί ξεκίνησε και η Sophie Solomon!&nbsp;</li> <li>Έρχονται στις 13 Μαϊου στο Κύτταρο για μία συναυλία προφανώς για να παρουσιάσουν το <b>Travelling the Face of the Globe, </b>το τελευταίο τους άλμπουμ. </li> <li>Tι ποιοί; Οι <b>Oi Va Voi</b> (που στα εβραϊκά σημαίνει Oh Dear!) :p</li> </ul> <br /> <object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8WHOF8wuUl0&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/8WHOF8wuUl0&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2726618747687538938?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-48542286611837775842010-03-10T11:12:00.003+02:002010-03-10T11:21:07.502+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5dj-rFX2pI/AAAAAAAAAK0/sjFVpOZabBU/s1600-h/rabbits.jpg+" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="319" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5dj-rFX2pI/AAAAAAAAAK0/sjFVpOZabBU/s320/rabbits.jpg+" width="320" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: xx-small;"><i><span id="ctl00_ctl00_ctl00_cpMain_cpMain_ViewImageControl_ucImageView_lblCaption">Photo by Jannica Honey via www.myspace.com/frightenedrabbit</span></i></span></div> <ul> <li>Ξεκίνησαν το 2003 ως solo project του <b>Scott Hutchison</b> και τρία χρόνια μετά, το 2006, με την προσθήκη τoυ <b>Grant Hutchison</b>, αδερφού του πρώτου στα ντραμς και του κιθαρίστα <b>Bill Kennedy</b>, κυκλοφόρησαν στην δική τους<b> Hits the Fan Records </b>το πρώτο τους άλμπουμ, <b>Sing the greys</b>. Στην πορεία προστέθηκε και ο Andy Monaghan (κιθάρα).&nbsp;</li> <li>Στις 15 Απριλίου 2008 βγήκε και το δεύτερο άλμπουμ τους, <b>The Midnight Organ Fight, </b>αυτή τη φορά από την <b>Fat Cat</b>, στην οποία και παραμένουν, ενώ την πρώτη του Μάρτη κυκλοφόρησε η τρίτη τους δουλειά, το <b>The Winter of Mixed Drinks, </b>με τον <b>Gordon Skene</b> (κιθάρα/πλήκτρα)<b> </b>να μπαίνει στο γκρουπ.&nbsp;</li> <li>Μοιάζουν αρκετά με Arcade Fire, στο πιο χαρούμενο, και λιγότερο μελώδικο, με επιρροές από Arab Strap μέχρι Radiohead και The Clean.<b> Δηλαδή κάτι σαν να παίζουν οι Arcade Fire με τα μέλη των The Shins.&nbsp;</b></li> <li>To περίεργο με αυτούς τους τύπους από την <b>Γλασκώβη</b>, είναι ότι πρώτα έγιναν γνωστοί στην Αμερική και μετά στην Ευρώπη. Μάλλον η συμμετοχή τους στο <b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/SXSW">SXSW</a></b>, η απόφαση της <b>Universal</b> να αναλαμβάνει τη διανομή του <b>Sing the Greys</b> στις ΗΠΑ και οι διθυραμβικές κριτικές για το <b>The Midnight Organ Fight</b>, βοήθησαν αρκετά ώστε να τους μάθει το δύσκολο αμερικάνικο κοινό. </li> </ul> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5dhnNC0owI/AAAAAAAAAKs/zxpw731M9d8/s1600-h/frabbit452.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5dhnNC0owI/AAAAAAAAAKs/zxpw731M9d8/s320/frabbit452.jpg" /></a></div> <br /> <ul> <li>To <b>Pitchfork</b> τους έδωσε 6,6 για το <b>The Winter of Mixed Drinks</b>, αλλά ποιός χέζει το μισητό <b>Pitchfork</b>? Εδώ στους <b>Mumford and Sons</b> έδωσε 2,1.&nbsp;</li> </ul> <br /> <br /> <object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/SzjERZU3wbY&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/SzjERZU3wbY&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-4854228661183777584?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-22527633509454150792010-03-09T12:18:00.001+02:002010-03-09T12:19:17.131+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5YgYWtFcGI/AAAAAAAAAKc/6E4j-WB--ns/s1600-h/0_62_320.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5YgYWtFcGI/AAAAAAAAAKc/6E4j-WB--ns/s320/0_62_320.jpg" width="320" /></a></div> <ul> <li>Γιατί το post; Γιατί δεν μπορώ να βρω τη δύναμη να κάνω το οτιδήποτε. Ούτε να σηκωθώ από την καρέκλα. Ούτε να γράψω κάτι της προκοπής. Γιατί εκνευρίζομαι με τις κριτικές του Pitchfork και του Vice, στο οποίο τελευταίο γράφουν ότι παπαριά τους κατέβει στο κεφάλι και το ονομάζουν κριτική δίσκου, με την κάλυψη ενός nickname. Έλεος!&nbsp;</li> <li>Όχι γιατί διαφωνώ με το αν ένα άλμπουμ είναι καλό ή κακό, αλλά χαλαρώστε λίγο με τις κακίες. Δεν έχτισαν ποτέ καριέρες και δεν πρόκειται να το κάνουν τώρα! Δεν είναι κριτική δίσκου το "<b><i>προτιμώ χίλιες φορές να δοκιμάσω όλες τις γκουρμέ αηδίες του πλανήτη ή να ακούσω δέκα φορές απανωτά τον δίσκο του Χατζηγιάννη, από το μαρτυρικό μισάωρο που πέρασα ακούγοντας τον τάδε δίσκο</i></b>". Αν αυτό λέγεται κριτική να χέσω τα πτυχία μου και τα δέκα χρόνια που είμαι σε αυτή τη γαμωδουλειά. Ποζεριλίκια και δηθενιές έχουν πεθάνει προπολλού, ας το πάρουν κάποιοι χαμπάρι επιτέλους!&nbsp;</li> <li>Ο τίτλος του post πάει σε αυτό το video των God Help The Girl από το live τους στην <span class="description">Lansdowne Church, το περασμένο καλοκαίρι στην Γλασκώβη</span>. Δεν έχει άλλο λόγο ύπαρξης, αλλά έπρεπε να βάλω έναν τίτλο...</li> </ul> <object height="340" width="560"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/sp0kp7FOt8k&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/sp0kp7FOt8k&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2252763350945415079?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-84426640385277907572010-03-08T22:20:00.002+02:002010-03-09T10:36:28.425+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5VbgzWlr0I/AAAAAAAAAKU/ktgssg1-5bU/s1600-h/yoghurt-mint_pasta.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5VbgzWlr0I/AAAAAAAAAKU/ktgssg1-5bU/s400/yoghurt-mint_pasta.jpg" width="300" /></a></div> <ul> <li>Όπερ, σε έπιασε η οικονομική κρίση; Τα μοναδικά λεφτά που έχεις στο πορτοφόλι σου είναι για να πληρώσεις κάρτα/αυτοκίνητο/ΔΕΗ/ΟΤΕ/ΕΥΔΑΠ/κινητό/βενζίνη; Το ψυγείο σου έχει μόνο γάλα (και αν), κάνα γιαούρτι που κοντεύει να λήξει και λίγο τυρί που από μέρα σε μέρα απειλεί να αλλάξει χρώμα; Το ντουλάπι στην κουζίνα έχει μόνο μακαρόνια; Κι εσύ έχεις γυρίσει από τη δουλειά, δεν έχεις φράγκο για να παραγγείλεις αλλά το στομάχι σου δίνει συναυλία;&nbsp;</li> <li>Το <b>girlinbubbleland</b> σου δίνει τη λύση! Γιατι πρώτα δοκιμάζουμε και μετά προτείνουμε. Αποφεύγουμε έτσι και τα τηλέφωνα στο κέντρο δηλητηριάσεων. </li> <li>Ναι λοιπόν! Γράφε: βράζεις τα μακαρόνια (ό,τι μακαρόνια και να 'χεις) με λίγο αλάτι. Μόλις βράσουν τα στραγγίζεις και βάζεις στην κατσαρόλα λίγο λάδι ή ελάχιστο βούτυρο. Βάζεις πάλι μέσα τα μακαρόνια, ρίχνεςις δυο κουταλιές της σούπας<b> γιαούρτι </b>(για ένα άτομο σου λέω τώρα), ανακατέβεις, προσθέτεις λίγο τυρί, ανακατέβεις πάλι, σερβίρεις και προσθέτεις (γκουρμεδιά) πιπέρι. Αν έχεις καμιά γλάστρα στην βεράντα με βασιλικό ή μαϊντανό, ε, βάλε λίγο κι απ' αυτό! Και ξερός μας κάνει! </li> <li>Άντε και καλή όρεξη! Εγώ πάντως έχω φουσκώσει! </li> </ul> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-8442664038527790757?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-27170745907987772162010-03-06T23:25:00.001+02:002010-03-06T23:49:53.994+02:00<ul> <li>Πόσες φορές έχεις πάει σε συναυλία κι ενώ περιμένεις να περάσεις τέλεια, να δεις την μπάντα που τόσο γουστάρεις, απογοητεύεσαι σε σημείο που φεύγεις πριν αυτή τελειώσει;&nbsp;</li> <li>Ούτε από σινεμά δεν έχω σηκωθεί να φύγω στη μέση της ταινίας επειδή αυτή δεν μου αρέσει.&nbsp;</li> <li>Χθες όμως απογοητεύτηκα τόσο που δυστυχώς σηκώθηκα κι έφυγα πριν οι Xaxakes φύγουν από τη σκηνή του Fuzz.</li> <li>Καταρχήν ο ήχος - ειδικά στην αρχή - ήταν χάλια. Οι μουσικοί ακούγονταν μια χαρά, ο Νάστας όμως σαν να τραγουδάει μέσα από πηγάδι.&nbsp;</li> <li>Το ήξερα ότι δεν θα υπάρχει πρόγραμμα στη συναυλία.&nbsp;</li> <li>Ενθουσιάστηκα που ξεκίνησε με το My way του Sinatra.</li> <li>Χάρηκα που τον είδα τον ίδιο τόσο ενθουσιασμένο με τον ΠΟΛΥ κόσμο που είχε μαζευτεί, αλλά κάτι με χάλασε.&nbsp;</li> <li>Μήπως να ήταν αυτή η συνεχής εναλλαγή Xaxakes - διασκευή- Xaxakes - διασκευή - Xaxakes - διασκευή; Μήπως που ο κόσμος ήταν ότι του φανεί του Λωλοστεφανή; Και πάλι δεν ξέρω.&nbsp;</li> <li>Δεν με ξεσήκωσε, δεν με έκανε να χορέψω όπως είχα στο μυαλό μου. Δεν με γύρισε πίσω στα παλιά. Κάτι υπήρχε στην ατμόσφαιρα, κάτι βαρύ, κάτι που δεν κατάφερε να κάνει το κοινό να ξεσηκωθεί. Ούτε κάτω, ούτε πάνω στον εξώστη. Τουλάχιστον μέχρι και την στιγμή που έμεινα εγώ. Δεν ξέρω τι μπορεί να έγινε μετά...&nbsp;</li> </ul> <br /> υ.γ. η χθεσινή συναυλία δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την αγάπη μου για τους Xaxakes. Απλώς απογοητεύτικα λίγο...&nbsp; <br /> <ul> </ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2023960342960728492-2717074590798777216?l=girlinbubbleland.blogspot.com' alt='' /></div>zoe.k.http://www.blogger.com/profile/00299971926460243368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2023960342960728492.post-12228383219696046492010-03-05T10:48:00.003+02:002010-03-05T10:55:59.319+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5DE2dcYQgI/AAAAAAAAAKM/ek_d_4GJtcE/s1600-h/XAXAKES_VALSE_COVER.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_TOCKkrEm-4g/S5DE2dcYQgI/AAAAAAAAAKM/ek_d_4GJtcE/s320/XAXAKES_VALSE_COVER.jpg" width="320" /></a></div> <ul> <li>Στους <b>Xaxakes</b> έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Από τότε που είχε βγει το <b>Casanova</b>&nbsp; τo 2000. To <b>Ηey Mister Όμορφε</b> (1996) το ανακάλυψα μετά. Κι ύστερα ήρθε το <b>Valse των Ελαφιών </b>(2009). Και λίγο μετά την κυκλοφορία του μίλησα και με τον ίδιο τον Γιάννη Νάστα για μια συνέντευξη. Κι εκεί κάπου κατάλαβα ότι πρόκειται για έναν συμπαθέστατο τύπο, που εκτός ότι έχει γράψει μερικά από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια, είναι και πολύ καλός συνομιλητής! Ανοιχτός άνθρωπος, πορωμένος με τη μουσική του και με τα τρία του παιδιά. Αυτό που βλέπεις (ή ακούς στην προκειμένη), αυτό παίρνεις. Δεν δείχνει κάτι άλλο και είναι κάτι άλλο.</li> <li>Μιλήσαμε και πάλι πριν από λίγες ημέρες για να μου πει δυο - τρία πράγματα για το σημερινό live στο Fuzz.</li> <li>Όπως καταλαβαίνεις όχι απλώς θα πάω, έχω προετοιμαστεί κιόλας! Xaxakes από το πρωί στο CDplayer, χορεύοντας μαζί με την σκούπα την ώρα της φασίνας. Η κορυφή του κονταριού της σκούπας χρησιμοποιείται και σαν μικρόφωνο όποτε χρειαστεί! </li> <li>Παρακάτω θα βρεις την συνέντευξη που είχε γίνει το περασμένο καλοκαίρι. Για να καταλάβεις κι εσύ τι εννοώ.&nbsp;</li> <li>Τα λέμε το βράδυ; Μάλλον!&nbsp;</li> </ul> <br /> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> <span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"><b>XAXAKES ARE BACK!</b></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> </div> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> <span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"><b>Το γκρουπ που έφερε τα πάνω κάτω στην ελληνική σκηνή της δεκαετίας του ’90, που ταρακούνησε τα λιμνάζοντα ύδατα της μουσικής της περιόδου, επιστρέφει με έναν δίσκο δυναμίτη! Ο Γιάννης Νάστας, η ψυχή των Xaxakes, δηλώνει παρών με το «Valse των ελαφιών» (Archangel) και υπόσχεται να μην ξανακάνει άλλα δέκα χρόνια για να κυκλοφορήσει άλμπουμ... Η αναμονή επιτέλους τελείωσε!&nbsp;</b></span><br /> </div> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> </div> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> <span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;">Πέρασαν σχεδόν 10 χρόνια από το «Casanova», το τελευταίο άλμπουμ των Xaxakes, και τα θρυλικά πλέον «Casanova» και «Monte Carlo» και τα «Fly», «Έτσι απλά» και «Στα ξαφνικά» από την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά (Hey Mister Όμορφε) ακούγονται σήμερα πιο φρέσκα από ποτέ. H ηγετική μορφή της μπάντας, ο Γιάννης Nάστας, πραγματική μορφή (!), δηλώνει πως πλέον είναι εδώ για να μείνει, για να κάνει ωραίες δουλειές και μοναδικές συναυλίες. <i>«Eίμαι πανέτοιμος για συναυλίες. Ακόμα και τώρα βέβαια δεν παίζω τα καλοκαίρια, γιατί δεν γουστάρω να παίζω μέσα στην ντάλα. Θέλω να κρυώσει λίγο ο καιρός, να κάνω το μπάνιο μου, να βάλω ένα καλό ρούχο, να βγω και να το διασκεδάσω. Από Σεπτέμβρη και μετά οι συναυλίες. Άσε που θέλει καιρό ο κόσμος να χωνέψει το άλμπουμ. Να περάσει λίγος καιρός, να γίνει σούσουρο, να το ακούσουν και μετά να περάσουμε στα live και τα σπάσουμε! Το καλύτερο κομμάτι να δώσεις στο κοινό, όταν δεν το ξέρει, δεν θα αντιδράσει». </i></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> <span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"><br /><b>Το νέο άλμπουμ</b></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> <span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;">Tο «Valse των ελαφιών» έχει ελάχιστες μέρες που έχει βγει στις προθήκες των δισκοπωλείων. Mια αξιοπρόσεκτη δουλειά, δημιουργημένη με πολύ μεράκι. <i>«Eίχε δουλειά αυτό το άλμπουμ, μιλάμε για πολλή δουλειά. Πόσο καιρό; Δεν ξέρω πόσο χρόνο πήρε για να γίνει. Εγώ δεν μετράω τον χρόνο. Δεν είναι ο χρόνος. Πριν από πέντε-έξι χρόνια πήγαινα, έγραφα μια ωραία μελωδία, μου άρεσε τόσο πολύ, μετά μου ερχόταν ένα άλλο κομμάτι, το έγραφα κι αυτό. Πλακωνόμουν 5-6 μέρες, το έστρωνα και με αυτόν τον τρόπο σιγά-σιγά μαζεύτηκαν τα τραγούδια. Αργότερα, σε κάποια φάση που πιέστηκα τόσο πολύ να το κάνω το άλμπουμ, γιατί με πίεσε ο κόσμος, με έβριζαν στον δρόμο, με κοροϊδεύαν πια, ε, “αναγκάστηκα” και πλακώθηκα το τελευταίο εξάμηνο. Αλλά ήδη η δουλειά ήταν προχωρημένη, ήταν σχεδόν τελειωμένη».</i> Δεν μιλάμε για ένα εύκολο άλμπουμ. H αλήθεια είναι πως το τρίτο CD των Xaxakes θέλει πολλές και προσεχτικές ακροάσεις. Nα το ακούσεις, να το ξανακούσεις, να διαβάσεις τους στίχους του κάθε κομματιού, να μπεις μέσα στο τραγούδι, να καταλάβεις τι θέλει να σου πει ο Nάστας.<i> «Έχει τόσες εναλλαγές αυτό το άλμπουμ, σε ενορχηστρώσεις, σε εικόνες, σε συναισθήματα, είναι πολύ πλούσιο, που θέλει χρόνο για να το καταλάβεις. Θέλει πολύ χρόνο. Μπορεί, ας πούμε, να ακούσεις τώρα το “Τι ωραία που είναι στη βροχή” και να μη σου πει τίποτα και να το ξανακούσεις τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο, που θα έχει ψυχράνει ο καιρός, και μπορεί να σε στείλει κανονικά. Το “Valse των ελαφιών” έχει βαριά κομμάτια, που θέλουν χρόνο και πολλές ακροάσεις. Μη μου πεις όμως να ξεχωρίσω κάποιο κομμάτι. Δεν μπορώ. Τα εύκολα κομμάτια είναι πολύ δύσκολα. Είναι δύσκολο να κάνεις hit με τον τρόπο που κάνουν οι Xaxakes. Έχουν νύχια τα τραγούδια μας».</i></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> <span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;">Στις λίγες ημέρες που κυκλοφορεί ο δίσκος, ο Γιάννης έχει ήδη λάβει τα πρώτα – θετικά – μηνύματα από το πιστό κοινό. <i>«Είναι πολύ καλό το feedback. Aν και το CD τώρα αρχίζει κι ανοίγει τα φτερά του. Mιλάω όμως με πολύ και καλό κόσμο και αντιλαμβάνομαι ότι είναι ενθουσιασμένοι με αυτό. Εγώ υπολογίζω στον πολύ δύσκολο άνθρωπο, στο δύσκολο κοινό, που μεταξύ τους θα ψηθούν. Οι άνθρωποι που θα πάρουν το άλμπουμ και θα το ακούσουν». </i></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> <span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"><b><br />2001-2009</b></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> <span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;">Δεν είναι και λίγα τα σχεδόν δέκα χρόνια που έλειψαν από το προσκήνιο… «<i>Ήταν πολύ δύσκολο για μένα να συμβαδίσω με αυτόν τον τρόπο, τον ρυθμό ότι είμαι σε γκρουπ, ότι κάνω κάτι συγκεκριμένο. Σαν άνθρωπος, είμαι πιο ελεύθερος. Αγαπώ περισσότερο τη ζωή. Τη μουσική τη λατρεύω, μια ζωή με αυτήν μεγάλωσα, δεν μπορώ χωρίς αυτή. Αλλά η ζωή είναι αυτή που θέλω να ακολουθήσω πάνω από όλα. Θέλω, ας πούμε, να μην ακούσω μουσική στο αυτοκίνητο για πέντε χρόνια. Δεν θα ακούσω, δεν έχω στερεοφωνικό στο αυτοκίνητο, δεν μου αρέσει για μεγάλες περιόδους να ακούω μουσική. Δεν θέλω. Είμαι λάτρης της μουσικής και μετά με πιάνει το αντίθετο. Είχα βαρεθεί να κάνω συναυλίες – και πολύ καλές και πολύ κακές και πολύ κατεστραμμένες, πολύ ξενύχτι. Δεν το άντεξα σε κάποια φάση. Λέω, θα πεθάνουμε. Η παρέα μου – η μπάντα – είμαστε πιο τρελός ο ένας από τον άλλο, οπότε βουτούσαμε μέσα σε αυτό το πράγμα και δεν είχαμε τελειωμό. Δεν ήταν η δουλειά η κλασική, που πάει ένα γκρουπ και παίζει. Εμείς βγαίναμε και κάναμε πάρτι μέχρι το επόμενο πρωί. Πηγαίναμε και κερνούσαμε τον κόσμο ποτά, κάναμε κατανάλωση στο μπαρ. Για να καταλάβεις, σε μια συναυλία είχα ξοδέψει 150.000 δρχ και σε μια άλλη 200.000 δρχ. Πήγαινα στον μπάρμαν και του έλεγα “φύγε εσύ, δεν γουστάρω να πίνω εγώ και οι άλλοι από κάτω να ξεροσταλιάζουν, επειδή εσείς είχατε βάλει την τιμή στο ποτό στα ύψη, λες και είμαι ο Βοσκόπουλος! Δώσε στον κόσμο λίγο χαρά, μη βάζεις το εισιτήριο τόσο ακριβό και τον αναγκάζεις να πάρει και το ποτό”. Δηλαδή, με την καλή του να βγει ο άλλος, πρέπει να έχει πάνω του 200-300 ευρώ, για να πει “κάνω αυτό που γουστάρω”. Ε, τι θα γίνει μετά; Σε εκείνο το σημείο κατάλαβα ότι έπρεπε να ξεκουραστώ. Να πάρω λίγη ενέργεια, να γίνω, νομίζω, ακόμα πιο ουσιαστικός σε κάποια πράγματα και να πω, “ξέρεις κάτι; Ξαναγύρισα κι είμαι εδώ πια για να παίζω πάλι μουσική, αλλά να παίξω καλή μουσική”».</i> </span></div> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> <b><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"><br />Από την πολυεθνική </span><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;">στην ανεξάρτητη δισκογραφική</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> <span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;">Aπό το «Casanova» του 2000 στη Sony, στο «Valse των ελαφιών» του 2009 στην Archangel. <i>«Η πολυεθνική μπορεί να σου λύσει άμεσα προβλήματα, του στυλ πλήρωσέ με για αυτή τη δουλειά, δώσε μου χρήματα. Στην Archangel πίστεψαν στο “Valse των ελαφιών”. Aπό την αρχή όταν τους είπα η δουλειά αυτή θα στοιχίσει τόσο, έβαλαν αμέσως λεφτά! Είναι μεγάλη κίνηση αυτό. Οι πολυεθνικές, από την άλλη, έχουν περισσότερες άκρες, γιατί είναι πιο υποχρεωμένα τα ραδιόφωνα σε αυτές – αλλά για ποια ραδιόφωνα μιλάμε αυτή τη στιγμή; Πιστεύω πολύ στα παιδιά στην Archangel. Δουλεύουν άσχετα από το κέρδος. Ξέρουν τι έχει ο δίσκος μέσα. Είναι άλλος ο τρόπος που προσεγγίζει μια ανεξάρτητη δισκογραφική το έργο κάποιου τραγουδοποιού· είναι ο τρόπος που θα μιλήσουν για τη δουλειά του, ο τρόπος που θα πάρουν τηλέφωνο τον δημοσιογράφο για να του μιλήσουν για το άλμπουμ. Δεν είναι πέντε απρόσωπα ραδιόφωνα, που θα τα πληρώσουν κάποια λεφτά, για να παίξουν τα κομμάτια. Δεν είναι απρόσωπο. Στη Sony ήξεραν τρία άτομα μέσα στην εταιρεία τι είχε ο δίσκος μέσα, κι αυτοί με τα χίλια ζόρια. Οι άλλοι στο διπλανό γραφείο δεν σε ήξεραν καν. Όχι δεν ήξεραν τη μουσική σου· δεν σε ήξεραν εσένα προσωπικά. Πολλή ψύχρα. Πήρα απαλλακτικό από τη Sony γιατί γύρισα και τους είπα ότι θέλω να ξεκουραστώ, θα ξανακάνω άλμπουμ μετά απ�